ਆਸਨ੍ਨਪ੍ਰਸਵਾ ਨਾਰੀ ਯਥਾ ਗਚ੍ਛੇਦਨਾਕੁਲਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚੀ ਮਹਿਲਾ ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ ਚੱਲਦੀ ਹੈ,
ਸ੍ਨਾਤੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਵੇषਃ ਸਨ੍ਭਸ੍ਮਰੁਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਭੂषਿਤਃ
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੁੱਚੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਭਸਮ ਤੇ ਰੁਦਰਾਖ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ,
ਮਨੂਨਾਂ ਚਰਤਾਮਗ੍ਰੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਮਨੂਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਵਤੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਤੁਰਦੇ ਹਨ,
ਸਂਘਟ੍ਟਮਤਿਸਂਮਰ੍ਦਂ ਮਾਰ੍ਗਰੋਧਂ ਵਿਚਿਂਤਯਨ੍ 1.3.1.9.
ਉਹ ਭੀੜ, ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਤੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਸ਼ਿਵਨਾਮਾਨਿ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਯ ਵਰਗੀਤਿਭਿਃ
ਜਾਂ, ਵਧੀਆ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ,
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਮ ਵਾ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਨਨਨ੍ਯਮਤਿਰਾਦਰਾਤ੍
ਜਾਂ, ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰੁਪਕਾਰੈਸ੍ਤਥਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍
ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਦਾਨਾਂ ਤੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਉਪਕਾਰ ਕਰ ਕੇ,
ਕृਤੇ ਤ੍ਵਗ੍ਨਿਮਯਂ ਲਿਂਗਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਮਣਿਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਅੱਗ ਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਮਣੀ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਸੀ।
ਅਥਵਾ ਸ੍ਫਾਟਿਕਂ ਰੂਪਮਰੁਣਂ ਤੁ ਸ੍ਵਯਂਪ੍ਰਭਮ੍
ਜਾਂ, ਉਹ ਸਫੈਦ ਪੱਥਰ ਵਰਗਾ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਵਾਙ੍ਮਨਸਗਮ੍ਯਤ੍ਵਾਦਪ੍ਰਮੇਯਤਯਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੋਲ ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਪ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ,
ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਕਰ੍ਤੁਰਭਿਗਮ੍ਯੋऽਹਮਂਜਸਾ
ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਆ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਰੂਪਮੇਕਂ ਤੁ ਧਤ੍ਤੇ ਯਃ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰੀਸ਼ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਜੋ ਕੋਈ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਿਆਂ ਇਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਚਰਣਂ ਵੋਢੁਮਰੁਣਾਦ੍ਰਿਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਚੁੱਕਦੇ ਹਨ,
ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਭੁਵਿ ਮਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮਰੁਣਾਦ੍ਰਿਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ 1.3.1.9.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸੇਵਂਤੇ ਤੇ ਗਣਾਕੀਰ੍ਣਾ ਵਿਮਾਨਸ਼ਤਕੋਟਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਲੱਖਾਂ ਹਵਾਈ ਰਥ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਵਿਤਾ ਮਹਤੀ ਵੀਥੀ ਦृष੍ਟਾ ਸ਼ਿਵਪਦਪ੍ਰਦਾ
ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਾਹ ਦਿਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਜ੍ਰਸ਼ਰੀਰਤ੍ਵਂ ਨ ਧृष੍ਯੇਤ ਮਹੀਤਲੇ
ਜਿਸ ਨੇ ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਸਖ਼ਤ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ।
ਅਦृਸ਼੍ਯਾਃ ਸਂਚਰਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਂਤੇ ਮਮ ਸਂਨਿਧਿਮ੍
ਇੱਥੇ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰ੍षਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਮਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਦਦਤੇ ਵਰਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਸੀਨਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਕੋਟਿਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼, ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਜਗਤੀਭਾਗੇ ਸਰ੍ਵੇ ਗ੍ਰਹਪਤਾਂ ਗਤਾਃ
ਸਾਰੀ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਹਰੇਕ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਸ ਸੂਰ੍ਯਮਡਲਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਵਪੁਰੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜਰਾਮਰਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਾਸੌਮ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਿਰਦਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਆਨृਣ੍ਯਮਖਿਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍ 1.3.1.9.
ਜਦ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਵਾਚਾਂ ਪਤਿਤਾਮਿਯਾਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੋਲਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰੇਃ ਸ ਤੁ ਲੋਕਗੁਰੁਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਦਾਹੀਂ ਪਾਸੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਲਭਤੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਵੱਡੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਾਮ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤੋ ਗ੍ਰਹਪੀਡਾਭਿਃ ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕਰ੍ਤੁਃ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਸਹਸਾ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਮੇਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭੀष੍ਟਫਲਦਾ ਜਾਤਾਃ ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।