ਤਪੋਵਨਂ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪ੍ਰਮਥਸਂਵृਤਃ ੫.
ਜਿਥੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ,
ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ ਨਂਦੀ ਵਿਸ੍ਮਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ੫.
ਨੰਦੀ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਇਹਾਨੀਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਕ੍ਤੋਸਿ ਪਰਂਤਪ ੫.
"ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ; ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਭਗਤ ਹੈਂ।"
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਿਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਰਯਾਨ੍ਵਿਤਃ ੫.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਿਰਾਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਃ ਕਿਰਾਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੫.
ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਕਿਰਾਤ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੋऽਸੌ ਕਿਰਾਤੇਨ ਸ਼ਂਕਰੋ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਃ ੫.
ਕਿਰਾਤ ਵਲੋਂ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ,
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਰਤ੍ਨਮਾਣਿਕ੍ਯੈਃ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚੋਚ੍ਚਾਵਚੈਰਪਿ ੫.
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ, ਮਾਣਕਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਆਮ।
ਤਸ੍ਮਾਜ੍ਜਾਨੀਹਿ ਮਨ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਨਂਦਿਨਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲ॥ ੫.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਨੰਦੀ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਜਾਨਾਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਨਂਦਿਨਂ ਵੈਸ਼੍ਯਚਰ੍ਚਿਤਮ੍ ੫.
ਹੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਨੰਦੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਪਾਰੀ ਲੋਕ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਪਾਧਿਰਹਿਤਾ ਯੇ ਚ ਯੇऽਪਿ ਚੈਵ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ ੫.
ਜੋ ਲੋਕ ਦਿਖਾਵੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਵੀ।
ਤਵ ਭਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਹਂ ਤਾਤ ਸ ਚ ਮੇ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਤਰਃ ੫.
ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਮਾਨਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਨ੍ਯੇਵ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਣਿ ੫.
ਫਿਰ, ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਹਵਾਈ ਰਥ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਕੈਲਾਸਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਵੇਗਵਤ੍ਤਰੈਃ ੫.
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਨੀਰਾਜਿਤੌ ਗਿਰਿਜਯਾ ਸ਼ਿਵੇਨ ਸਹਿਤੌ ਤਦਾ ੫.
ਉਥੇ, ਗਿਰਿਜਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਹਾਦੇਵ ਤਥਾ ਚੈਤੌ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੫.
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹੈਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦੀ ਵੀ ਓਹੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਤ੍ਵਮੇਕ ਏਵਾਸੀਃ ਸੇਵਿਤੋ ਵੈ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ੫.
ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਿਰਫ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ—ਇਹ ਗੱਲ ਪੱਕੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੌ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਃ ੫.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੁਰੰਤ ਪਿੱਠ ਫੇਰ ਗਏ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਵ ਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤੌ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਾਵਵਸ੍ਤੇ ਨਮੋਨਮਃ॥ ੫.
ਉਹ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ—ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਯੋਰ੍ਭਾਵਂ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਭਵਃ ੫.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਵ ਹੱਸ ਪਏ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਾਵੇਤੌ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲੌ ਬਭੂਵਤੁਃ ੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦਰਬਾਨ ਬਣ ਗਏ।
ਏਕੋ ਨਂਦੀ ਮਹਾਕਾਲੋ ਦ੍ਵਾਵੇਤੌ ਸ਼ਿਵਵਲ੍ਲਭੌ ੫.
ਇੱਕ ਨੰਦੀ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਮਹਾਕਾਲ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਏਕਾਂਗੁਲਿਂ ਸਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵੋਭ੍ਯਭਾषਤ ੫.
ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਇੱਕ ਉਂਗਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਏਵਂ ਸਂਜ੍ਞਾਨ੍ਵਿਤੌ ਦ੍ਵਾਰਿ ਤਿष੍ਠਤਸ੍ਤੌ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ।
ਸ਼ੈਲਾਦੇਨ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਧਰ੍ਮਮਨਂਤਕਮ੍ ੫.
ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੈਲਾਦ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅਖੁੱਟ ਧਰਮ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਯੇ ਪਾਪਿਨੋऽਪ੍ਯਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਅਂਧਾ ਮੂਕਾਸ਼੍ਚ ਪਂਗਵਃ ੫.
ਜੋ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਦੂਰ, ਅੰਨ੍ਹੇ, ਗੂੰਗੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਵੀ,
ਯਾਦृਸ਼ਾਸ੍ਤਾਦृਸ਼ਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪੁਰਸ੍ਕृਤਾਃ ੫.
ਉਹ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਹਨ, ਸ਼ਿਵ ਭਗਤੀ ਦੇ ਆਗੇ-ਆਗੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਲਿਂਗਂ ਸਿਕਤਾਮਯਂ ਯੇ ਪੂਜਯਂਤਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਃ ੫.
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਰੇਤ ਨਾਲ ਬਣੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਲਿਂਗੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾ ਚ ਕਥਂ ਸ਼ਿਵਂ ਹਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਤਾ ੬.
ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ, ਜਦ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇਹ ਰਵਾਇਤ ਚਲ ਪਈ?
ਯਦਾ ਦਾਰੁਵਨੇ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਾਚਰਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ॥ ੬.
ਜਦ ਸ਼ੰਭੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦਾਰੂ-ਵਨ ਵਿੱਚ ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਦਿਗਂਬਰੋ ਮੁਕ੍ਤਜਟਾਕਲਾਪੋ ਵੇਦਾਂਤਵੇਦ੍ਯੋ ਭੁਵਨੈਕਭਰ੍ਤਾ ੬.
ਉਹ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਬਣਾਈ, ਖੁੱਲੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਮਾਲਕ,