ਪਿਪ੍ਪਲਂ ਤਤ੍ਰ ਸੇਵਿਤ੍ਵਾ ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਇਤਿ ਮਂਤ੍ਰਤਃ
ਉਥੇ ਪਿੱਪਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ਵੱਥਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਾਮ੍ਰਵਰਾਹਾਖ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚੈਵਾਤਿਪਾਵਨਮ੍
ਫਿਰ ਤਾਮਰਵਰਾਹ ਨਾਮ ਦਾ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਕਾਲਗਂਗਾ ਚ ਕਲਿਕਲ੍ਮषਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਅੱਗੇ ਕਾਲਗੰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥਮਿਂਦ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਾਗ੍ਰਤਃ
ਇੰਦਰਦਯੁਮਨ ਦਾ ਮਹਾਤੀਰਥ ਇੰਦਰਦਯੁਮਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਵੀਰਰਾਮੇਸ਼੍ਵਰਾਗ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ ਰਾਮਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੀਰਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ।
ਤਤ ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕਵਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਾਘੌਘਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ 4.2.84.
ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਦਾ ਤੀਰਥ ਫਿਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਹੜ੍ਹ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਰੁਤ੍ਤਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਂਤੇ ਮਰੁਤ੍ਤੇਸ਼੍ਵਰਸਨ੍ਨਿਧੋ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਮਰੁੱਤਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਮਰੁੱਤੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤਃ ਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋਗ੍ਨਿਤੀਰ੍ਥਵਿਮਲਮਗ੍ਨੀਸ਼ ਪੁਰਤੋ ਮਹਤ੍
ਉਥੇ ਅੱਗਨਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਅੱਗਨੀਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਥਿਤ।
ਅਂਗਾਰਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਅਂਗਾਰੇਸ਼੍ਵਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਸੇ ਥਾਂ ਅੰਗਾਰਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਗਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵੈ ਕਲਿਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਕਲਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਫਿਰ ਕਲਿਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਲਸ਼ੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਂਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸਮੀਪਤਃ
ਉਥੇ ਚੰਦ੍ਰਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਚੰਦਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਾਸ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਵੀਰਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਵੀਰੇਸ਼੍ਵਰ ਸਮੀਪਤਃ
ਅੱਗੇ ਵੀਰਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਵੀਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨੇਸ਼ਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਘਾਤਕृਤ੍
ਫਿਰ ਵਿਘਨੇਸ਼ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षਸ੍ਤਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹਰਿਸਚੰਦਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਹਰਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍ 4.2.84.
ਹਰਿਸਚੰਦਰ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਜੋ ਭਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਤਤਃ ਪਰ੍ਵਤਤੀਰ੍ਥਂ ਚ ਪਰ੍ਵਤੇਸ਼ ਸਮੀਪਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਲਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਕਂਬਲਾਸ਼੍ਵਤਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਵਿषਾਪਹਮ੍
ਉਥੇ ਕੰਬਲਾਅਸ਼ਵਤਰਾ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯੋਪਪਾਦਕਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰਸਵਤ ਤੀਰਥ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਮਾਤੀਰ੍ਥਂ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਉਮਾ ਤੀਰਥ ਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕ੍ਯੁਦ੍ਧਰਣਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰਪੁष੍ਕਰਿਣੀਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦਾਦੌ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਕृਤਮ੍
ਚਕਰਪੁਸ਼ਕਰੀਣੀ ਤੀਰਥ ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੌਕਸਸ੍ਤ੍ਰਿਸਂਧ੍ਯਂ ਵੈ ਜਪਂਤਿ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍
ਸਵਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਵੇਲੇ ਦੀ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯੈਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਯੈਃ ਸ੍ਮृਤਾ ਵੀਰ ਯੈਰ੍ਦृष੍ਟਾ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾ
ਹੇ ਵੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—
ਤ੍ਰਿਲੋਕੇ ਯੇ ਜਪਂਤੀਹ ਮਾਨਵਾ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ 'ਤੇ ਜਪ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਇष੍ਟਂ ਤੇਨ ਮਹਾਯਜ੍ਞੈਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ 4.2.84.
ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਦਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾ-ਯਜਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਮਹਾਦਾਨਾਨਿ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਤੇਨ ਵੈ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਮਣਿਕਰ੍ਣ੍ਯਂਬੁਭਿਰ੍ਯੇਨ ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ—
ਮਣਿਕਰ੍ਣੀਜਲਂ ਯੇਨ ਸਂਪੀਤਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਬੁਦ੍ਧਿਨਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ ਪਿਆ ਹੈ—
ਤੇ ਸ੍ਨਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਮਹਾਪਰ੍ਵਸੁਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਹੇ ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ।