ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਂਧਮਾਦਨੇ ੨.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪਰਵਤ ਗੰਧਮਾਦਨ ਉੱਤੇ,
ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਮਹਾਦੇਵੀ ਚਕਾਰ ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤਦਾ ੨.
ਦਕ੍ਖ ਦੀ ਧੀ, ਵੱਡੀ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਮਹਾਸਤੀ ੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਂਸਤੀ, ਖੇਡ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਦਿਸੀ।
ਕ੍ਵ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਚਂਦ੍ਰੋऽਯਂ ਵਿਜਯੇ ਪृਚ੍ਛ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ੨.
ਇਹ ਚੰਦ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੇਗਾ? ਜਲਦੀ ਪੁੱਛ, ਹੇ ਵਿਜਯ।
ਕਥਿਤਂ ਤੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੈਵ ਮਖਾਦਿਕਮ੍ ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍॥ ੨.
ਉਸ ਨੇ ਦਕ੍ਖ ਦੇ ਯਜਨ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਦੇਵੀ ਕਿਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਨ ੨.
ਦੇਵੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਆਖਰ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ।
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ਂਕਰਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾ ੨.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪੁੱਛਾਂਗੀ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੨.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਬਾਣੋ ਭृਂਗਿਸ੍ਤਥਾ ਨਂਦੀ ਸ਼ੈਲਾਦੋ ਹਿ ਮਹਾਤਪਾਃ ੨.
ਉਥੇ ਬਾਣਾ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਸ਼ੈਲਾਦ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਧੂਮ੍ਰਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਧੂਮ੍ਰਪਾਦਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ੨.
ਉਥੇ ਧੂਮਰਾਖ੍ਯ, ਧੂਮਰਕੇਤੁ ਅਤੇ ਧੂਮਰਪਾਦ ਵੀ ਸਨ।
ਕੇਚਿਦ੍ਭਯਾਨਕਾ ਰੌਦ੍ਰਾਃ ਕਬਂਧਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪਰੇ ੨.
ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਰੁੱਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਬਿਨਾਂ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਭੂਤ ਵੀ ਸਨ।
ਏਵਂਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਸਃ ੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕ, ਸਾਰੇ ਚਮੜੇ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾ ਵੀਤਰਾਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿषਯਵੈਰਿਣਃ ਦृष੍ਟਸ੍ਤਯਾ ਉਪਾਵਿष੍ਟ ਆਸਨੇ ਪਰਾਮਾਦ੍ਭੁਤੇ॥ ੨.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਵਾਸਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਅਜੀਬ ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਆਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਚਿਤ੍ਤਾ ਸਹਸਾ ਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਸਂਨਿਧਿਮ੍ ੨.
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰੇਮ੍ਣੋਦਿਤਾ ਵਚੋਭਿਃ ਸਾ ਬਹੁਮਾਨਪੁਰਃਸਰਮ੍ ੨.
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਭਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਤੇਨ ਉਵਾਚਾਸਿਤਲੋਚਨਾ॥ ੨.
ਉਸ ਵਕਤ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਝ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਨ ਰੋਚਤੇ ੨.
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੱਗ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਰੁਝਾਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ?
ਸੁਹृਦਾਮੇष ਵੈ ਧਰ੍ਮਃ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਃ ਸਹ ਸਂਗਤਿਮ੍ ੨.
ਦੋਸਤਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਮਿਲ ਬੈਠਣ।
ਤਸਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਅਨਾਹੂਤੋऽਪਿ ਗਚ੍ਛ ਭੋਃ ੨.
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਸੱਦਾ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ ਭਾषੇ ਸੂਨृਤਂ ਵਚਃ ੨.
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੱਚੇ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਤਸ੍ਯ ਯੇ ਮਾਨਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਸੁਰਾਸੁਕਿਂਨਰਾਃ ੨.
ਜੋ ਸਭ ਮਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਜਾਂ ਕਿੰਨਰ ਹੋਣ—
ਅਨਾਹੂਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਸੁਭ੍ਰੁ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਪਰਮਨ੍ਦਿਰਮ੍ ੨.
ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਭਵਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਿਨਾਂ ਸੱਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—
ਪਰੇषਾਂ ਮਂਦਿਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਂਦ੍ਰੋਪਿ ਲਘੁਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ੨.
ਜੇ ਇੰਦਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਛੋਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਤੀ ਤੇਨ ਮਹੇਸ਼ੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਹੇਸ਼ ਨੇ ਸਤੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯਜ੍ਞੋ ਹਿ ਸਤ੍ਯਂ ਲੋਕੇ ਤ੍ਵਂ ਸ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਵਰੇਸ਼੍ਵਰ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਭਾਵਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ॥ ੨.
ਯਜਨ ਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਉਹ ਹੈਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਮੰਦ-ਚਿੱਤ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਬਾਰੇ।
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਾਦ੍ਯੈਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਯਜ੍ਞਵਾਡਂ ਪਿਤੁਰ੍ਮ੍ਮਮ ੨.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਖੁਦ—
ਸ ਤਾਮੁਵਾਚ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਮਹੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ੨.
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹੇਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਏਤਂ ਨਂਦਿਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਾਨਾਵਿਧਗਣਾਨ੍ਵਿਤਾ ੨.
ਉਹ ਨੰਦੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਨਾਲ—
ਤੈਰ੍ਗਣੈਃ ਸਂਵृਤਾ ਦੇਵੀ ਜਗਾਮ ਪਿਤृਮਂਦਿਰਮ੍ ੨.
ਉਹਨਾਂ ਸੰਗਤੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਗਈ।