ਪੁਨਰ੍ਨਿਨਿਂਦ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਧਰ੍ਮਪੀਠ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ ਦੋਸ਼ੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਂਤੂਦ੍ਵੇਗਕਰਂ ਮੂਢਂ ਪ੍ਰਜਾਪੀਡਨਪਂਡਿਤਮ੍
ਮੂਰਖ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰ—
ਅਦ੍ਯਯਾਵਨ੍ਮਮ ਗਤਂ ਵृਥਾਜਨ੍ਮਾਲ੍ਪਮੇਧਸ
ਅੱਜ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਜਿਸ ਕੋਲ ਘੱਟ ਸਮਝ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬਹੁ ਵਿਨਿਂਦ੍ਯ ਸ੍ਵਂ ਨਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੋਸ਼ੀ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋਮਾਤ੍ਯਾਨ੍ਸਮਾਹੂਯ ਕ੍ਰਮਾਯਾਤਾਂਸ਼੍ਚਿਰਂਤਨਾਨ੍ 4.2.81.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੋਂ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਬੁਲਾਇਆ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵृਤ੍ਤੀਃ ਪ੍ਰਦਾਯ ਚ
ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੋਟੀ ਦਿੱਤੀ।
ਪਰਿਦਂਡ੍ਯ ਚ ਦਂਡਾਰ੍ਹਾਨ੍ਸਾਧੂਂਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤੋष੍ਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਸੀ, ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ, ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕੀਤਾ, ਤੇ
ਸਮਾਗਚ੍ਛਦਥੈਕਾਕੀ ਕਾਸ਼ੀਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋਵਿਕਾਸਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਕਾਸੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਨੇਕੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮੇਸ਼ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਤਥਾਭੂਤਃ ਸ ਦੁਰ੍ਦਮਃ
ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਐਸਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ—ਜਿਸਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਇਤ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮੇਸ਼ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਨਿਰੂਪਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਧਰ੍ਮੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਾਨਂ ਯਃ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੋ ਕੋਈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੇਗਾ,
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਧਰ੍ਮੇਸ਼ਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇਹ ਉੱਤਮ ਕਥਾ,
ਧਰ੍ਮਾਖ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਨਪਿ ਦੂਰਸ੍ਥਿਤਃ ਸੁਧੀਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸਮਝਦਾਰ ਹੋਵੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੇ,
ਰਾਜ੍ਞ੍ਯੁਵਾਚ ਅਵਧੇਹਿ ਧਰਾਨਾਥ ਕਥਯਾਮਿ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪੁਰਾ ਪੁਰਃ ਸ਼੍ਰੀਦਪਤ੍ਨ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੀਮੁਖ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸੂਨੁਨਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪਤਨੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ—
ਚੀਰ੍ਣਂ ਚਾਥ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰੋਭੂਨ੍ਨਲਕੂਬਰਃ
ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ, ਨਲਕੂਬਰਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿਧਿਨਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾ ਗੌਰੀ ਸਰ੍ਵਵਿਧਾਨਵਿਤ੍
ਇੱਥੇ ਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਰੀਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍ष ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਕਲਸ਼ੋਪਰਿ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚਾਂਦਣੀ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਕਲਸ਼ ਦੇ ਉੱਤੇ—
ਅਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਨਵੀਨਂ ਚ ਰਜਨੀਰਾਗਰਂਜਿਤਮ੍
ਨਵਾਂ ਤੇ ਅਟੁੱਟ, ਰਾਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਰੰਗਿਆ ਹੋਇਆ,
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸ਼ੁਭਂ ਪਦ੍ਮਂ ਰਵਿਰਸ਼੍ਮਿਵਿਕਾਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ, ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ,
ਵਿਧਿਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਤ੍ਨਪਟ੍ਟਾਬਂਰਾਦਿਭਿਃ
ਉਸ ਨਿਯਮਤ ਰੂਪ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਰਤਨ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਤੇ ਹੋਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਸੁਗਂਧੈਸ਼੍ਚਂਦਨਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਪੂਰ ਮृਗਨਾਭਿਭਿਃ
ਚੰਗੀ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਨ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਨਾਲ,
ਧੂਪੈਰਗੁਰੁਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਮ੍ਯੇ ਕੁਸੁਮਮਂਡਪੇ 4.2.83.
ਧੂਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਗਰ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹੋਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ,
ਹਸ੍ਤਮਾਤ੍ਰਮਿਤੇ ਕੁਂਡੇ ਜਾਤਵੇਦਸ ਇਤ੍ਯृਚਾ
ਹੱਥ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਜਾਤਵੇਦਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ,
ਸਹਸ੍ਰਕਮਲਾਨਾਂ ਚ ਸ੍ਮੇਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ
ਹਜ਼ਾਰ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ,
ਦਦ੍ਯਾਦਾਚਾਰ੍ਯਵਰ੍ਯਾਯ ਸਾਲਂਕਾਰਾਂ ਸਲਕ੍ਸ਼ਣਾਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਨੂੰ, ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਚਾਰ੍ਯਮਾਦृਤਃ
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਚ ਤਾਂ ਮृਰ੍ਤਿਮਾਚਾਰ੍ਯਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਮੂਰਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਹੋਣ, ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਧਾਨਜ੍ਞੇ ਵਿਧੇ ਵਿਵਿਧਕਾਰਿਣਿ
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਿਯਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਹਸਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾਥ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਦੁਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਉਣ ਦੇ ਬਾਅਦ,