ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਟਨਾਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸਂਕਲ੍ਪਰਹਿਤਃ ਸਦਾ ਨ ਰੋਚਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਵਦਾਮਿ ਤੇ॥ ੬.
ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਲਈ, ਸੁੰਦਰ ਨਿੱਘੜੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਉਵਾਚ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ੬.
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਸ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸ਼ਂਭੋ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੇਨ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ॥ ੬.
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਚ ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮਿਲਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਸਨ।
ਅਨ੍ਨੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧੈਃ षਡ੍ਭੀ ਰਸੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਪੂਰਿਤਮ੍ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਹ੍ਯਨ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ॥ ੬.
ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਛੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਥੇ ਗਈਆਂ।
ਗृਹਕਾਰ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਚੇਰੁਸ੍ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਾਃ ੬.
ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਵੱਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਫਿਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਯਾਵਦਾਸ਼੍ਰਮਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਾਵਚ੍ਛੂਨ੍ਯਂ ਵ੍ਯਲੋਕਯਨ੍ ੬.
ਜਦ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਥਾਂ ਖਾਲੀ ਹੈ।
ਨ ਵਿਦਾਮੋऽਥ ਵੈ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕੇਨ ਨष੍ਟੇਨ ਚਾਹृਤਾਃ ੬.
ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਗਿਆ।'
ਸਮਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਨੁਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ੬.
ਫਿਰ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਥਾਗ੍ਰਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਪਰਦਾਰਾਪਹਰ੍ਤ੍ਤਾਸਿ ਤ੍ਵਮृषੀਣਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੬.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਏਵਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵੋ ਮੌਨੀ ਗਚ੍ਛਮਾਨੋऽਪਿ ਪਰ੍ਵਤਮ੍ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕਲਤ੍ਰਹਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍षਂਢੋ ਭਵ ਤ੍ਵਰਮ੍॥ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਾਹਣਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਚੁੱਪ ਰਹੇ ਅਤੇ ਪਰਬਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਤਨੀਆਂ ਚੋਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਨਪੁੰਸਕ ਹੋ ਜਾਓ!'
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਸ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਲਿਂਗਂ ਤਸ੍ਯਾਪਤਦ੍ਭੁਵਿ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਆਵृਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤ ਪਾਤਾਲਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਲ੍ਲਿਂਗਮਦੋਰ੍ਧ੍ਵਤਃ ੬.
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗ ਉਪਰ ਵਧ ਕੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਃ ਸਮਾਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤੀਤਮਥਾਭਵਤ੍ ੬.
ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਢੱਕ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਚ ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਵਾਕਾਸ਼ਂ ਨਾਹਂਕਾਰੋ ਨ ਵਾ ਮਹਤ੍ ੬.
ਉਥੇ ਨਾ ਹਵਾ ਸੀ, ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ, ਨਾ ਮਹਾਨ ਤੱਤ।
ਨਾਸੀਦ੍ਦ੍ਵਵੈਤਵਿਭਾਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਲੀਨਂ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੬.
ਉਥੇ ਨਾ ਦੋਹਰਾਪਣ ਸੀ, ਨਾ ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ; ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲਯਨਾਲ੍ਲਿਂਗਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ ੬.
ਇਸ ਲੀਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਵਾਯ੍ਯਗ੍ਨਿਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸਪਨ੍ਨਗਾਃ ੬.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਯੂ, ਅੱਗ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਅਤੇ ਸੱਪ,
ਕਿਮਾਯਾਮਂ ਚ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਕ੍ਵ ਚਾਂਤਃ ਕ੍ਵ ਚ ਪੀਠਿਕਾ ੬.
ਇਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਚੌੜਾਈ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਅੰਤ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਪੀਠ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਅਸ੍ਯ ਮੂਲਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿष੍ਣੋ ਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭਵ ਚ ਮਸ੍ਤਕਮ੍ ੬.
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਲੱਭ; ਤੇ ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਚੋਟੀ ਲੱਭ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੌ ਮਹਾਭਾਗੌ ਵੈਕੁਂਠਕਮਲੋਦ੍ਭਵੌ ੬.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਅਵਲੋਕਨਤਤ੍ਪਰਃ ੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਦੀ ਲਗਨ ਨਾਲ।
ਤਥਾ ਗਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਵृਤ੍ਤ੍ਯਾਬ੍ਜਸਂਭਵਃ ੬.
ਫਿਰ, ਉਹੀ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਨੇ ਮੁੜ ਆਉਣ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਥਿਤਾ ਯਾ ਕੇਤਕੀਚ੍ਛਾਯਾਮੁਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਛਲੋਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਰਭਿਂ ਪ੍ਰਤਿ॥ ੬.
ਕੇਤਕੀ ਦੇ ਪੜਛਾਂਵੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਸੁਰਭੀ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਲਿਂਗਂ ਮਹਾਦ੍ਭੁਤਂ ਦृष੍ਟਂ ਯੇਨਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍ ੬.
ਮੈਂ ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਲਿੰਗ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਭਰਪੂਰ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨ ਦृष੍ਟਂ ਮਸ੍ਤਕਂ ਤਸ੍ਯ ਵ੍ਯਾਪਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੬.
ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।
ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਸ੍ਤਕਂ ਦृष੍ਟਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਮृषਾ ਵਦੇਃ ੬.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਲਿੰਗ ਦਾ ਸਿਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਝੂਠ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੇ ਸਂਤਿ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਮੋ ਦੇਵਾ ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਰ੍ਥੇ ਵਦਤ੍ਵਰਮ੍ ੬.
ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹਨ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਬੋਲਣ।
ਤਦ੍ਵਚਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਗृਹ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ੬.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਵਾਂ ਕੇ ਮੰਨਿਆ।
ਏਵਂ ਸਮਾਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਦੇਵਾਗ੍ਰੇ ਸਮੁਵਾਚ ਹ॥ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਿਲ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।