ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਸ਼ੋਕਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਮਧੌ ਨਰਃ 4.2.97.
ਉਥੇ ਮਧੁ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਕਟਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਮਤਂਗੇਸ਼ੋ ਗਾਨਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਬੋਧਕਃ 4.2.97.
ਫਿਰ ਮਤੰਗੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਮਝ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਹਣਾਨਂਤਰੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਂਡਖਾਤੇਤਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.97.
ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੰਡਾਖਾਤਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਚ ਕਣਾਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੋਦਕਃ ਪ੍ਰਹਿਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਣਾਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਪਾਣੀ ਹੈ।
ਤਦੀਸ਼ਾਨੇਵਧੂਤੇਸ਼ੋ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ 4.2.97.
ਫਿਰ ਧੂਤੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ ਤੇ ਜੋਗ ਦੀ ਅਕਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਚਰ੍ਚਿਕਾਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 4.2.97.
ਫਿਰ ਚਰਚਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਪਾਂਡਵਾਨਾਂ ਪਂਚਲਿਂਗਾਨਿ ਸਨ੍ਮੁਦੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦੁਦੀਚ੍ਯਾਮਘਾਪਹਮ੍ 4.2.97.
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਦਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਸਵਰਨਭਾਰਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਪੀ ਸ਼ੁਭੋਦਕਾ 4.2.97.
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਅਲਰ੍ਕੇਸ਼ਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਦਿਕ੍ਸ੍ਥਿਤਃ 4.2.97.
ਅਲਰਕੇਸ਼, ਜੋ ਸ਼ੁਕਰੇਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਸ੍ਤਿਦਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖਸ਼ੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਕੇਦਾਰੋ ਰੁਦ੍ਰਾਨੁਚਰਤਾਪ੍ਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਕੇਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਬਣਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤ੍ਰਯਾ ਸਰ੍ਵ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਯਤੇ 4.2.97.
ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਯੋਰ੍ਦਾਤ੍ਰੀ ਦृष੍ਟਾ ਦੇਹਾਂਤਸੇਵਿਤਾ 4.2.97.
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਭਰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਲਿਂਗਮਯਾਧ੍ਯਾਯਂ ਯੋऽਮੁਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪੇਤ੍ਸੁਧੀਃ 4.2.97.
ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਪਾਪਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਜ੍ਞਾਤਾਜ੍ਞਾਤਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ 4.2.97.
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪ, ਜਾਣੇ ਅਣਜਾਣੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ—
ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਥਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਾਤ੍
ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ੴਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਦੇਵੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚੈਵ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍॥ ੧.
ਓਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਵੀ। ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੋਵੇ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਃ ਸਤ੍ਰਿਣਃ ਕਰ੍ਮਚੇਤਸਃ॥ ੧.
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੀਰਥ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਥਾਂ—ਜੋ ਲੋਕ ਲੰਮੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੈ—
ਤੇषਾਂ ਸਦਰ੍ਸ਼ਨੌਤ੍ਸੁਕ੍ਯਾਦਾਗਤੋ ਹਿ ਮਹਾਤਪਾਃ ੧.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਗਤਂ ਤੇ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਮੁਨਯੋ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਿਣਃ ੧.
ਉਥੇ, ਲੰਮੇ ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਂ ਸਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਮੁਨਯੋ ਵੀਤਕਲ੍ਮषਾਃ ੧.
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅਰਘ ਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸਨ।
ਕਥਯਸ੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ੂਲਿਨਃ ੧.
ਹੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
ਸਂਮਾਰ੍ਜਨੇ ਕਿਂ ਫਲਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥਾ ਰਂਗਾਵਲੀषੁ ਚ ੧.
ਝਾੜੂ ਲਾਉਣ ਦਾ ਤੇ ਰੰਗ ਮੰਡਪ ਸਜਾਉਣ ਦਾ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਚ ਵਿਤਾਨਸ੍ਯ ਤਥਾ ਧਾਰਾਗृਹਸ੍ਯ ਚ ੧.
ਛੱਤੀਆਂ ਦੇਣ ਦਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੇ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੀ ਫਲ ਹੈ?
ਕਾਨਿਕਾਨਿ ਚ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ਿਵਪੂਜਨੇ ੧.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕਿਹੜੇ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਕਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯਥ ਵਾ ਨਰਾਃ ੧.
ਜੋ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅੱਗੇ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਸ਼ਿਵਾਖ੍ਯਾਨਪਰੋਲੋਕੇ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨਾਨ੍ਯੋऽਸ੍ਤਿ ਵੈ ਮੁਨੇ॥ ੧.
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤੇषਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ੧.
ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਸਨ—