ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਂਗਣਲਗ੍ਨਾ ਯਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਾਂ ਧਾਰਯੇਤ੍ਸਦਾ ੫.
ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅੰਗਣੇ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਚ੍ਛृਣੁਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ੫.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ! ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।
ਤਂ ਖਾਦਿਤੁਂ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸ਼੍ਵਾਸ਼ਿਰਸ੍ਯੁਪਰਿਸ੍ਥਿਤਃ ੫.
ਉਸਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ ਆਇਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਸੀ।
ਲਲਾਟੇ ਪਤਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਪੁਂਡ੍ਰਾਂਕਿਂਤਮੁਦ੍ਰਯਾ ੫.
ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁੰਡ ਦੀ ਮੋਹਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਕੈਲਾਸਂ ਤਸ੍ਕਰੋ ਨੀਤੋ ਰੁਦ੍ਰਦੂਤੈਸ੍ਤਤਸ੍ਤਦਾ ੫.
ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਚੋਰ ਨੂੰ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਭੂਤ੍ਵਾ ਮਂਡਿਤਾਂਗਾਨਾਂ ਨਰਾਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਭੂਤੀ ਲਾ ਕੇ ਸੋਹਣੇ ਬਣੇ ਹੋਣ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਣ—
ਜਟਾਕਲਾਪਿਨੋ ਯੇ ਚ ਯੇ ਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਵਿਭੂषਣਾਃ ੫.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਟਾਵਾਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ਪੁਂਭਿਃ ਪੂਜਨੀਯੋ ਹਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ੫.
ਇਸ ਲਈ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਛਂਭੋਰ੍ਨੈਸ਼ਮੇਨੋ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਨੈਵ ਗਣ੍ਯਤੇ॥ ੫.
ਸਵੇਰੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਰਾਤ ਦੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਕੋਈ ਹਿਸਾਬ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਦ੍ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਂ ਨਾਮ ਮਹਾ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ ੫.
‘ਸ਼ਿਵ’ ਇਹ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਵੱਡੇ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਾਂਗਣੇ ਤੁ ਯਾ ਭੇਰੀ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਭਿਃ ਪਾषਂਡਿਨੋऽਪ੍ਯਸਦ੍ਵਾਦਾਸ੍ਤੇऽਪਿ ਯਾਂਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍॥ ੫.
ਜੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਭੇਰੀ ਰੱਖੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਾਖੰਡੀ ਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪਸ਼ੋਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਸਂਬਦ੍ਧਾ ਚਰ੍ਮਣਾ ਚ ਸ਼ਿਵਾਲਯੇ ਸ ਪਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਵਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ॥ ੫.
ਜੇ ਕਿਸੇ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤਂ ਚ ਵਿਤਤਂ ਘਨਂ ਸੁषਿਰਮੇਵ ਚ ੫.
ਇਸ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਵਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਢੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਠੋਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਖੋਖਲਾ—
ਗਾਥਾਸ਼੍ਚ ਇਤਿਹਾਸਾਸ਼੍ਚ ਗਾਯਨਂ ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ ੫.
ਗੀਤ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਗਾਇਨ—
ਕਲ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਹਿ ਪਾਪਿਨਃ ੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮਤ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੁਰੋਰ੍ਮੁਖਾਚ੍ਚ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼ਿਵਪੂਜਾਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ੫.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕੋਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾਇਆ ਹੈ—
ਸਮ੍ਯਗ੍ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਮਾਚਾਰਾ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਯੁਤਾ ਨਰਾਃ ੫.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਠੀਕ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਫਰਜ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਸ਼੍ਵਪਚੋऽਪਿ ਵਰਿष੍ਠਃ ਸ ਸ਼ਂਭੋਃ ਪ੍ਰਿਯਤਰੋ ਭਵੇਤ੍ ੫.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚੰਡਾਲ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ਿਵਮਯਂ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਂ ਸੁਵਿਸ਼ੇषਤਃ ੫.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਿਵਮਈ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਗਮੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੫.
ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਕਥਯਾਮਿ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍ ੫.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰ ਸਃ ੫.
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਉषਸ੍ਯੁषਸਿ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਸ਼ਿਵਵਲ੍ਲਭਃ ੫.
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ—
ਲਿਂਗਂ ਪਂਚਾਮृਤੇਨੈਵ ਯਥੋਕ੍ਤੇਨਾਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍ ੫.
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਪਰੋऽਭਵਤ੍ ੫.
ਉਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਿਚ ਲਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਫਲੈਰਿਂਦ੍ਰਨੀਲੈਰ੍ਗੋਮੇਦੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰਂਤਰਮ੍ ੫.
ਮੋਤੀ, ਨੀਲਮ ਤੇ ਗੋਮੇਦ ਨਾਲ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ—
ਏਵਂ ਨਂਦੀ ਮਹਾਭਾਗੋ ਬਹੂਨ੍ਯਬ੍ਦਾਨਿ ਚਾਰ੍ਚ੍ਚਯਤ੍ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੰਦੀ ਜੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਏਕਦਾ ਮृਗਯਾਸਕ੍ਤਃ ਕਿਰਾਤੋ ਭੂਤਹਿਂਸਕਃ ੫.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਪਾਪੀ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਵਿਚਰਨ੍ਗਿਰਿਕਂਦਰੇ ੫.
ਉਹ ਪਾਪੀ, ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਏਵਂ ਵਿਚਰਮਾਣੋऽਸੌ ਕਿਰਾਤੋ ਭੂਤਹਿਂਸਕਃ ੫.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।