ਅਣੋਰਣੀਯਾਨ੍ਮਹਤੋ ਮਹੀ ਯਾਨ੍ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਭੁਵਨਾਧਿਪੋ ਮਹਾਨ੍ ੬.
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਵੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਧੀਨ,
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨ ऋषਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਕਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ ੬.
ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਤੀਰਥ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਿਲੋਕਯਂਤ੍ਯਃ ਸ਼ਂਭੁਂ ਤਮਾਚਖ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਸ੍ਮੈ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮੋ ਵਯਂ ਚ ਸਖਿਭਿਃ ਸਹ ੬.
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੀਖ ਦਈਏ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਂ ਵਿਵਿਧਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸੋਪਚਾਰਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ੬.
ਭੀਖ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਧਰੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ, ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਉਚਿਤ ਸੇਵਾ ਸਮੇਤ,
ਕਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਿਯਤਮਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਬਭਾषੇ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾ ੬.
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਜੋ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਨੋ ਨਿषੀਦਸਿ ੬.
ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਬੈਠਾ ਹੈਂ?
ਈਸ਼੍ਵਰੋਹਂ ਸੁਕੇਸ਼ਾਂਤੇ ਪਾਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਮਮ੍ ੬.
ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਈਸ਼੍ਵਰੋऽਸਿ ਮਹਾਭਾਗ ਕੈਲਾਸਪਤਿਰੇਵ ਚ ੬.
ਤੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਕੈਲਾਸਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪੁਨਸ੍ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ ੬.
ਉਸ ਦੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਟਨਾਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸਂਕਲ੍ਪਰਹਿਤਃ ਸਦਾ ਨ ਰੋਚਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਵਦਾਮਿ ਤੇ॥ ੬.
ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਲਈ, ਸੁੰਦਰ ਨਿੱਘੜੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਉਵਾਚ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ੬.
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਸ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸ਼ਂਭੋ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੇਨ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ॥ ੬.
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਚ ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮਿਲਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਸਨ।
ਅਨ੍ਨੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧੈਃ षਡ੍ਭੀ ਰਸੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਪੂਰਿਤਮ੍ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਹ੍ਯਨ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ॥ ੬.
ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਛੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਥੇ ਗਈਆਂ।
ਗृਹਕਾਰ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਚੇਰੁਸ੍ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਾਃ ੬.
ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਵੱਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਫਿਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਯਾਵਦਾਸ਼੍ਰਮਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਾਵਚ੍ਛੂਨ੍ਯਂ ਵ੍ਯਲੋਕਯਨ੍ ੬.
ਜਦ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਥਾਂ ਖਾਲੀ ਹੈ।
ਨ ਵਿਦਾਮੋऽਥ ਵੈ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕੇਨ ਨष੍ਟੇਨ ਚਾਹृਤਾਃ ੬.
ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਗਿਆ।'
ਸਮਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਨੁਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ੬.
ਫਿਰ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਥਾਗ੍ਰਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਪਰਦਾਰਾਪਹਰ੍ਤ੍ਤਾਸਿ ਤ੍ਵਮृषੀਣਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੬.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਏਵਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵੋ ਮੌਨੀ ਗਚ੍ਛਮਾਨੋऽਪਿ ਪਰ੍ਵਤਮ੍ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕਲਤ੍ਰਹਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍षਂਢੋ ਭਵ ਤ੍ਵਰਮ੍॥ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਲਾਹਣਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਚੁੱਪ ਰਹੇ ਅਤੇ ਪਰਬਤ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਤਨੀਆਂ ਚੋਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਨਪੁੰਸਕ ਹੋ ਜਾਓ!'
ਏਵਂ ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਸ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਲਿਂਗਂ ਤਸ੍ਯਾਪਤਦ੍ਭੁਵਿ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਆਵृਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤ ਪਾਤਾਲਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਲ੍ਲਿਂਗਮਦੋਰ੍ਧ੍ਵਤਃ ੬.
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਲਿੰਗ ਉਪਰ ਵਧ ਕੇ ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਃ ਸਮਾਵृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤੀਤਮਥਾਭਵਤ੍ ੬.
ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਢੱਕ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨ ਚ ਵਾਯੁਰ੍ਨ ਵਾਕਾਸ਼ਂ ਨਾਹਂਕਾਰੋ ਨ ਵਾ ਮਹਤ੍ ੬.
ਉਥੇ ਨਾ ਹਵਾ ਸੀ, ਨਾ ਆਕਾਸ਼, ਨਾ ਅਹੰਕਾਰ, ਨਾ ਮਹਾਨ ਤੱਤ।
ਨਾਸੀਦ੍ਦ੍ਵਵੈਤਵਿਭਾਗਂ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਲੀਨਂ ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੬.
ਉਥੇ ਨਾ ਦੋਹਰਾਪਣ ਸੀ, ਨਾ ਵੱਖਰਾ-ਵੱਖਰਾ; ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਪਲ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਲਯਨਾਲ੍ਲਿਂਗਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ ੬.
ਇਸ ਲੀਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰਵਿष੍ਣੁਵਾਯ੍ਯਗ੍ਨਿਲੋਕਪਾਲਾਃ ਸਪਨ੍ਨਗਾਃ ੬.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਵਾਯੂ, ਅੱਗ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਅਤੇ ਸੱਪ,
ਕਿਮਾਯਾਮਂ ਚ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਕ੍ਵ ਚਾਂਤਃ ਕ੍ਵ ਚ ਪੀਠਿਕਾ ੬.
ਇਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਕਿੰਨੀ ਹੈ, ਚੌੜਾਈ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਅੰਤ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਪੀਠ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?
ਅਸ੍ਯ ਮੂਲਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿष੍ਣੋ ਪਦ੍ਮੋਦ੍ਭਵ ਚ ਮਸ੍ਤਕਮ੍ ੬.
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਮੂਲ ਲੱਭ; ਤੇ ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਚੋਟੀ ਲੱਭ।