ਏਕੋ ਨਂਦੀ ਮਹਾਕਾਲੋ ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਸ਼ਿਵਵਲ੍ਲਭੌ ੫.
ਇੱਕ ਨੰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਮਹਾਕਾਲ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਏਕਾਂਗੁਲਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵੋਭ੍ਯਭਾषਤ ੫.
ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਏਵਂ ਸਂਜ੍ਞਾਨ੍ਵਿਤੌ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਤਸ੍ਤੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ।
ਸ਼ੈਲਾਦੇਨ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਮਨਂਤਕਮ੍ ੫.
ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੈਲਾਦ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅਖੁੱਟ ਧਰਮ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਯੇ ਪਾਪਿਨੋऽਪ੍ਯਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਅਂਧਾ ਮੂਕਾਸ਼੍ਚ ਪਂਗਵਃ ੫.
ਜੋ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਦੂਰ, ਅੰਨ੍ਹੇ, ਗੂੰਗੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਵੀ,
ਯਾਦृਸ਼ਾਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ ੫.
ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹਨ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਦੇ ਆਗੇ-ਆਗੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਲਿਂਗਂ ਸਿਕਤਾਮਯਂ ਯੇ ਪੂਜਯਂਤਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ ੫.
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਰੇਤ ਨਾਲ ਬਣੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਲਿਂਗੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਕਥਂ ਸ਼ਿਵਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾ ੬.
ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਜਦ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਰਵਾਇਤ ਚਲ ਪਈ?
ਯਦਾ ਦਾਰੁਵਨੇ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਚਰਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ॥ ੬.
ਜਦ ਸ਼ੰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦਾਰੂ-ਵਨ ਵਿੱਚ ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਦਿਗਂਬਰੋ ਮੁਕ੍ਤਜਟਾਕਲਾਪੋ ਵੇਦਾਂਤਵੇਦ੍ਯੋ ਭੁਵਨੈਕਭਰ੍ਤਾ ੬.
ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਈ, ਖੁੱਲੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ,
ਅਣੋਰਣੀਯਾਨ੍ਮਹਤੋ ਮਹੀ ਯਾਨ੍ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਭੁਵਨਾਧਿਪੋ ਮਹਾਨ੍ ੬.
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਵੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵੀ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਅਧੀਨ,
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨ ऋषਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਕਾਸ਼੍ਰਮਾਤ੍ ੬.
ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਤੀਰਥ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਿਲੋਕਯਂਤ੍ਯਃ ਸ਼ਂਭੁਂ ਤਮਾਚਖ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਅਸ੍ਮੈ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮੋ ਵਯਂ ਚ ਸਖਿਭਿਃ ਸਹ ੬.
ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭੀਖ ਦਈਏ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਂ ਵਿਵਿਧਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸੋਪਚਾਰਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ ੬.
ਭੀਖ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਧਰੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ, ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਉਚਿਤ ਸੇਵਾ ਸਮੇਤ,
ਕਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਿਯਤਮਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਬਭਾषੇ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾ ੬.
ਇੱਕ ਔਰਤ, ਜੋ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਨੋ ਨਿषੀਦਸਿ ੬.
ਤੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਬੈਠਾ ਹੈਂ?
ਈਸ਼੍ਵਰੋਹਂ ਸੁਕੇਸ਼ਾਂਤੇ ਪਾਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਮਮ੍ ੬.
ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਈਸ਼੍ਵਰੋऽਸਿ ਮਹਾਭਾਗ ਕੈਲਾਸਪਤਿਰੇਵ ਚ ੬.
ਤੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਕੈਲਾਸਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਯਾ ਸ਼ਂਭੁਃ ਪੁਨਸ੍ਤਾਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ ੬.
ਉਸ ਦੇ ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਟਨਾਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸਂਕਲ੍ਪਰਹਿਤਃ ਸਦਾ ਨ ਰੋਚਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਵਦਾਮਿ ਤੇ॥ ੬.
ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਲਈ, ਸੁੰਦਰ ਨਿੱਘੜੀ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਇਰਾਦਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਉਵਾਚ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ੬.
ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਸ੍ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸ਼ਂਭੋ ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੇਨ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ॥ ੬.
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਸ਼ੰਭੂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਗਿਆਨੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਚ ਪ੍ਰਮਦਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮਿਲਿਤਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਃ ੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਗਈਆਂ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਸਨ।
ਅਨ੍ਨੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧੈਃ षਡ੍ਭੀ ਰਸੈਸ਼੍ਚ ਪਰਿਪੂਰਿਤਮ੍ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਹ੍ਯਨ੍ਗਚ੍ਛਨ੍ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ॥ ੬.
ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਛੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਥੇ ਗਈਆਂ।
ਗृਹਕਾਰ੍ਯਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਚੇਰੁਸ੍ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਾਃ ੬.
ਉਹ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਵੱਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਫਿਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਯਾਵਦਾਸ਼੍ਰਮਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਾਵਚ੍ਛੂਨ੍ਯਂ ਵ੍ਯਲੋਕਯਨ੍ ੬.
ਜਦ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਥਾਂ ਖਾਲੀ ਹੈ।
ਨ ਵਿਦਾਮੋऽਥ ਵੈ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕੇਨ ਨष੍ਟੇਨ ਚਾਹृਤਾਃ ੬.
ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕੌਣ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਗਿਆ।'
ਸਮਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਨੁਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ੬.
ਫਿਰ ਸਭ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਥਾਗ੍ਰਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ਪਰਦਾਰਾਪਹਰ੍ਤ੍ਤਾਸਿ ਤ੍ਵਮृषੀਣਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੬.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'