ਕੁਰੁ ਮੇ ਸਤ੍ਵਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਯ
ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਕਰ, ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ।
ਤੇ ਤ੍ਵਯਾਪ੍ਯਵਮਂਤਵ੍ਯਾ ਵ੍ਰਜ ਪੁਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭੋਦਯ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ, ਪੁੱਤ, ਚੰਗੀ ਵਾਟ ਵੱਲ ਚਲ।
ਹਰਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਜਗ੍ਮਿਵਾਨਤਿਰਂਹਸਾ
ਹਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ਼ਤਕੋਟਿਮਿਤਾਨੁਗ੍ਰਾਨ੍ਗਣਾਨਨ੍ਨ੍ਯਾਨਵਾਸृਜਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਸੈਨਿਕ ਬਣਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਸੀ।
ਕੇਚਿਤ੍ਤਦਨੁਗਾ ਜਾਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਾ ਯਯੁਃ
ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ਼ृਂਗਾਗ੍ਰਾਣਿ ਗਿਰੀਣਾਂ ਚ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦੁਤ੍ਪਾਟਿਤਾਨਿ ਵੈ
ਕੁਝ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਉਖਾੜ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਮਹਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਖਾਂਗਣਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਉਖਾੜ ਕੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਮਂਡਪਂ ਧ੍ਵਂਸਯਾਮਾਸੁਃ ਕੇਚਿਤ੍ਕ੍ਰੋਧੋਦ੍ਧੁਰਾਗਣਾਃ ਅਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਹਵੀਂष੍ਯਨ੍ਯੇ ਪृषਦਾਜ੍ਯਂ ਪਪੁਃ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਦਲ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲੱਗ ਪਏ; ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਹਵੀਆਂ ਖਾ ਲੀਆਂ, ਤੇ ਕੁਝ clarified ਮੱਖਣ ਪੀ ਗਏ।
ਦਧ੍ਵਂਸੁਰਨ੍ਨਰਾਸ਼ੀਂਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਤ੍ਪਰ੍ਵਤਸਨ੍ਨਿਭਾਨ੍
ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਢੇਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕੇਚਿਤ੍ਪਕ੍ਵਾਨ੍ਨਪੁष੍ਟਾਂਗਾ ਯਜ੍ਞਪਾਤ੍ਰਾਣ੍ਯਚੂਰ੍ਣਯਨ੍ 4.2.89.੪੦ ਵ੍ਯਭਜਞ੍ਛਕਟਾਨ੍ਕੇਚਿਤ੍ਪਸ਼ੂਨ੍ਕੇਚਿਦਜੀਗਿਲਨ੍
ਕੁਝ, ਪਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਬਰਤਨ ਤੋੜਨ ਲੱਗ ਪਏ; ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਰਥ ਵੰਡ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਗਏ।
ਸ੍ਵਯਂ ਪਰਿਦਧੁਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਦੁਕੂਲਾਨਿ ਮੁਦਾ ਯੁਤਾਃ
ਕੁਝ ਹੋਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਲਏ।
ਏਕੇਨ ਚ ਭਗੋ ਦੇਵਃ ਪਸ਼੍ਯਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਲੋਚਨਃ
ਭਾਗਾ ਦੇਵਤਾ ਇਕ ਅੱਖ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਞਃ ਪਲਾਯਿਤੋ ਦृष੍ਟਃ ਕੇਨਚਿਨ੍ਮृਗਰੂਪਧृਕ੍
ਕਿਸੇ ਨੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਹਿਰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ।
ਏਕਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਯਾਂਤੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਨਾਸਿਕਾਂ ਵ੍ਯਧਾਤ੍
ਇਕ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਬਾਹੁਯੁਗਲਂ ਤਥੋਤ੍ਪਾਟਿਤਵਾਨ੍ਪਰਃ
ਇਕ ਹੋਰ ਨੇ ਅਰਯਮਨ ਦੇ ਦੋ ਬਾਂਹ ਉਖਾੜ ਲਏ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵਾਯੋਰ੍ਵृषਣਂ ਪਾਰ੍षਦੋਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਅੰਗ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਯਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮੇ ਮਹੇਸ਼ੋ ਨ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪਰਿਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਮਹੇਸ਼ਾ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ—
ਅਨੀਸ਼੍ਵਰਂ ਹਵਿਰ੍ਭੁਕ੍ਤਂ ਤ੍ਵਯੇਤ੍ਯਾ ਤਾਡਯਤ੍ਪਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਮਾਰ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਹਵਿ ਉਸ ਨੇ ਖਾ ਲਈ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਨਹੀਂ।'
ਵਾਮਯਾਮਾਸ ਬਹੁਸ਼ੋ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਹ੍ਯਧ੍ਵਰਾਹੁਤੀਃ 4.2.89.
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਲਟੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਜਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ।
ਰੁਦ੍ਰਾਖ੍ਯਾ ਧਾਰਣਵਸ਼ਾਤ੍ਪ੍ਰਮਥੈਸ੍ਤੇऽਵਹੇਲਿਤਾਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਗਰਾਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਬਹਿਰੁਦ੍ਗਿਰਯਾਮਾਸ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਚੇਸ਼ਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਲਈ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਸਭ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਉਡ੍ਡੀਯ ਗਿਰਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯਚ੍ਛਨ੍ਨਃ ਕੌਤੁਕਮੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਹ ਉੱਡ ਕੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਛੁਪ ਗਿਆ ਤੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ।
ਪ੍ਰਮਥਾਃ ਕਾਲਯਾਮਾਸੁਰਨ੍ਯਾਨਪਿ ਚ ਯਾਚਕਾਨ੍ ਵੀਰਭਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਮਥਾਨੀਕਿਨੀ ਵृਤਃ
ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਮੰਗਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਵੀਰਭਦਰ ਆਪ ਆਇਆ, ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਯਜ੍ਞਵਾਟਂ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਭਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੈਃ ਪ੍ਰਮਥੈਃ ਪੁਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਰਗਾ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਗਣਾਃ ਪਸ਼੍ਯਤ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਾਰਬ੍ਧਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਓਹੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਵੇਖੋ ਕਿ ਮੰਦੇ ਚਾਲਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਲਏ ਹਨ।
ਯੇ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮੈਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕ੍ਵ ਸ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਦੁਰਾਚਾਰਃ ਕ੍ਵ ਚ ਯਜ੍ਞਭੁਜਃ ਸੁਰਾਃ
ਉਹ ਮੰਦੇ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਦੱਖ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?
ਇਤ੍ਯਾਜ੍ਞਾ ਵੀਰਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤੇ ਪ੍ਰਮਥਾ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਵੀਰਭਦਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਦਿਆਂ, ਉਹ ਪ੍ਰਮਥ ਗਣ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ—
ਤੇਨ ਤੇ ਪ੍ਰਮਥਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ 4.2.89.
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਮਥ ਗਣ—
ਅਥ ਨष੍ਟੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਮਥੇषੁ ਹਰੇਰ੍ਭਯਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮਥ ਗਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਹਰਿ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ—