ਤੈਃ ਸੁਰਾਃ ਪੂਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮੁਖਾ ਮਖੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਯਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਹਂ ਤੇਨੋਮਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਾਂਭਵੀਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਦੀਕਸ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਤਪਾਂਸਿ ਤੇਨ ਤਪ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਦਿਨਾ ਚਿਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਤਕ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਆਦਿ ਉੱਤੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰੀ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਭੂਰੀਣਿ ਮਖਾਨਿष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ 'ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਵਿਪੁਲੇਤ੍ਰ ਮਹੀਪृष੍ਠੇ ਪਂਚਕ੍ਰੋਸ਼੍ਯਾਂ ਮਨੋਹਰਾ
ਪ੍ਰਥਵੀ ਦੀ ਚੌੜੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ, ਪੰਜ ਕੋਸ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਧਰਤੀ 'ਚ।
ਦਾਨਾਨਾਂ ਚ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚ ਕ੍ਰਤੂਨਾਂ ਤਪਸਾਮਪਿ 4.2.84.
ਦਾਨ, ਵਰਤ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ।
ਏਤੇषਾਮਪਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਪਿ ਸਤ੍ਤਮ 4.2.84.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਜੀਵ।
ਇਤਿ ਵੀਰੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤੀਰ੍ਥਾਖ੍ਯਾਨਪ੍ਰਸਂਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਥਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੈषਾਂ ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਿਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਤਰਾਂ ਪਰਿਤृਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਸੁਧਾਂ ਪੀਤ੍ਵੇਵ ਨਿਰ੍ਜਰਃ
ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਮਰ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਆਨਂਦਮੇਵਜਨਯੇਦਪਿ ਪਾਪਜੁषਾਮਿਹ
ਇਹ ਇੱਥੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਇਵਾਸਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਸ਼੍ਰੁਤੇਰਹਮ੍ ਯਾਨ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਮਸ਼ੇषਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸਚਾਈ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਹੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਜੋ-ਜੋ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਗਰ੍ਹਯਾਮਾਸ ਮਧ੍ਯੇ ਦੇਵਸਭਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਜੋ ਦਕ੍ਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਖਿਰਥਃ ਕੁਂਭਯੋਨੇਰੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ।
ਆਕਰ੍ਣਯ ਮੁਨੇ ਵਚ੍ਮਿ ਕਥਾਂ ਕਲ੍ਮषਹਾਰਿਣੀਮ੍
ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਛਾਗਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਰੂਪਾਸ੍ਯੋ ਦਧੀਚਿ ਪਰਿਧਿਕ੍ਕृਤਃ
ਦਧੀਚੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਕਰੀ ਵਰਗਾ ਸੀ ਅਤੇ ਰੂਪ ਵੀ ਵਿਗੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।
ਏਕਦਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸੇਵਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਸ਼ਿਮੌਲਿਨਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਚੰਦ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ।
ਇਂਦ੍ਰਾਦਯੋ ਲੋਕਪਾਲਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ 4.2.87.
ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਮਰੁਦਗਣ।
ऋषਯੋऽਪ੍ਸਰਸੋਯਕ੍ਸ਼ਾ ਗਂਧਰ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਾਃ
ਰਿਸ਼ੀ, ਅਪਸਰਾ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਚਾਰਣ।
ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾ ਸ੍ਤੁਤਿਭਿਃ ਸ਼ਂਭੁਨਾਪਿ ਕृਤਾਦਰਾਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਤਕਾਰੀਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥ ਤੇषੂਪਵਿष੍ਟੇषੁ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਵਿष੍ਟਰਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਾਂ ਸ਼ੰਭੂ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਹੈ,
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਲਾਂਛਨ ਹਰੇ ਦੈਤ੍ਯਵਂਸ਼ਦਵਾਨਲ
ਹਰੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ,
ਦਿਤਿਜਾਨ੍ਦਨੁਜਾਨ੍ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਕਚ੍ਚਿਚ੍ਛਾਸਿ ਰਣਾਂਗਣੇ
ਕਿਹਾ: 'ਦਿਤੀ ਅਤੇ ਦਨੂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਟ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਹੋਏ ਹੋ?'
ਬਾਧਯਾ ਰਹਿਤਾ ਗਾਵਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸਂਤਿ ਮਹੀਤਲੇ
'ਕੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ?'
ਵਿਧਿਯਜ੍ਞਾਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ
'ਕੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਿਯਮਤ ਯਜਨ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ?'
ਨਿष੍ਪ੍ਰਤ੍ਯੂਹਂ ਪਠਂਤ੍ਯੇਵ ਸਾਂਗਾਨ੍ਵੇਦਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
'ਕੀ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਘਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ?'
ਸ੍ਵੇषੁ ਸ੍ਵੇषੁ ਚ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਕਚ੍ਚਿਦ੍ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਾਸ੍ਤਥਾ
'ਕੀ ਵਰਣ ਅਤੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਧਰਮਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ?'
ਧੂਰ੍ਜਟਿਃ ਪਰਿਪृਛ੍ਯੇਤਿ ਹृष੍ਟਂ ਵੈਕੁਂਠਨਾਯਕਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਚਾਪਿ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਤੇਜਃ ਸਮੇਧਤੇ ।। 4.2.87.
ਧੂਰਜਟੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਚਮਕ ਸਪਸ਼ਟ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਖਲਿਤਂ ਕਚ੍ਚਿਦਸ੍ਤਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਂਡਪੇ
'ਕੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਸੱਚ ਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ?'
ਇਂਦ੍ਰਾਦਯਃ ਸੁਰਾਃ ਕਚ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਵੇषੁ ਸ੍ਵੇषੁ ਪੁਰੇष੍ਵਹੋ
'ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ?'