ਲਿਂਗੇਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਰ੍ਣਮਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੭.੩੬ ਤਤ੍ਰ ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਸ੍ਕਾਰਾਸ੍ਤੇषਾਮष੍ਟਾਧਿਕਾਭਵਨ੍ ੭.
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗ-ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ; ਉਥੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਠਾਈ ਹੋਈ।
ਸਂਤਿ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਕਥਿਤਾਃ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਾਃ ੭.
ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਧਰਮ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਗੁਰੋਰ੍ਜਾਤਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰਵੋ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ ੭.
ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਜੋ ਅਚਾਰਿਆਨ ਹਨ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਤਥਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ਨ੍ਯੇ ਤੇ ਨਾਮਧਾਰਕਾਃ ੭.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਸਕੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸ਼ੈਲਾਦੇਨ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾ ਲਿਂਗਧਾਰਕਾਃ ੭.
ਸ਼ੈਲਾਦ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਲਿਂਗੇਨ ਸਹ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਂ ਲਿਂਗੇਨ ਸਹ ਜੀਵਿਤਮ੍ ੭.
ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਵਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇਨ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਿਤਃ॥ ੭.
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਕੰਦ ਨੇ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਪਞ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਰੀਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਾਸਾਦੀ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ ੭.
ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਤ੍ਤਤ੍ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਗਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੭.
ਉਹ ਮੰਤਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਗਸਤ ਨੇ ਸਕੰਦ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਕਿਂ ਤੁ ਵੈ ਬਹੁਨੋਕ੍ਤੇਨ ਸ਼੍ਵਿ ਇਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਯਮ੍ ੭.
ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਹਿਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ? 'ਸ਼ਵੀ' ਇਹ ਦੋ ਅੱਖਰ—
ਸਤਾਂ ਮਾਰ੍ਗਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਪੁਰਾਂਤਕਾਃ ੭.
ਜੋ ਸਾਰੇ ਨੇਕ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੇ।
ਪ੍ਰਸਂਗੇਨਾਨੁਪਂਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ਼੍ਰਦ੍ਵਯਾ ਚ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ੭.
ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਕਿਸਮ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ-ਤਿਵੇਂ—
ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਕਥਯਾਮੀਹ ਇਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ ੭.
ਸੁਣੋ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਕ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਗਤਾ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਕੇਨ ਚਾਰ੍ਪਿਤਮ੍ ੭.
ਉਹ ਖਾਣ ਲਈ ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨੈਵੇਦਿਆ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਵਿਪਾਕੇਨ ਉਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਾਗਤਾ ੭.
ਉਸ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।
ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸੁਤਾ ਜਾਤਾ ਸੁਨ੍ਦਰੀਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ ੭.
ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਕ ਧੀ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁੰਦਰਿ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ।
ਉषਸ੍ਯੁषਸਿ ਤਨ੍ਵਂਗੀ ਸ਼ਿਵਦ੍ਵਾਰਰਤਾ ਸਦਾ ੭.
ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਪਤਲੀ ਕੁੜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਰਾਜਕਨ੍ਯਕਾ ੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੁੰਦਰਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਆਪ ਹੀ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੀ—
ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਸਤੀ ਬਾਲੇ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਕਥਂ ਸ਼ੁਭੇ ੭.
ਮੁਲਾਇਮ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ, ਸਤੀ ਬਾਲਾ, ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਉਹ ਆਪ ਕਿਵੇਂ—
ਦਾਸੀ ਦਾਸ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਹਵਃ ਸਂਤਿ ਦੇਵਿ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ ੭.
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਬਹੁਤ ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਦਾਸ ਖੜੇ ਹਨ।
ऋषੇਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ॥ ੭.
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸ ਪਿਆ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ:
ਸ਼ਿਵਸੇਵਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਾਣਾਃ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ ੭.
ਅਸੀਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ,
ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਚ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਯਾਨਂ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ੭.
ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਏਕਂ ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਵਿਨਾ ੭.
ਮੈਨੂੰ ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਅਨਯਾ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕੇਯਂ ਕਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਵਿਸ੍ਮਯੇਨ ਸਮਾਵਿष੍ਟਸ੍ਤੂष੍ਣੀਂਭੂਤੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ॥ ੭.
ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕਰਦੀ ਸੀ? ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ? ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ? ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਵਿਸ੍ਮਯੋऽਭੂਦਥ ਤਦ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਉਦ੍ਦਾਲਕੋ ਜ੍ਞਾਨਵਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਃ ੭.
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਉੱਦਾਲਕ, ਜੋ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ, ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਕਰੋऽਪਿ ਪੁਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਬਾਹਿष੍ਕृਤਃ ੮.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਚੋਰ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਲਂਪਟੋਹਿ ਮਹਾਪਾਪ ਉਤ੍ਤਮਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ੮.
ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਤੇ ਚਲਾਕ ਸੀ, ਤੇ ਸਦਾ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਤੇਨ ਹਾਰਿਤਂ ਦ੍ਯੂਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੮.
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਜੂਏ ਵਿਚ ਅਜੀਬ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਪੀਡਿਤੋऽਪ੍ਯਭਵਤ੍ਤੂष੍ਣੀਂ ਤੈਰੁਕ੍ਤਃ ਪਾਪਕृਤ੍ਤਮਃ ੮.
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੁਕਾਰਿਆਂ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ।