ਤਦਾ ਨਭੋ ਗਤਾ ਵਾਣੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਂ ਚ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਵੈ ੬.
ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ ਵਾਣੀ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਭृਗੁਣਾ ऋषਿਭਿਃ ਸਾਕਂ ਤਥੈਵ ਚ ਪੁਰੋਧਸਾ ੬.
ਭ੍ਰਿਗੁ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਨੇ ਵੀ—
ऋषਯੋऽਪਿ ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਾਕ੍ਯਬਹਿष੍ਕृਤਾਃ ੬.
ਧਰਮਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਯਾਚਕਾਸ਼੍ਚਾਵਦਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਜ੍ਞਾਨਘਾਤਕਾਃ ੬.
ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਥਾ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ।
ਤਦਾ ਚ ਤੇ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵ ऋषਯੋਪਿ ਭਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਤ੍ਵਂ ਲਿਂਗਰੂਪੀ ਤੁ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਵੋ ਵੇਦਾਂਤਵੇਦ੍ਯੋਸਿ ਮਹਾਤ੍ਮਰੂਪਿ ੭.
ਤੂੰ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਹਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ੭.
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਾਖੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਲਿਂਗਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮੇਤਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੭.
ਤੇਰੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਇਹ ਤਿੰਨ ਜਗਤ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਹਂ ਸੁਰਾऽਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਕ੍ਸ਼ਗਂਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ੭.
ਮੈਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ—
ਤ੍ਵਂਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸृਜਾਂ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਦੇਵੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ੭.
ਤੂੰ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਦੇਵਤਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਤ੍ਰਾਹ੍ਯਸ੍ਮਾਕਂ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇਵਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ੭.
ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ, ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ऋषਯਃ ਸ੍ਤੋਤੁਕਾਮਾਸ੍ਤੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮਕਲ੍ਮषਮ੍ ੭.
ਰਿਸ਼ੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਜ੍ਞਾਨਿਨੋ ਵਯਂ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਵਿਂਦਾਮੋऽਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ੭.
ਅਸੀਂ, ਜੋ ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਅਸਲ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਮਾਤਾ ਚ ਪਿਤਾ ਤ੍ਵਮੇਵ ਤ੍ਵਮੇਵ ਬਂਧੁਸ਼੍ਚ ਸਖਾ ਤ੍ਵਮੇ ੭.
ਤੂੰ ਹੀ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਮੇਕੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰਿਵੈਧਸਾਮ੍ ੭.
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਚਾਨਣ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਸਂਭਵਤ੍ਯੇਤਤ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਂਭੁਰਿਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ॥ ੭.
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ 'ਸ਼ੰਭੂ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਪਂਕਜਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਾਦਯਃ ੭.
ਅਸੀਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ, ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਕृਪਯਾ ਸ਼ਂਭੋ ਪਾਹ੍ਯਸ੍ਮਾਞ੍ਜਗਤਃ ਪਤੇ॥ ੭.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁਧ੍ਵਂ ਤੁ ਵਚੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਚ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤੈਃ ੭.
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ ਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੭.
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ—
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਃ ਸੁਰਗਣਾ ऋषਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਾਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯ ਸਕਲਾਜਗਦੇਕਬਂਧੋ ੭.
ਵਿਦਿਆਧਰ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ—ਅੱਜ ਤੂੰ, ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੋ ਮਿੱਤਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ ੭.
ਫਿਰ, ਹੱਸ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਅਦ੍ਯੈਵ ਭਯਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਲਿਂਗਾਦਸ੍ਮਾਚ੍ਚਿਰਂਤਨਮ੍ ੭.
ਅੱਜ, ਲਿੰਗ ਤੋਂ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਚ੍ਯੁਤੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵਾ ਸ਼੍ਚਿਂਤਾਨ੍ਵਿਤਾਭਵਨ੍ ੭.
ਅਚ੍ਯੁਤ ਨੇ ਜਦੋਂ ਐਸਾ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਏਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸਂਵृਣੁष੍ਵ ਪੂਜਨਾਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਤਥੇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਬਗਵਾਨ੍ਵੀਰਭਦ੍ਰੋऽਭ੍ਯਪੂਜਯਤ੍॥ ੭.
ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਢੱਕੋ।' 'ਠੀਕ ਹੈ,' ਸੋਚ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਵੀਰਭਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਹਿਤੈਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਸਂਪੂਜਿਤਃ ਸ਼ਿਵਵਿਧਾਨਰਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ੭.
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਸੀ, ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਰ੍ਚਨਯੁਕ੍ਤੋऽਸੌ ਵੀਰਭਦ੍ਰੋऽਭਵਤ੍ਤਦਾ ੭.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵੀਰਭਦਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲਗ ਗਿਆ।
ਉਦ੍ਭਾਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਥਾ ਵਿਲਯਮੇਤਿ ਚ ੭.
ਉਹ ਉਭਰਦਾ ਹੈ, ਟਿਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਗੋਲਕੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਭੂषਿਤਮ੍ ੭.
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰਾਖ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।