ਬृਹਸ੍ਪਤੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਰੁਦ੍ਰਕੁਂਡਾਚ੍ਚ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਕੁਆਂ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਾਵਾਸਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤਃ ਕਾਮੇਸ਼ਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰੁਦਰ ਦੇ ਵਾਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਕਾਮੇਸ਼ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯਾਤ੍ਰਾ ਚ ਕਾਮਦਾ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਜ੍ਞਾਨਧ੍ਵਾਂਤਪਟਲੀਂ ਹਰਤਸ੍ਤੌ ਸਮਰ੍ਚਿਤੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜਦੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਘਣੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਹਾਸਿਦ੍ਧਿਸਮਰ੍ਪਕਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਸਿੱਧੀਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਚਾਮਰਾਸਕ੍ਤਹਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਵੀਜ੍ਯਤੇ ਤਦਾ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਯਾਂਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ਵृਤਾਃ ਸੁਖਮ੍ ।।4.2.97.
ਦਿਵਵੀ ਸਤ੍ਰੀਆਂ, ਚਾਮਰ ਲੈ ਕੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਝਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਰਾਹ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰਮਤਃ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਥਾਂ ਸਵਰਗ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਨਾਮ ਕੁਂਡਂ ਚ ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇਗ੍ਨਿਸਲੋਕਦਮ੍ 4.2.97.
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਅੱਗਨੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਪਰਾਧਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍ ।। 4.2.97.
ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਮਿੱਟ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਹਲੀਸ਼ੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਨਿਪੂਦਨਃ 4.2.97.
ਫਿਰ ਹਲੀਸ਼ੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਸ਼ੋਕਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਮਧੌ ਨਰਃ 4.2.97.
ਉਥੇ ਮਧੁ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਕਟਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਮਤਂਗੇਸ਼ੋ ਗਾਨਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਬੋਧਕਃ 4.2.97.
ਫਿਰ ਮਤੰਗੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਮਝ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਹਣਾਨਂਤਰੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਂਡਖਾਤੇਤਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.97.
ਗ੍ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੰਡਾਖਾਤਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਚ ਕਣਾਦੇਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯੋਦਕਃ ਪ੍ਰਹਿਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਣਾਦੇਸ਼ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਪਾਣੀ ਹੈ।
ਤਦੀਸ਼ਾਨੇਵਧੂਤੇਸ਼ੋ ਯੋਗਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ 4.2.97.
ਫਿਰ ਧੂਤੇਸ਼ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ ਤੇ ਜੋਗ ਦੀ ਅਕਲ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਚਰ੍ਚਿਕਾਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ 4.2.97.
ਫਿਰ ਚਰਚਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਪਾਂਡਵਾਨਾਂ ਪਂਚਲਿਂਗਾਨਿ ਸਨ੍ਮੁਦੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਦੁਦੀਚ੍ਯਾਮਘਾਪਹਮ੍ 4.2.97.
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਦਗ੍ਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਭਾਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤਾਰਕੇਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਸਵਰਨਭਾਰਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭਾਗੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਪੀ ਸ਼ੁਭੋਦਕਾ 4.2.97.
ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਅਲਰ੍ਕੇਸ਼ਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਸ਼ਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਦਿਕ੍ਸ੍ਥਿਤਃ 4.2.97.
ਅਲਰਕੇਸ਼, ਜੋ ਸ਼ੁਕਰੇਸ਼ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਸ੍ਤਿਦਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾਖਸ਼ੀਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਚ ਕੇਦਾਰੋ ਰੁਦ੍ਰਾਨੁਚਰਤਾਪ੍ਰਦਃ 4.2.97.
ਉਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਕੇਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਬਣਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤ੍ਰਯਾ ਸਰ੍ਵ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਤਦਵਾਪ੍ਯਤੇ 4.2.97.
ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਯੋਰ੍ਦਾਤ੍ਰੀ ਦृष੍ਟਾ ਦੇਹਾਂਤਸੇਵਿਤਾ 4.2.97.
ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਤੇ ਜਿੰਦਗੀ ਭਰ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਲਿਂਗਮਯਾਧ੍ਯਾਯਂ ਯੋऽਮੁਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਜਪੇਤ੍ਸੁਧੀਃ 4.2.97.
ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਪਾਪਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਜ੍ਞਾਤਾਜ੍ਞਾਤਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ 4.2.97.
ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਤੇ ਛੋਟੇ ਪਾਪ, ਜਾਣੇ ਅਣਜਾਣੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ—
ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਥਂ ਸਮਾਰੁਹ੍ਯ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਾਤ੍
ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ੴਨਮੋ ਭਗਵਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਦੇਵੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਚੈਵ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍॥ ੧.
ਓਮ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਵੀ। ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੋਵੇ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਃ ਸਤ੍ਰਿਣਃ ਕਰ੍ਮਚੇਤਸਃ॥ ੧.
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੀਰਥ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਥਾਂ—ਜੋ ਲੋਕ ਲੰਮੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੈ—