ਨ ਚਾਸ੍ਤਿ ਤਵ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਂ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ, ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ, ਸਮਰਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨ ਤਾਦृਙ੍ਨੇਦਸਿ ਪ੍ਰਾਯਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਜ੍ਞਾਤੋ ਮਹਾਮਤੇ
ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚੇਤ੍ਤਦਾਕਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚੇਤ੍ਸਂਪਤ੍ਤਿ ਰੀਦृਸ਼ੀ
ਜੇ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੇ ਐਸਾ ਸੁਖ-ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੋਣ ਦਿਓ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਮਂਤ੍ਰਾ ਵੈ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਜ੍ਞਪੁਮਾਨਸੌ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂ ਚੈष ਭृਗੁਰ੍ਵੈ ਕਰ੍ਮਕਾਂਡਵਿਤ੍
ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਸਿੱਧਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਯਜਨ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਹੀ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।
ਅਯਂ ਪੂषਾ ਭਗਸ੍ਤ੍ਵੇष ਇਯਂ ਦੇਵੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਇੱਥੇ ਪੂਸ਼ਾ ਤੇ ਭਗਾ ਹਨ; ਇਹ ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਚ ਸ਼ਤਰੂਪਯਾ
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਦীক্ষਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੌ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨਾਲ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਧਰ੍ਮਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ 4.2.87.
ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦਾ ਕੰਮ ਖੁਦ ਹੀ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਤ੍ਨੀਭਿਸ੍ਤਵ ਕਾਰ੍ਯਕृਤ੍
ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਤੇਰੀ ਸਤਾਈ ਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਿਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਭਿਸ੍ਤਵ ਕਾਰ੍ਯਕृਤ੍
ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤੀ; ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਤੇਰੀ ਤੀਹ ਵੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਵਿਃ ਕਾਮਦੁਘਾ ਸੂਤੇ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਃ ਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਾਨ੍
ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਹਵਿ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਲਪ-ਵ੍ਰਖ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾਪ੍ਯਲਂਕਾਰਾਨ੍ਕੁਰੁਤੇਭ੍ਯਾਗਤਰ੍ਤ੍ਵਿਜਾਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਆਪ ਆਏ ਰਤਵਿਜਾਂ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਯਂਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰਲਂਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਾਵੈ ਚਾਤ੍ਰ ਸੁਵਾਸਿਨੀਃ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਪ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਚੰਗੀਆਂ ਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਖਾਯ ਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਦਕਸ਼, ਮੈਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਸੁਖ ਲਈ ਹਨ।
ਜੀਵਹੀਨੋ ਯਥਾ ਦੇਹੋ ਭੂषਿਤੋਪਿ ਨ ਸ਼ੋਭਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਜਿੰਦ-ਰਹਿਤ ਸਰੀਰ, ਚਾਹੇ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਇਤ੍ਥਂ ਦਧੀਚਿਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਦਧੀਚੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਜੀ ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ,
ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਤੁਤ੍ਯਾਤਿ ਸਂਹृष੍ਟੋ ਦृष੍ਟੋ ਯੋਸੌ ਦਧੀਚਿਨਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਦਧੀਚੀ ਵਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚਾਥ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਵੇਪਮਾਨਾਂਗਯष੍ਟਿਕਃ 4.2.87.
ਫਿਰ, ਕੰਪਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਏ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਮਹਮਹੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨਾਯਾਤਿ ਕਿਂਚਨ
ਹਾਂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਲਈ ਹੈ; ਹੋਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਭਵਾਨ੍ਕੇਨ ਸਮਾਹੂਤੋ ਯਦਤ੍ਰਾਗਾਨ੍ਮਹਾਜਡਃ
ਤੂੰ ਕਿਹੜੇ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਮੂਰਖ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ?
ਸਰ੍ਵਮਂਗਲਮਾਂਗਲ੍ਯੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਯਂ ਹਰਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਹਰੀ ਜੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਚੰਗੀਅਤ ਹਨ,
ਯਤ੍ਰ ਵਜ੍ਰਧਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸ਼ਤਯਜ੍ਞੈਕਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਇੰਦਰ, ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ,
ਤਂ ਤ੍ਵਂਚੋਪਮਿਮੀषੇਮੁਂ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇਨ ਮਹਾਮਖਮ੍
ਕੀ ਤੂੰ ਇਸ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸਮਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਸ਼੍ਰੀਦੋਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰੀਦਾਤਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਤ੍ਰਾਸ਼ੁਸ਼ੁਕ੍ਸ਼ਣਿਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਧੀਆਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਧੀਆਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਿੱਧਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ,
ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਯਤ੍ਰ ਕ੍ਰਤੋਰਾਚਾਰ੍ਯਤਾਗਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਅਚਾਰਯ ਆਪ ਯਜਨ ਦੇ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਆਏ ਹਨ,
ਯਤ੍ਰਾਰ੍ਤ੍ਵਿਜ੍ਯਂ ਭਜਂਤੇऽਮੀ ਵਸਿष੍ਠਪ੍ਰਮੁਖਰ੍षਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ,
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੇਤਿ ਮੁਨਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਦਧੀਚਿਰ੍ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਧੀਚੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਤਥਾਪਿ ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਵੇਦੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਪਠ੍ਯਤੇ 4.2.87.
ਫਿਰ ਵੀ, ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਜਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯੋਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਸ਼ਤਸ੍ਯ ਕੁਲਿਸ਼ਾਯੁਧਃ
ਜੋ ਵਜਰ ਹਥਿਆਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ,
ਪੁਨਰਾਰਾਧ੍ਯ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪੈਕਾਮਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਉਹ ਫਿਰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇੱਕੋ ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਨਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬਲਂ ਤਸ੍ਯਾਖਿਲੈਰ੍ਜ੍ਞਾਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਪਾਸ਼ਯਤਃ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਚਿੱਟੇ ਨੂੰ ਪਾਸ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਸੀ।