ਵਿਧਿਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਤ੍ਨਪਟ੍ਟਾਬਂਰਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਰਤਨ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਸੁਗਂਧੈਸ਼੍ਚਂਦਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਪੂਰ ਮृਗਨਾਭਿਭਿਃ
ਚੰਗੀ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਨਾਲ,
ਧੂਪੈਰਗੁਰੁਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਮ੍ਯੇ ਕੁਸੁਮਮਂਡਪੇ 4.2.83.
ਧੂਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਗਰ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹੋਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ,
ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਮਿਤੇ ਕੁਂਡੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਇਤ੍ਯृਚਾ
ਹੱਥ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ,
ਸਹਸ੍ਰਕਮਲਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਮੇਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ
ਹਜ਼ਾਰ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ,
ਦਦ੍ਯਾਦਾਚਾਰ੍ਯਵਰ੍ਯਾਯ ਸਾਲਂਕਾਰਾਂ ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਨੂੰ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਮਾਦृਤਃ
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਚ ਤਾਂ ਮृਰ੍ਤਿਮਾਚਾਰ੍ਯਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਹੋਣ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਧਾਨਜ੍ਞੇ ਵਿਧੇ ਵਿਵਿਧਕਾਰਿਣਿ
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਹਸਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾਥ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦੁਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ,
ਇਤ੍ਥਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਭੂਪਾਲਵਰ੍ਯੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਹृष੍ਟਚੇਤਸਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ—
ਤਯਾਥ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਗੌਰੀ ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਤੋषਿਤਾ 4.2.83.
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਗਰਭਵਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪੁਨਗਯਾਤਿ ਚਾਤ੍ਰ ਵੈ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨੈਵ ਸ੍ਤਨ੍ਯਪਾਨੇਨ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਾਕृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਬਿਨਾ ਦੁੱਧ ਪੀਏ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਜਵਾਨ ਦੀ ਆਕৃতি ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਡਾਨ੍ਯਾਪਿ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਤਿਤੁष੍ਟਯਾ
ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਹਿਤੈਰਮਾਤ੍ਯੈਰਥ ਸਾ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਾਰਿष੍ਟਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਮਨਸੂਬੇ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾ ਮਂਤ੍ਰਿਵਾਕ੍ਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕੇਵਲਂ ਪਤਿਦੇਵਤਾ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ।
ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕਾਂ ਸਮਾਕਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹੇਦਂ ਸਾ ਨृਪਾਂਗਨਾ
ਦਾਈ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾਮੁਂ ਬਾਲਂ ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕੇ ਵਦ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੱਚਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਦਾਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਰਾਜ੍ਞ੍ਯਾ ਪਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਿਯੇषਿਣ੍ਯਾ ਮਂਤ੍ਰਿਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਿਨੁਨ੍ਨਯਾ
ਰਾਣੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋਈ, ਨੇ
ਵਿਕਟਾਯਾਃ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਗृਹਂ ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕਾ ਗਤਾ
ਦਾਈ ਨੇ ਬੱਚਾ ਵਿਕਟਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਨਯਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਮਾਤृਗਣਾਗ੍ਰਤਃ 4.2.83.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਾਵਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਓ।'
ਯੋਗਿਨ੍ਯੋ ਵਿਕਟਾਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਖੇਚਰ੍ਯਸ੍ਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਤਮ੍
ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਵਿਕਟਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਯੋਗਿਨੀਵृਂਦਂ ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀ ਵੈष੍ਣਵੀ ਰੌਦ੍ਰੀ ਵਾਰਾਹੀ ਨਾਰਸਿਂਹਿਕਾ ।। ਕੌਮਾਰੀ ਚਾਪਿ ਮਾਹੇਂਦ੍ਰੀ ਚਾਮੁਂਡਾ ਚੈਵ ਚਂਡਿਕਾ
ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਰੌਦਰੀ, ਵਾਰਾਹੀ, ਨਾਰਸਿੰਹਿਕਾ, ਕੌਮਾਰੀ, ਮਾਹੇਂਦਰੀ, ਚੰਡੀਕਾ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ,
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਬਾਲਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਿਕਟਾਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਵਿਕਟਾ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਮਾਤृਭਿਸ਼੍ਚੇਤਿ ਪੁष੍ਟਃ ਸ ਯਦਾ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਵਕ੍ਤਿ ਚ
ਮਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ,
ਰਾਜ੍ਯਯੋਗ੍ਯੋ ਭਵਤ੍ਯੇष ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਜ ਕਰਣ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹਿਤ ਹੈ।
ਪਂਚਮੁਦ੍ਰਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਤਿष੍ਠਤੇ ਯਤ੍ਰ ਕਾਮ੍ਯਦਾ । ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਂਸੇਵਨਾਨ੍ਨृਣਾਂ ਨਿਰ੍ਵਾਣਸ਼੍ਰੀਰਦੂਰਤਃ
ਪੰਜ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਉਥੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮਨੋਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।