ਏਵਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵੋ ਮੌਨੀ ਗਚ੍ਛਮਾਨੋऽਪਿ ਪਰ੍ਵਤਮ੍ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕਲਤ੍ਰਹਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍षਂਢੋ ਭਵ ਤ੍ਵਰਮ੍॥ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਾਹਣਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਚੁੱਪ ਰਹੇ ਅਤੇ ਪਰਬਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਤਨੀਆਂ ਚੋਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਨਪੁੰਸਕ ਹੋ ਜਾਓ!'
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਸ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਲਿਂਗਂ ਤਸ੍ਯਾਪਤਦ੍ਭੁਵਿ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਆਵृਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤ ਪਾਤਾਲਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਲ੍ਲਿਂਗਮਦੋਰ੍ਧ੍ਵਤਃ ੬.
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗ ਉਪਰ ਵਧ ਕੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਃ ਸਮਾਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤੀਤਮਥਾਭਵਤ੍ ੬.
ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਢੱਕ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਚ ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਵਾਕਾਸ਼ਂ ਨਾਹਂਕਾਰੋ ਨ ਵਾ ਮਹਤ੍ ੬.
ਉਥੇ ਨਾ ਹਵਾ ਸੀ, ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ, ਨਾ ਮਹਾਨ ਤੱਤ।
ਨਾਸੀਦ੍ਦ੍ਵਵੈਤਵਿਭਾਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਲੀਨਂ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੬.
ਉਥੇ ਨਾ ਦੋਹਰਾਪਣ ਸੀ, ਨਾ ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ; ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲਯਨਾਲ੍ਲਿਂਗਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ ੬.
ਇਸ ਲੀਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਵਾਯ੍ਯਗ੍ਨਿਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸਪਨ੍ਨਗਾਃ ੬.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਯੂ, ਅੱਗ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਅਤੇ ਸੱਪ,
ਕਿਮਾਯਾਮਂ ਚ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਕ੍ਵ ਚਾਂਤਃ ਕ੍ਵ ਚ ਪੀਠਿਕਾ ੬.
ਇਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਚੌੜਾਈ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਅੰਤ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਪੀਠ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਅਸ੍ਯ ਮੂਲਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿष੍ਣੋ ਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭਵ ਚ ਮਸ੍ਤਕਮ੍ ੬.
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਲੱਭ; ਤੇ ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਚੋਟੀ ਲੱਭ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੌ ਮਹਾਭਾਗੌ ਵੈਕੁਂਠਕਮਲੋਦ੍ਭਵੌ ੬.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਅਵਲੋਕਨਤਤ੍ਪਰਃ ੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ।
ਤਥਾ ਗਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਬ੍ਜਸਂਭਵਃ ੬.
ਫਿਰ, ਉਹੀ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਥਿਤਾ ਯਾ ਕੇਤਕੀਚ੍ਛਾਯਾਮੁਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਛਲੋਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਰਭਿਂ ਪ੍ਰਤਿ॥ ੬.
ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਪੜਛਾਂਵੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਲਿਂਗਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਯੇਨਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੬.
ਮੈਂ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਲਿੰਗ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਭਰਪੂਰ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨ ਦृष੍ਟਂ ਮਸ੍ਤਕਂ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਪਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੬.
ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕਂ ਦृष੍ਟਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਮृषਾ ਵਦੇਃ ੬.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਦਾ ਸਿਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਝੂਠ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੇ ਸਂਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਮੋ ਦੇਵਾ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਰ੍ਥੇ ਵਦਤ੍ਵਰਮ੍ ੬.
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹਨ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਬੋਲਣ।
ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਗृਹ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ੬.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾਂ ਕੇ ਮੰਨਿਆ।
ਏਵਂ ਸਮਾਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦੇਵਾਗ੍ਰੇ ਸਮੁਵਾਚ ਹ॥ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿਲ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕਂ ਦੇਵਾ ਦृष੍ਟਵਾਨਹਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦਾ ਅਦਭੁਤ ਸਿਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਲਂ ਵਿਮਲਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਤਰਮਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੬.
ਉਹ ਵੱਡਾ, ਸਾਫ, ਚਿੱਟਾ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਦਭੁਤ ਸੀ।
ਏਤਾਦृਸ਼ਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਨ ਦृष੍ਟਂ ਤਦ੍ਵਿਨਾਕ੍ਵਚਿਤ੍ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਮੈਂ ਦੇਖੀ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਐਸਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।
ਏਵਂ ਵਿਸ੍ਮਯਪੂਰ੍ਣਾਸ੍ਤੇ ਇਂਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਪਾਤਾਲਾਦਾਗਤਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਵਦਤ੍ਤ੍ਵਰਮ੍ ੬.
ਅਚਾਨਕ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਸ੍ਮਯੋ ਮੇ ਮਹਾਞ੍ਜਾਤਃ ਪਾਤਾਲਾਤ੍ਪਰਤਸ਼੍ਚਰਨ੍ ੬.
ਜਦ ਮੈਂ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਪਰੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ।
ਤਥਾ ਗਤਸ੍ਤਲਂ ਚੈਵ ਪਾਤਾਲਂ ਚ ਤਥਾਤਲਮ੍ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਹੋਰ ਹੇਠਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਸ਼ੂਨ੍ਯਾਦਪਿ ਚ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸੁਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ ੬.
ਖਾਲੀ ਤੋਂ ਵੀ ਖਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ—ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਲਿਂਗਰੂਪੀ ਮਹਾਦੇਵੋ ਯੇਨੇਦਂ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍ ੬.
ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ऋषਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯਮਪੂਜਯਨ੍ ੬.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।