ਨਰ੍ਮਦਾਪਿ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸੀਤ੍ਪਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਨਰਮਦਾ ਵੀ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਪਾ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਵਾਕ੍ਯਂ ਮृਕਂਡਜਮੁਨੇਸ੍ਤੇਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਮ੍ਰਿਕੰਡ ਮੁਨੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਪਾਪਕਂਚੁਕਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ।। 4.2.92.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਚਾਦਰ ਉਤਾਰ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਜ਼ਾਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ।
ਸ੍ਕਂਦ ਉਵਾਚ । । ਅਮृਤੇਸ਼ਮੁਖਾਦੀਨਿ ਯਨ੍ਨਾਮਾਪ੍ਯਮृਤਪ੍ਰਦਮ੍
ਸਕੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ ਆਦਿਕ ਜਿਹੜੇ ਨਾਮ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਸਨਾਰੁ ਨਾਮਾਸੀਨ੍ਮੁਨਿਰਤ੍ਰ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮੀ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਇਕ ਸੰਨਾਰੀ ਨਾਂ ਦਾ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਮੁਨੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਲਿਂਗਪੂਜਾਰਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਾਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹੀ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੀਰਥ ਦਾ ਜਲ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਦ੍ਗਤੋਰਣ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਦष੍ਟਃ ਪृਦਾਕੁਨਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਜਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਨੇ ਡੱਸ ਲਿਆ।
ਸਨਾਰੁਣਾ ਸਮੁਚ੍ਛ੍ਵਸ੍ਯ ਨੀਤਃ ਸ ਉਪਜਂਘਨਿਃ
ਸੰਨਾਰੀ, ਸਾਹ ਲੈਣ ਲਈ ਜੂਝਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਪਜੰਘਨੀ ਵਲੋਂ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਸੀਚ੍ਛ੍ਰੀਫਲਾਕਾਰਂ ਲਿਂਗਮੇਕਂ ਸੁਗੁਪ੍ਤਵਤ੍
ਉਥੇ ਇਕ ਨਾਰੀਅਲ ਵਰਗਾ ਲਿੰਗ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਰ੍ਪਦष੍ਟਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਕਾਰਃ ਕਥਂ ਭਵਤਿ ਚੇਤਿ ਵੈ
ਸੱਪ ਡੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਰਸਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ ਮੁਨਿਃ ਸਨਾਰੁਰੁਪਜਂਘਨਿਮ੍
ਫਿਰ ਸੰਨਾਰੀ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਪਜੰਘਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਣਿਤਵ੍ਯੇऽਤ੍ਰ ਕੋ ਹੇਤੁਰ੍ਮਚ੍ਛਿਸ਼ੋਰੁਪਜਂਘਨੇਃ
ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, 'ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਚੇਲੇ ਉਪਜੰਘਨੀ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ?'
ਇਤਿ ਯਾਵਤ੍ਸ ਸਂਧਤ੍ਤੇ ਧਿਯਂ ਤਜ੍ਜੀਵਿਤੈਕਿਕਾਮ੍ 4.2.94.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ।
ਆਨਿਨਾਯ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸੋਪ੍ਯ ਨਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤਸ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਉਥੇ ਲੈ ਆਇਆ, ਪਰ ਉਪਜੰਘਨੀ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਇਆ।
ਮृਦੁ ਹਸ੍ਤਤਲੇਨੈਵ ਯਾਵਤ੍ਖਨਤਿ ਵੈ ਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਮুনি ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਹੱਥ ਦੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੋਦਿਆ।
ਸਨਾਰੁਣਾਥ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਤੇਨ ਤਤ੍ਰ ਸਮਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਇਕ ਨਵੇਂ ਅੰਕੁਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਅਮृਤੇਸ਼੍ਵਰਨਾਮੇਦਂ ਲਿਂਗਮਾਨਂਦਕਾਨਨੇ
ਆਨੰਦਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਿੰਗ ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਮृਤੇਸ਼ਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜੀਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਵੈ ਮੁਨਿਃ
ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਉਸ ਮুনি ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਉਂਦਾ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਲ੍ਲਿਂਗਮਮृਤੇਸ਼ਂ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼ਵਰ, ਇਹ ਲਿੰਗ ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਮृਤੇਸ਼੍ਵਰ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਨ੍ਮृਤਾ ਜੀਵਂਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਤੁਰੰਤ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਮृਤੇਸ਼ ਸਮਂ ਲਿਂਗਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕ੍ਵਾਪਿ ਮਹੀਤਲੇ
ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ।
ਅਮृਤੇਸ਼੍ਵਰ ਨਾਮਾਪਿ ਯੇ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਪਰਿਗृਹ੍ਣਤੇ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਿਰਫ਼ ਅਮ੍ਰਿਤੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਮੁਨੇऽਨ੍ਯਚ੍ਚ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਕਰੁਣੇਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ 4.2.94.
ਹੇ ਮুনি, ਇਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕਰੁਣੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮਹਾਕਾਰੁਣਿਕਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਦਇਆਲੂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਸ੍ਨਾਤਵ੍ਯਂ ਮਣਿਕਰ੍ਣ੍ਯਾਂ ਚ ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਃ ਕਰੁਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਰੁਣੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸੋਮਵਾਸਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਏਕਭਕ੍ਤਵ੍ਰਤਂ ਚਰੇਤ੍
ਚੰਦ੍ਰਵਾਰ ਆਉਣ ਤੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਵ੍ਰਤੇਨ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਕਰੁਣੇਸ਼ਃ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਕਰੁਣੇਸ਼ ਕਦੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪਤ੍ਰੈਸ੍ਤਤ੍ਫਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯਃ ਕਰੁਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰੁਣੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੇਨਾਰ੍ਚ੍ਯਃ ਕਰੁਣਾਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਦਇਆ ਦਾ ਵ੍ਰਿੱਖ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਕਰੁਣੇਸ਼ੋਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਵਾਂਛਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਇਥੇ ਕਰੁਣੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨਚਾਹਾ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।