ਸ਼ਿਵਾਂਗਣੇ ਤੁ ਯਾ ਭੇਰੀ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪਾषਂਡਿਨੋऽਪ੍ਯਸਦ੍ਵਾਦਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਯਾਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍॥ ੫.
ਜੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭੇਰੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਖੰਡੀ ਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼ੋਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸਂਬਦ੍ਧਾ ਚਰ੍ਮਣਾ ਚ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਸ ਪਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਵਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੫.
ਜੇ ਕਿਸੇ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤਂ ਚ ਵਿਤਤਂ ਘਨਂ ਸੁषਿਰਮੇਵ ਚ ੫.
ਇਸ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਠੋਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖੋਖਲਾ—
ਗਾਥਾਸ਼੍ਚ ਇਤਿਹਾਸਾਸ਼੍ਚ ਗਾਯਨਂ ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ ੫.
ਗੀਤ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਾਇਨ—
ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਹਿ ਪਾਪਿਨਃ ੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਤ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਰੋਰ੍ਮੁਖਾਚ੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼ਿਵਪੂਜਾਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ੫.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾਇਆ ਹੈ—
ਸਮ੍ਯਗ੍ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਮਾਚਾਰਾ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਯੁਤਾ ਨਰਾਃ ੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਫਰਜ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਸ਼੍ਵਪਚੋऽਪਿ ਵਰਿष੍ਠਃ ਸ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਭਵੇਤ੍ ੫.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚੰਡਾਲ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਮਯਂ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਸੁਵਿਸ਼ੇषਤਃ ੫.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਿਵਮਈ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਗਮੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੫.
ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਥਯਾਮਿ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ ੫.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰ ਸਃ ੫.
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਉषਸ੍ਯੁषਸਿ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ਼ਿਵਵਲ੍ਲਭਃ ੫.
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ—
ਲਿਂਗਂ ਪਂਚਾਮृਤੇਨੈਵ ਯਥੋਕ੍ਤੇਨਾਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ ੫.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਪਰੋऽਭਵਤ੍ ੫.
ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲੈਰਿਂਦ੍ਰਨੀਲੈਰ੍ਗੋਮੇਦੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰਂਤਰਮ੍ ੫.
ਮੋਤੀ, ਨੀਲਮ ਤੇ ਗੋਮੇਦ ਨਾਲ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ—
ਏਵਂ ਨਂਦੀ ਮਹਾਭਾਗੋ ਬਹੂਨ੍ਯਬ੍ਦਾਨਿ ਚਾਰ੍ਚ੍ਚਯਤ੍ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੰਦੀ ਜੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਏਕਦਾ ਮृਗਯਾਸਕ੍ਤਃ ਕਿਰਾਤੋ ਭੂਤਹਿਂਸਕਃ ੫.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਪਾਪੀ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਵਿਚਰਨ੍ਗਿਰਿਕਂਦਰੇ ੫.
ਉਹ ਪਾਪੀ, ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਵਿਚਰਮਾਣੋऽਸੌ ਕਿਰਾਤੋ ਭੂਤਹਿਂਸਕਃ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਦਕਂ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋऽਸੌ ਤृषਯਾ ਪੀਡਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ ੫.
ਉਹ ਪਾਣੀ ਲੱਭਦਾ ਹੋਇਆ, ਤਿੱਖੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਸੀ।
ਤੀਰੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮृਗਯਾਦਿਕਮ੍ ੫.
ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਰੱਖ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਾਲਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਗ੍ਰੇ ਅਨੇਕਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਂਡਿਤਮ੍ ੫.
ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਥਾ ਲਿਂਗਂ ਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਯਦਾ ਪੂਜਾਂ ਸਮਾਹਰਤ੍ ੫.
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ੍ਨਪਨਂ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕृਤਂ ਗਂਡੂषਵਾਰਿਣਾ ੫.
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਇਸਨਾਨ ਕਰਾਇਆ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਕਰੇਁਣੈਵ ਮृਗਮਾਂਸਂ ਸਮਰ੍ਪਯਤ੍ ੫.
ਦੂਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਹਿਰਣ ਦਾ ਮਾਸ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਪੂਜਾਂ ਵੈ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ੫.
ਅੱਜ ਤੋਂ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਨੈਯਮਿਕੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਿਰਾਤੋ ਗृਹਮਾਗਤਃ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਤ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।
ਚਿਂਤਾਯੁਕ੍ਤੋऽਭਵਨ੍ਨਂਦੀ ਜਾਤਂ ਕਿਂ ਛਿਦ੍ਰਮਦ੍ਯ ਮੇ ਉਪਸ੍ਥਿਤਾਨਿ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਮਮ ਭਾਗ੍ਯਵਿਪਰ੍ਯਯਾਤ੍॥ ੫.
ਨੰਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ: ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹੜੀ ਗਲਤੀ ਹੋ ਗਈ? ਮੇਰੇ ਭਾਗ ਉਲਟਣ ਕਰਕੇ ਇਹੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਸੁਚਿਰਂ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍ ੫.
ਇੰਝ ਲੰਮਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ ਕੀਤਾ।