ਇਦਂ ਧਰ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਾਨਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਕੋਈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੇਗਾ,
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਧਰ੍ਮੇਸ਼ਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇਹ ਉੱਤਮ ਕਥਾ,
ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਨਪਿ ਦੂਰਸ੍ਥਿਤਃ ਸੁਧੀਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋਵੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੇ,
ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੁਵਾਚ ਅਵਧੇਹਿ ਧਰਾਨਾਥ ਕਥਯਾਮਿ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪੁਰਾ ਪੁਰਃ ਸ਼੍ਰੀਦਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਮੁਖ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਨਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਤਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ—
ਚੀਰ੍ਣਂ ਚਾਥ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੋਭੂਨ੍ਨਲਕੂਬਰਃ
ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਨਲਕੂਬਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿਧਿਨਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਗੌਰੀ ਸਰ੍ਵਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਇੱਥੇ ਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਰੀਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍ष ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਾਂਦਣੀ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਕਲਸ਼ ਦੇ ਉੱਤੇ—
ਅਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਨਵੀਨਂ ਚ ਰਜਨੀਰਾਗਰਂਜਿਤਮ੍
ਨਵਾਂ ਤੇ ਅਟੁੱਟ, ਰਾਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ,
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸ਼ੁਭਂ ਪਦ੍ਮਂ ਰਵਿਰਸ਼੍ਮਿਵਿਕਾਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ,
ਵਿਧਿਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਤ੍ਨਪਟ੍ਟਾਬਂਰਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਰਤਨ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਸੁਗਂਧੈਸ਼੍ਚਂਦਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਪੂਰ ਮृਗਨਾਭਿਭਿਃ
ਚੰਗੀ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਨਾਲ,
ਧੂਪੈਰਗੁਰੁਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਮ੍ਯੇ ਕੁਸੁਮਮਂਡਪੇ 4.2.83.
ਧੂਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਗਰ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹੋਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ,
ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਮਿਤੇ ਕੁਂਡੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਇਤ੍ਯृਚਾ
ਹੱਥ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ,
ਸਹਸ੍ਰਕਮਲਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਮੇਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ
ਹਜ਼ਾਰ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ,
ਦਦ੍ਯਾਦਾਚਾਰ੍ਯਵਰ੍ਯਾਯ ਸਾਲਂਕਾਰਾਂ ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਨੂੰ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਮਾਦृਤਃ
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਚ ਤਾਂ ਮृਰ੍ਤਿਮਾਚਾਰ੍ਯਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਹੋਣ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਧਾਨਜ੍ਞੇ ਵਿਧੇ ਵਿਵਿਧਕਾਰਿਣਿ
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਹਸਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾਥ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦੁਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ,
ਇਤ੍ਥਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਾਮਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਰਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਭੂਪਾਲਵਰ੍ਯੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਂਹृष੍ਟਚੇਤਸਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ—
ਤਯਾਥ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਗੌਰੀ ਗਰ੍ਭਿਣ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਤੋषਿਤਾ 4.2.83.
ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਗਰਭਵਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪੁਨਗਯਾਤਿ ਚਾਤ੍ਰ ਵੈ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨੈਵ ਸ੍ਤਨ੍ਯਪਾਨੇਨ षੋਡਸ਼ਾਬ੍ਦਾਕृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਬਿਨਾ ਦੁੱਧ ਪੀਏ, ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਜਵਾਨ ਦੀ ਆਕৃতি ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਡਾਨ੍ਯਾਪਿ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਤਿਤੁष੍ਟਯਾ
ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਹਿਤੈਰਮਾਤ੍ਯੈਰਥ ਸਾ ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਾਰਿष੍ਟਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਮਨਸੂਬੇ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾ ਮਂਤ੍ਰਿਵਾਕ੍ਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਕੇਵਲਂ ਪਤਿਦੇਵਤਾ
ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਿਆ।
ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕਾਂ ਸਮਾਕਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਾਹੇਦਂ ਸਾ ਨृਪਾਂਗਨਾ
ਦਾਈ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾਮੁਂ ਬਾਲਂ ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕੇ ਵਦ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੱਚਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਦਾਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: