ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੂਜ੍ਯੋ ਜਾਂਬਵਤੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਥੇ ਜਾਮਬਵਤੀਸ਼ਵਰ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਭਦ੍ਰਹ੍ਰਦੋ ਗਵਾਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਪੂਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਭਦ੍ਰਾ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਭਦ੍ਰਹ੍ਰਦੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਦ੍ਰਾ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾ ਪੁਣ੍ਯਤਮਃ ਕਾਲੋ ਵਾਜਿਮੇਧਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਾਜਿਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਗੋਲੋਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਰਾ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਸਮृਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਯਜੇਦਸ਼੍ਰੇਯਸੋ ਰਾਸ਼ਿਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋਰਾਸ਼ਿਂ ਚ ਵਿਂਦਤਿ 4.2.97.
ਉਹ ਮੰਦਾ ਪਾਸਾ ਛੱਡ ਕੇ ਚੰਗਾ ਪਾਸਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਚਕ੍ਰਹ੍ਰਦੋ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਵਿਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਚੱਕਰ ਹ੍ਰਦ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਭਾਵਿਤੇਨਾਂਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਲਂ ਤਤ੍ਰ ਪੁਰਾ ਨ੍ਯਸ੍ਤਂ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਉਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਸੁਤੋ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹ੍ਰਦੇ ਤਤ੍ਰ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਸ ਹ੍ਰਦ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ੂਲੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ,
ਤਤ੍ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਨਾਰਦੇਨ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਥੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਕੁਂਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵੈ ਨਾਰਦੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਥੇ, ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨਾਰਦੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਦੇਸ਼੍ਵਰ ਪੂਰ੍ਵੇਣ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਵਭ੍ਰਾਤਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਨਾਰਦੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਅਵਭ੍ਰਾਤਕੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਤਾਮ੍ਰਕੁਂਡਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨ ਗਰ੍ਭਭਾਕ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤਾਮ੍ਰ ਕੁੰਡ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਘ੍ਨਹਰਂ ਕੁਂਡਂ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨ ਵਿਘ੍ਨਭਾਕ੍
ਉਥੇ ਵਿਘਨਹਰ ਕੁੰਡ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ।
ਕੁਂਡਂ ਚਾਨਾਰਕਾਖ੍ਯਂ ਵੈ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨ ਨਾਰਕੀ 4.2.97.
ਉਥੇ ਅਨਾਰਕ ਨਾਮ ਦਾ ਕੁੰਡ ਵੀ ਹੈ; ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਪਾਸ਼ੁਪਤਃ ਸਿਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਪਾਦੋ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਉਥੇ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਅਕ੍ਸ਼ਪਾਦ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨਿ, ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਿਮੇ ਚ ਸ਼ੈਲੇਸ਼ਃ ਪਰਨਿਰ੍ਵਾਣਕਾਮਦਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸ਼ੈਲੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕੋਟਿਤੀਰ੍ਥੇ ਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੋਟੀਸ਼ਂ ਪਰਿਪੂਜ੍ਯ ਚ
ਕੋਟੀ ਤੀਰਥ ਦੇ ਹ੍ਰਦ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਕੋਟੀਸ਼ ਦਾ ਪੂਜਨ ਕਰ ਕੇ,
ਮਹਾਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸ੍ਤਂਭੋਸ੍ਤਿ ਕੋਟੀਸ਼ਾਦ੍ਵਹ੍ਨਿਦਿਕ੍ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਥੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦਾ ਸਤੰਭ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਟੀਸ਼ ਤੋਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੱਗਦੀ ਦਿਸਾ ਵਿਚ ਹੈ।
ਤਂ ਸ੍ਤਂਭਂ ਸਮਲਂਕृਤ੍ਯ ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਸ ਸਤੰਭ ਨੂੰ ਸੁਸ਼ੋਭਤ ਕਰ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਾਲਮੋਚਨਂ ਨਾਮ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਭਾਕ੍
ਉਥੇ ਕਪਾਲਮੋਚਨ ਨਾਂ ਦਾ ਥਾਂ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤੋ ਭਵਤਿ ਚਰ੍ਣਤਃ
ਉਸ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਂਗਾਰਕ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਭਵੇਦ੍ਭੂਯੋ ਨ ਗਰ੍ਭਭਾਕ੍ ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਰ੍ਨਾਭਿ ਭੂਯੇਤ ਨ ਚ ਦੁਃਖੀ ਕਦਾਚਨ
ਅੰਗਾਰਕ ਤੀਰਥ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਚ ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕੂਪਃ ਸ਼ੁਭੋਦ ਨਾਮਾਪਿ ਸ੍ਨਾਤਵ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ 4.2.97.
ਉਥੇ ਸ਼ੁਭੋਦਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਮੁਂਡਾ ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਘਹਾਰਿਣੀ
ਉਥੋਂ ਮਹਾਮੁੰਡਾ ਦੇਵੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਿष੍ਪਾਪੋ ਜਾਯਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਖਟ੍ਵਾਂਗੇਸ਼ ਵਿਲੋਕਨਾਤ੍
ਖਟਵਾਂਗੇਸ਼ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਕੁਂਡੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਭੁਵਨੇ ਸ਼ੋਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਸ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਚਮਕ ਉਠਦਾ ਹੈ।