ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ੨.
ਇਸ ਲਈ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਹੀ ਨਿਯੋਤਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੈਰੇਵ ਹਿ ਗਂਤਵ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ॥ ੨.
ਸਭ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣ੍ਯਾ ਸਮੇਤਂ ਤਮਾਨਯਧ੍ਵਂ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੨.
ਉਸਨੂੰ ਦਾਕਸ਼ਾਇਣੀ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਲੈ ਆਓ।
ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮृਤ੍ਯਾ ਚ ਨਾਮੋਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਮਗ੍ਰਂ ਸੁਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍ ੨.
ਜਿਸਦੀ ਯਾਦ ਜਾਂ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਪੁੰਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਾਹ ਦੁष੍ਟਧੀਃ ੨.
ਉਹ ਗਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਮਾਣਿਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ੨.
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੇਦ, ਯਜਨ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰਮ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸਤ੍ਯਲੋਕਾਤ੍ਸਮਾਯਾਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ ੨.
ਸੱਚ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਿਤਾ, ਆਏ।
ਤਥਾ ਸੁਰਗਣੈਃ ਸਾਕਮਾਗਤਃ ਸੁਰਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੨.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਆਪ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ।
ਯੇਯੇ ਯਜ੍ਞੋਚਿਤਾਃ ਸ਼ਾਂਤਾਸ੍ਤੇਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਗਤਾਃ ੨.
ਜੋ ਜੋ ਇਥੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਨੇ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਚ ਕਿਮਸ੍ਮਾਕਂ ਰੁਦ੍ਰੇਣਾਪਿ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍. ੨.
ਇਸ ਥਾਂ ਸਾਨੂੰ ਰੁਦਰ ਦੀ ਹੋਰ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਅਕੁਲੀਨੋ ਹ੍ਯਸੌ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨष੍ਟੋ ਨष੍ਟਪ੍ਰਿਯਃ ਸਦਾ ੨.
ਉਹ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਘਰ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਤੇ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਆਤ੍ਮਸਂਭਾਵਿਤੋ ਮੂਢਃਸ੍ਤਬ੍ਧੋ ਮੌਨੀ ਸਮਤ੍ਸਰਃ ੨.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ, ਮੂਰਖ, ਹੰਕਾਰੀ, ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਈਰਖਾਲੂ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਨਰੇਵਂ ਵਚੋਦ੍ਵਿਜ ੨.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਬੋਲ ਨਾ ਕਹੀਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਧੀਚਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍॥ ੨.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਧੀਚੀ ਨੇ ਉਥੇ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮृषਿਵਰ੍ਯਾਣਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੨.
ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ,
ਵਿਨਾਸ਼ੋऽਪਿ ਮਹਾਨ੍ਸਦ੍ਯੋਹ੍ਯਤ੍ਰਤ੍ਯਾਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੨.
ਇਥੇ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਆਉਣੀ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਾਚ੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਤ੍ਵਰਿਤਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੌ ੨.
ਦਕ੍ਖ ਦੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਤੁਰ ਗਿਆ।
ਗਤਃ ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯੋ ਵੀਰੋ ਦਧੀਚਿਰ੍ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ੨.
ਦਧੀਚੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦੁਰ ਸੀ, ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਵੇਦਬਾਹ੍ਯ ਦੁਰਾਚਾਰਾਸ੍ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਮਣਿ ੨.
ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤੇ ਮਾੜੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਕਰਮ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਂ ਮੇ ਸਫਲਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕੁਰ੍ਵਂਤੁ ਹ੍ਯਚਿਰਾਦਿਵ ੨.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਸਫਲ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਕਰਵਾਓ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇ ਗਂਧਮਾਦਨੇ ੨.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪਰਵਤ ਗੰਧਮਾਦਨ ਉੱਤੇ,
ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਮਹਾਦੇਵੀ ਚਕਾਰ ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤਦਾ ੨.
ਦਕ੍ਖ ਦੀ ਧੀ, ਵੱਡੀ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਾਸਕ੍ਤਾ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਮਹਾਸਤੀ ੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਂਸਤੀ, ਖੇਡ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਦਿਸੀ।
ਕ੍ਵ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਚਂਦ੍ਰੋऽਯਂ ਵਿਜਯੇ ਪृਚ੍ਛ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ ੨.
ਇਹ ਚੰਦ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵੇਗਾ? ਜਲਦੀ ਪੁੱਛ, ਹੇ ਵਿਜਯ।
ਕਥਿਤਂ ਤੇਨ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੈਵ ਮਖਾਦਿਕਮ੍ ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍॥ ੨.
ਉਸ ਨੇ ਦਕ੍ਖ ਦੇ ਯਜਨ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਦੇਵੀ ਕਿਮਾਹ੍ਵਾਨਂ ਕਰੋਤਿ ਨ ੨.
ਦੇਵੀ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ ਕਿ ਆਖਰ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਸੱਦਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ।
ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ਂਕਰਂ ਚਾਦ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਾ ੨.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਪੁੱਛਾਂਗੀ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਤਂ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੨.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਬੈਠਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਬਾਣੋ ਭृਂਗਿਸ੍ਤਥਾ ਨਂਦੀ ਸ਼ੈਲਾਦੋ ਹਿ ਮਹਾਤਪਾਃ ੨.
ਉਥੇ ਬਾਣਾ, ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ ਸ਼ੈਲਾਦ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਧੂਮ੍ਰਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਧੂਮ੍ਰਪਾਦਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ੨.
ਉਥੇ ਧੂਮਰਾਖ੍ਯ, ਧੂਮਰਕੇਤੁ ਅਤੇ ਧੂਮਰਪਾਦ ਵੀ ਸਨ।