ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਸ਼ੁਭਜਨ੍ਮਿਨ੍ਯਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਪਦੇਪਦੇ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਥਾਂ ਚੰਗੀ ਕismet ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਰ ਪਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੀਠਸੇਵਨਾਦਸ੍ਯ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਾਕृਤੇਃ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਾਤृਗਣਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਯੋਗਿਨੀਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਹਿ 4.2.83.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਵਰਗ ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ—
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਨ੍ਮਹਾਪੀਠਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਾਦਿਹਾਗਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੀਠ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ—
ਤਪਸਾਤੀਵ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਨਿਸ਼੍ਚਲੇਂਦ੍ਰਿਯਚੇਤਸਃ ।। ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਭੂਦੁਮਾਧਵਃ
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤਪ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਤੇ ਮਾਧਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਪੁਰਤੋ ਲਿਂਗਰੂਪੇਣ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਪਾਤਾਲਮੁਦ੍ਭਿਦ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਂ ਬृਹਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ
ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਵ ਧੂਰ੍ਜਟਿਮ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧੂਰਜਟੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯੇਦਂ ਬਾਲਵਪੁषਾ ਵਸ਼ੀਕृਤਂ ਮਨੋ ਮਮ
ਤੂੰ ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਮਨ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੋਕ੍ਤਂ ਚ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਵਰਦਾਨਂ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਾਰ-ਦਾਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਰ-ਵਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਤਦਤ੍ਰ ਭਵਤਾ ਸ੍ਥੇਯਂ ਭਵਤਾਪਹृਤਾ ਸਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਰਹਿ।
ਅਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼ਂਭੋ ਕੁਰੁ ਭਕ੍ਤਸਮੀਹਿਤਮ੍ 4.2.83.
ਇਸ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ।
ਦਿਸ਼ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪਰਾਮਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਨਤੇਃ
ਇੱਥੇ, ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ, ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਦੇ।
ਸਦੈਵਾਨੁਗ੍ਰਹਸ੍ਤੇषੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਰ ਏष ਮੇ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਾਰ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਤੇ ਵੀਰਵੈष੍ਣਵ ਸੂਨੁਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕਿਹਾ, ਵਿਰ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।
ਵਿष੍ਣ੍ਵਂਸ਼ ਏਵਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਂਗਜ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਦਾਸ੍ਯਤ੍ਯਭੀष੍ਟਾਨਿ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਚਿਂਤਿਤਾਨ੍ਯਹੋ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਹਤਾਂ, ਜੋ ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ—ਵਾਹ!
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤੇਭ੍ਯੋ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿਧੀ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਤੁ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਸ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਇਹ ਗਿਆਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਿਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜੀਰ੍ਣੋਦ੍ਧਾਰਾਦਿਕਰਣਮਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਫਲਹੇਤੁਕਮ੍
ਪੁਰਾਣੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮੁੜ ਬਣਾਈ ਕਰਨਾ ਅਖੂਤ ਫਲਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲਾਨਂਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਖਰਕਾਰ ਤੂੰ ਸਿਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸਂਭੇਦਃ ਸਰਿਤੋਰਸਿ ਗਂਗਯੋਃ 4.2.83.
ਉਥੇ ਵੀ ਗੰਗਾ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਮਿਲਾਪ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਹਯਗ੍ਰੀਵੋ ਭਕ੍ਤਚਿਂਤਿਤਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਜਿਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਹਯਗ੍ਰੀਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਗਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਗਜਦਾਨਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਿਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੋਕਾਵਰਾਹਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਤ੍ਰ ਨੋ ਜਨ੍ਮਭਾਗ੍ਜਨਃ
ਕੋਕਾਵਰਾਹ ਦੀ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਦਿਲੀਪਤੀਰ੍ਥਂ ਸੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਦ੍ਯਃ ਪਾਪਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਦਿਲੀਪ ਦਾ ਤੀਰਥ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਮਜ੍ਜਨ੍ਨਰੋ ਮਜ੍ਜੇਨ੍ਨ ਭੂਯੋ ਦੁਃਖਸਾਗਰੇ
ਜਿਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਡੁੱਬਦਾ।
ਸਪ੍ਤਾਬ੍ਧਿਸ੍ਨਾਨਜਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਲਭੇਤ੍
ਜਿਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਦ੍ਯਤ੍ਰਾਪ੍ਲੁਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਦਹੇਦਘਮਹੋਦਧਿਮ੍
ਜਿਥੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਡੁੱਬਣ ਨਾਲ ਹੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।