ਸਤਾਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪੁਰਾਂਤਕਾਃ ੭.
ਜੋ ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।
ਪ੍ਰਸਂਗੇਨਾਨੁਪਂਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ਼੍ਰਦ੍ਵਯਾ ਚ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ੭.
ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ-ਤਿਵੇਂ—
ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਕਥਯਾਮੀਹ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ ੭.
ਸੁਣੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਗਤਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਕੇਨ ਚਾਰ੍ਪਿਤਮ੍ ੭.
ਉਹ ਖਾਣ ਲਈ ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨੈਵੇਦਿਆ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਉਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਗਤਾ ੭.
ਉਸ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।
ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤਾ ਜਾਤਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ੭.
ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਕ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁੰਦਰਿ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ।
ਉषਸ੍ਯੁषਸਿ ਤਨ੍ਵਂਗੀ ਸ਼ਿਵਦ੍ਵਾਰਰਤਾ ਸਦਾ ੭.
ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਪਤਲੀ ਕੁੜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਰਾਜਕਨ੍ਯਕਾ ੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੁੰਦਰਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਆਪ ਹੀ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੀ—
ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਸਤੀ ਬਾਲੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕਥਂ ਸ਼ੁਭੇ ੭.
ਮੁਲਾਇਮ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਸਤੀ ਬਾਲਾ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਉਹ ਆਪ ਕਿਵੇਂ—
ਦਾਸੀ ਦਾਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਹਵਃ ਸਂਤਿ ਦੇਵਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ ੭.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਬਹੁਤ ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਦਾਸ ਖੜੇ ਹਨ।
ऋषੇਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ॥ ੭.
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸ ਪਿਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ:
ਸ਼ਿਵਸੇਵਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਾਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ ੭.
ਅਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ,
ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਚ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਯਾਨਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ੭.
ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਏਕਂ ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ ੭.
ਮੈਨੂੰ ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਅਨਯਾ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੇਯਂ ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਵਿਸ੍ਮਯੇਨ ਸਮਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ॥ ੭.
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਰਦੀ ਸੀ? ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ? ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਵਿਸ੍ਮਯੋऽਭੂਦਥ ਤਦ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਉਦ੍ਦਾਲਕੋ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਃ ੭.
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਉੱਦਾਲਕ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਕਰੋऽਪਿ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਾਹਿष੍ਕृਤਃ ੮.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਚੋਰ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਲਂਪਟੋਹਿ ਮਹਾਪਾਪ ਉਤ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ੮.
ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਤੇ ਚਲਾਕ ਸੀ, ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਤੇਨ ਹਾਰਿਤਂ ਦ੍ਯੂਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੮.
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਜੂਏ ਵਿਚ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਪੀਡਿਤੋऽਪ੍ਯਭਵਤ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਤੈਰੁਕ੍ਤਃ ਪਾਪਕृਤ੍ਤਮਃ ੮.
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੁਕਾਰਿਆਂ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ।
ਨੋ ਵਾ ਤਤ੍ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯੇਨ ਦੁਰ੍ਮਤੇ ੮.
ਤੂੰ ਜੇ ਸੱਚ ਦੱਸਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਛੇਤੀ ਦੱਸ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿ, ਝੂਠੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆ।
ਤੈਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਕਿਤਵਾਦਯਃ ੮.
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੂਆਰੀ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ਼ਿਰੋਧਿਰੁਹ੍ਯ ਸ਼ਮ੍ਭੋਸ਼੍ਚ ਘਣ੍ਟਾਮਾਦਾਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ ੮.
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਘੰਟੀ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨੇਨ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਚਾਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਧਿਕਂ ਭੁਵਿ ੮.
ਅੱਜ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ੍ਵਾਨ ਯਾਮਾਸ ਵੀਰਭਦ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਗਣੈਃ ੮.
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰਭਦਰ ਆਦਿਕ ਗਣਾਂ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਡਮਰੁਨਾਦੇਨ ਨਾਦਿਤਂ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਪਲਾਯਨਪਰੋऽਭਵਤ੍॥ ੮.
ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਡੋਲਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉਠੇ; ਉਹ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਭੱਜ ਪਿਆ।
ਪਲਾਯਮਾਨਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰਃ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ੍॥ ੮.
ਉਸਨੂੰ ਭੱਜਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ।
ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਭੇਪਿ ਰੇ ਮਨ੍ਦ ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ੍ਵਰਃ ੮.
ਮੂਰਖ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿਮਾਨੇ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਕੈਲਾਸਮਾਯਯੌ ੮.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਕੈਲਾਸ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਾਵ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵੇ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਦੇਹਿਨਾਮ੍ ੮.
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।