ਇਤ੍ਥਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਭੂਪਾਲਵਰ੍ਯੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਹृष੍ਟਚੇਤਸਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ—
ਤਯਾਥ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਗੌਰੀ ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਤੋषਿਤਾ 4.2.83.
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਗਰਭਵਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪੁਨਗਯਾਤਿ ਚਾਤ੍ਰ ਵੈ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨੈਵ ਸ੍ਤਨ੍ਯਪਾਨੇਨ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਾਕृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਬਿਨਾ ਦੁੱਧ ਪੀਏ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਜਵਾਨ ਦੀ ਆਕৃতি ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਡਾਨ੍ਯਾਪਿ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਤਿਤੁष੍ਟਯਾ
ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਹਿਤੈਰਮਾਤ੍ਯੈਰਥ ਸਾ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਾਰਿष੍ਟਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਮਨਸੂਬੇ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾ ਮਂਤ੍ਰਿਵਾਕ੍ਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕੇਵਲਂ ਪਤਿਦੇਵਤਾ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ।
ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕਾਂ ਸਮਾਕਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹੇਦਂ ਸਾ ਨृਪਾਂਗਨਾ
ਦਾਈ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾਮੁਂ ਬਾਲਂ ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕੇ ਵਦ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੱਚਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਦਾਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਪਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਿਯੇषਿਣ੍ਯਾ ਮਂਤ੍ਰਿਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਿਨੁਨ੍ਨਯਾ
ਰਾਣੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋਈ, ਨੇ
ਵਿਕਟਾਯਾਃ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਗृਹਂ ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕਾ ਗਤਾ
ਦਾਈ ਨੇ ਬੱਚਾ ਵਿਕਟਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਨਯਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਮਾਤृਗਣਾਗ੍ਰਤਃ 4.2.83.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਓ।'
ਯੋਗਿਨ੍ਯੋ ਵਿਕਟਾਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਖੇਚਰ੍ਯਸ੍ਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਮ੍
ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਵਿਕਟਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਯੋਗਿਨੀਵृਂਦਂ ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਵੈष੍ਣਵੀ ਰੌਦ੍ਰੀ ਵਾਰਾਹੀ ਨਾਰਸਿਂਹਿਕਾ ।। ਕੌਮਾਰੀ ਚਾਪਿ ਮਾਹੇਂਦ੍ਰੀ ਚਾਮੁਂਡਾ ਚੈਵ ਚਂਡਿਕਾ
ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਰੌਦਰੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਨਾਰਸਿੰਹਿਕਾ, ਕੌਮਾਰੀ, ਮਾਹੇਂਦਰੀ, ਚੰਡੀਕਾ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਬਾਲਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਿਕਟਾਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਵਿਕਟਾ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਮਾਤृਭਿਸ਼੍ਚੇਤਿ ਪੁष੍ਟਃ ਸ ਯਦਾ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਵਕ੍ਤਿ ਚ
ਮਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ,
ਰਾਜ੍ਯਯੋਗ੍ਯੋ ਭਵਤ੍ਯੇष ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਣ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹਿਤ ਹੈ।
ਪਂਚਮੁਦ੍ਰਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਤਿष੍ਠਤੇ ਯਤ੍ਰ ਕਾਮ੍ਯਦਾ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਂਸੇਵਨਾਨ੍ਨृਣਾਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਸ਼੍ਰੀਰਦੂਰਤਃ
ਪੰਜ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਸ਼ੁਭਜਨ੍ਮਿਨ੍ਯਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਪਦੇਪਦੇ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਥਾਂ ਚੰਗੀ ਕismet ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਹਰ ਪਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਪੀਠਸੇਵਨਾਦਸ੍ਯ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਾਕृਤੇਃ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਾਤृਗਣਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰ੍ਯੋਗਿਨੀਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਹਿ 4.2.83.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ ਵਰਗ ਅਤੇ ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਨਾਲ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ—
ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਨ੍ਮਹਾਪੀਠਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਾਦਿਹਾਗਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੀਠ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ—
ਤਪਸਾਤੀਵ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਨਿਸ਼੍ਚਲੇਂਦ੍ਰਿਯਚੇਤਸਃ ।। ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਭੂਦੁਮਾਧਵਃ
ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤਪ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਦੀ ਇੰਦਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਸ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਤੇ ਮਾਧਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਪੁਰਤੋ ਲਿਂਗਰੂਪੇਣ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਪਾਤਾਲਮੁਦ੍ਭਿਦ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਂ ਬृਹਦਨੁਗ੍ਰਹਾਤ
ਸੱਤ ਪਾਤਾਲਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਵ ਧੂਰ੍ਜਟਿਮ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੰਡਵਤ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧੂਰਜਟੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯੇਦਂ ਬਾਲਵਪੁषਾ ਵਸ਼ੀਕृਤਂ ਮਨੋ ਮਮ
ਤੂੰ ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਮਨ ਆਪਣਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ।