ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਰੋਭਾਗੇ ਵਸਤਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਿਹ
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਥੇ ਜੀਵ ਵੱਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਪ੍ਰਮੇਯਗੁਣਾਧਾਰਮਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਵਰਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲਬ੍ਧਕਾਮਾ ਪੁਨਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਮਾਸ਼੍ਰਯਿष੍ਯਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤੇ 1.3.1.9.
ਹੇ ਸੁਚੱਜੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੂੰ ਮੁੜ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਵੇਂਗੀ।
ਨ ਕੇਵਲਂ ਤਵ ਤਪਃ ਸ੍ਵਵਾਂਛਿਤਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਤਪ ਹੀ ਤੇਰੀ ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ,
ਕਾਰਣਾਂਤਰਮਾਸ਼ਂਕ੍ਯ ਤਪਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਆਸ ਕਰਕੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਯਂ ਚ ਸਹਸਂਵਾਸਾਸ੍ਤਵ ਵ੍ਰਤਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਤੇਰਾ ਵਰਤ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ,
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਰ੍ਥਗਰ੍ਭਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਅਰਥ ਭਰੇ ਬਚਨ ਉਸਨੇ ਸੁਣੇ,
ਤਪਃ ਕਿਮਨ੍ਯਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਲਬ੍ਧਂ ਤਵ ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਤਪ ਕਰਨਾ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ?
ਅਹੋ ਭੂਮੇਸ੍ਤੁ ਵੈਚਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਯਤੋ ਦृष੍ਟਾ ਦਿਵੋऽਧਿਕਾ
ਵਾਹ ਰੇ ਧਰਤੀ, ਤੇਰਾ ਅਜੀਬ ਕਰਾਮਾਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਸਾਦਸਿਦ੍ਧੋ ਮੇ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਨੋਇਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਸਥਾਨ ਵੀ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ।
ਅਵਿਨਾਭੂਤਮੈਕ੍ਯਂ ਮੇ ਦੇਵੇਨ ਭਵਤਾਤ੍ਸਦਾ
ਮੇਰੀ ਇਹ ਇਕਤਾ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ।
ਇਤਿ ਗੌਤਮਸਂਨਿਧੌ ਤਦਾਨੀਂ ਕृਤਸਂਵਿਤ੍ਤਪ ਆਦਰੇਣ ਕਰ੍ਤੁਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੌਤਮ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਮਝ ਆਈ, ਉਹ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ।
ਸੁਕੁਮਾਰਤਨੁਃ ਸਰੋਰੁਹਾਕ੍ਸ਼ੀ ਘਨਤੁਂਗਸ੍ਤਨਕਲ੍ਪਿਤੋਤ੍ਤਰੀਯਾ 1.3.1.9.
ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਨਰਮ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਕੌਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਉੱਚੇ, ਭਰੇ ਸਿਨੇ ਉੱਤੇ ਚੁੰਨੀ ਢਲੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਨਿਯਮੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਪੋਵਿਸ਼ੇषੈਃ ਕ੍ਰਤੁषੁ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਿਚਿਤ੍ਰਯੋਗਬਂਧੈਃ
ਕਈ ਨਿਯਮਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਪਾਂ ਤੇ ਯਗਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਨੋਖੀਆਂ ਜੋਗ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।
ਤਪਸਾ ਵਿਵਿਧੇਨਤਪ੍ਯਮਾਨਾ ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ਪਰਿਖੇਦਮਾਪ ਤਨ੍ਵੀ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਪ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ, ਉਹ ਪਤਲੀ ਕੁੜੀ ਕਦੇ ਵੀ ਥੱਕਾਵਟ ਮਹਿਸੂਸ ਨਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਨਤ੍ਵਾ ਗੌਰੀਂ ਤਪਸ੍ਯਂਤੀਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ਰਣਮਾਕੁਲਾਃ
ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਤਪ ਕਰਦਿਆਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਪਏ।
ਅਥ ਤਾਨਭਯਂ ਦੇਹਿ ਦੇਵੀਤਿ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਾਨ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਕਾਂਪਦੇ ਹੋਏ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ!'
ਤਤੋ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਾਦ੍ਭਯਮਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਡਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਐਰਾਵਤਮੁਖਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦਿਙ੍ਨਾਗਾਨ੍ਨਿਜਮਂਦਿਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਐਰਾਵਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਇਆ।
ਆਵਸਯਨ੍ਵਿਨੋਦਾਰ੍ਥਮਂਗਨਾਭਿਃ ਸਹਾਗਤਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਡ-ਮਜ਼ੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਮਂਦੁਰਾਸ੍ਵਸ੍ਯ ਰਮ੍ਯਾਸੁ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਅਸਥਬਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਯਾਮ੍ਯਂ ਮਹਿषਮਾਨੀਯ ਸ਼ਕਟੇ ਸੋऽਭ੍ਯਵਾਹਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਦੇ ਮੱਝ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪ੍ਸਰਃਸਂਘਮਖਿਲਮਾਤ੍ਮਸੇਵਾਰ੍ਥਮਾਨਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਾਰੀ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਬੁਲਾ ਲਈ।
ਅਨਾਹृਤਂ ਪੁਨਰ੍ਹਰ੍ਤੁਂ ਨ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ੍ਯਤਿ ਕੋਪਵਾਨ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਦ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਚੀਜ਼ ਵਾਪਸ ਨਾ ਲੈ ਲਵੇ, ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਪੂਜਯਂਤਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਨਾਨ੍ਯਾਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਾਮਹੇ ਗਤਿਮ੍ 1.3.1.10.
ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਦੁਰ੍ਜਯੋऽਯਂ ਵਰੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬਲਿਨਾਮਪਿ
ਇਹ ਦੈਤ ਸਭ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿੱਤ ਹੀਰੋ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਸ਼ृਂਗਾਹਤਃ ਸਿਂਧੁਰ੍ਵ੍ਯਾਵਰ੍ਜਿਤਮਿਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਉਸ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਪਰ੍ਵਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸ਼ृਂਗਾਗ੍ਰੇਣ ਮਹੋਦ੍ਧਤਃ
ਵੱਡਾ ਘਮੰਡੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਆਗੇ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਤੁਲਂ ਤਸ੍ਯ ਬਲਮਨ੍ਯਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਸ਼ਂਭੁਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪਰਾ ਸੇਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰੂਪੇਣਾਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।