ਸ ਚ ਚਕ੍ਰਂ ਸਮਾਗਚ੍ਛਦ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਾਰ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ਕਂਠਮਾਸਾਦ੍ਯਵੀਰਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜਾਤਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ, ਚਕਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ; ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕਰ ਸੂਰੇ ਦੀ ਗਰਦਨ ਉੱਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਚਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਨਿਤਰਾਂ ਸ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਚਕਰ ਨਾਲ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਕਂਠਾਭਰਣਂ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਬਣਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਰੀ—
ਸਨਂਦਕਂ ਕਰਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਦ੍ਯਤਂ ਮਧੁਵਿਦ੍ਵਿषਃ
—ਮਧੁ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸਨੰਦਕ ਅਸਤ੍ਰ ਚੁੱਕਿਆ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵਚ੍ਚ ਵੇਗੇਨ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਚਮਕਦਾ ਸ਼ੂਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਵਾਰਿਤੋ ਗਣਰਾਜਃ ਸ ਮਾ ਕਾਰ੍षੀਃ ਸਾਹਸਂ ਤ੍ਵਿਤਿ
ਗਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਗਿਆ: 'ਇਹ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਨਾ ਕਰ।'
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਵਿਨਦ੍ਯੋਚ੍ਚੈਰ੍ਧਿਕ੍ਤ੍ਵਾਮੀਸ਼੍ਵਰਨਿਂਦਕਮ੍ ਸ ਕਥਂ ਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਕਰ੍ਮ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਤਾਂਦਧਤ੍
ਉਹ ਦੱਖ ਨੂੰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਖਿਆ, 'ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ! ਜਿਹੜਾ ਦੱਖ ਨਾਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਚਤੁਰਾਈ ਦੱਸ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਯੇਨਾਸ੍ਯੇਨ ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਭਵਤਾ ਨਿਂਦਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਹਰਪਾਰੁष੍ਯਭਾषਿਣਃ ।। 4.2.89.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਰਾ ਵਲੋਂ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਦਿਤਿਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਮਿਲਿਤਾਨਾਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ।
ਵੇਣੀਦਂਡਾਸ਼੍ਚ ਕਾਸਾਂਚਿਤ੍ਤੇਨਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਮਹਾਰੁषਾ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਲਠੀਆਂ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਨਾਸਾਪੁਟਾਂਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯਾਸਾਂ ਪਾਟਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍षਦਃ
ਉਹ ਸੇਵਕ ਨੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਂ ਦੇ ਛੇਤੇ ਵੀ ਫਾੜ ਦਿੱਤੇ।
ਯੇ ਯੇ ਨਿਨਿਂਦੁਰ੍ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਯੇ ਯੇ ਚ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੁਸ੍ਤਦਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੁਣਿਆ,
ਕੇਚਿਦੁਲ੍ਲਂਬਿਤਾ ਯੂਪੇ ਪਾਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਦृਢਂ ਗਲੇ
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਸ ਕੇ ਗਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਪਾ ਕੇ ਯਗ੍ਯ ਸਥੰਭ ਨਾਲ ਲਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਿਜਰਾਜਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਭृਗੁਮਾਰੀਚਿਮੁਖ੍ਯਕਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਧਰਮ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੇ ਮਰੀਚੀ ਆਦਿਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ,
ਏਤੇ ਜਾਮਾਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਧਿਯਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੱਖ ਦੇ ਜਾਮਾਤਰ ਸਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੱਤ ਮਾੜੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਤਾਨਿ ਕੁਂਡਾਨਿ ਤੇ ਯੂਪਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਤਂਭਾਃ ਸ ਚ ਮਂਡਪਃ
ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡ, ਉਹ ਯਗ੍ਯ ਸਥੰਭ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਥੰਮ ਤੇ ਉਹ ਮੰਡਪ,
ਤੇ ਚ ਵੈ ਯਜ੍ਞਸਂਭਾਰਾਸ੍ਤੇ ਤੇ ਯਜ੍ਞਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਗ੍ਯ ਦੇ ਸਾਮਾਨ ਤੇ ਉਹ ਯਗ੍ਯ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ,
ਸ੍ਤੋਕੇਨੈਵ ਹਿ ਕਾਲੇਨ ਯਥਰ੍ਧਿਃ ਪਰਵਂਚਨਾਤ੍ 4.2.89.
ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਚਲਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਧੀਰਿਤਮਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਮਿਤ੍ਵਾ ਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ 4.2.89.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਜੀ ਹੌਲੀ ਹੱਸ ਪਏ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਲਿਂਗਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯੈਃ ਕृਤਾऽਤ੍ਰ ਸੁਕृਤਾਤ੍ਮਭਿਃ 4.2.89.
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਰਸਮਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਨਾਨਾਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ 4.2.89.
ਨਾਨਾ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਜਨਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਖ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੱਖੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਹੈ,
ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਯ ਵਾਰਾਹਕਲ੍ਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵੈਃ
ਇਸ ਵਾਰਾਹ ਕਲਪ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ,
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਤਿ ਨਦ੍ਯਃ ਪਰਃਸ਼ਤਮ੍
ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਸੁਣੋ, ਇੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦਰਿਆ ਹਨ।'
ਸਰ੍ਵਾਭ੍ਯੋਪਿ ਨਦੀਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਗਾਃ
ਸਭ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਹ ਦਰਿਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾ ਚ ਯਮੁਨਾਚਾਥ ਨਰ੍ਮਦਾ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਨਰਮਦਾ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ—
ऋਗ੍ਵੇਦਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਗਂਗਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਮੁਨਾ ਚ ਯਜੁਰ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਗੰਗਾ ਰਿਗਵੇਦ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੀ ਹੈ।
ਗਂਗਾ ਸਰ੍ਵਸਰਿਦ੍ਯੋਨਿਃ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯਾਪਿ ਪੂਰਣੀ
ਗੰਗਾ ਸਾਰੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੀ ਭਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।