ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੋਦਰ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ 4.2.74.
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਾਯਤਨਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਾਬ੍ਧੀਨਿ ਸ ਗਿਰੀਣ੍ਯਪਿ ।। 4.2.74.
ਸਾਰੇ ਧਾਮ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਿਂਦਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨਿਂਦਂਤਿ ਯੇऽਧਿਯਃ 4.2.74.
ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਓਂਕਾਰਸਦृਸ਼ਂ ਲਿਂਗਂ ਨ ਕ੍ਵਚਿਜ੍ਜਗਤੀਤਲੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਓਂਕਾਰ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਮਮਧ੍ਯਾਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਨਰਸ੍ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਕਂਦ ਦੇਵ੍ਯੈ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ
ਸਕੰਦ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵਰਨਨ ਕਰੋ।
ਆਕਰ੍ਣਯ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯਥਾ ਦੇਵੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਦੇਵ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਰਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਾਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਅਪਾਨੁਨੁਤ੍ਸੁਸ੍ਤਦ੍ਯਾਹਿ ਕਾਸ਼ੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਕਾਸੀ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਹੌषਧਮ੍
ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦਾ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਭੈਰਵਸ੍ਯਾਪਿਹਸ੍ਤਾਗ੍ਰਾਦਪਤਦ੍ਵੈਧਸਂ ਸ਼ਿਰਃ
ਭੈਰਵ ਦੇ ਹੱਥ ਦੇ ਆਂਗੂਠੇ ਤੋਂ, ਯਜਨ ਦੇ ਪਤਿਤ ਦਾ ਸਿਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਸੀਮਾਨਮਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਾਨਂਦਵਨਸ੍ਯ ਹਿ
ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਆਨੰਦ ਬਾਗ ਦੀ ਹੱਦ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ,
ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਮਹਾਪਾਪਜੁषਾਮਪਿ
ਹੋਰ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਜਿਹੜੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਮਹਾਪਾਤਕਤੋ ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਮੇ ਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਨਗਰੀ ਕਾਸ਼ੀ ਕਾਸ਼ੀ ਸਰ੍ਵਾਘਸਂਘਹृਤ੍ ।। 4.2.81.
ਕਾਸ਼ੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ; ਕਾਸ਼ੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਭਯਂ ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸਂਸਾਰਤੋ ਭਯਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਡਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਡਰ ਹੈ,
ਜਂਤੂਨਾਂ ਕਰ੍ਮਬੀਜਾਨਾਂ ਯਤ੍ਰ ਦੇਹਵਿਸਰ੍ਜਨੇ
ਜਿੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੀਜ, ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਸਮੇਂ,
ਤਾਂ ਕਾਸ਼ੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਾਰੇ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਕਾਸ਼ੀ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਨ ਵਾਲੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ,
ਬृਹਸ੍ਪਤੇਰਿਤਿ ਵਚੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸ ਸਹਸ੍ਰਦृਕ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵੋਤ੍ਤਰਵਹਾਯਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮੇਸ਼ਂ ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਉੱਤਰ ਵਹਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਧਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਰੁਦ੍ਰਜਪਾਸਕ੍ਤਃ ਸੁਤ੍ਰਾਮਾਥ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਵੱਡੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਜਪ ਵਿਚ ਲਗ ਕੇ, ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੂਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਸ੍ਤੁष੍ਟਾਵ ਵੇਦੋਕ੍ਤੈ ਰੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤੈਰਨੇਕਧਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੈਦਿਕ ਰੁਦ੍ਰ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।
ਸ਼ਚੀਪਤੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ, ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਹੇ ਸਤਵ੍ਰਤੀ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸ ਪ੍ਰੇਮਵਚਨਂ ਹਰਿਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ,
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਕृਪਯਾਨੁਨ੍ਨੋ ਧਰ੍ਮਪੀਠਨਿषੇਵਣਾਤ੍ 4.2.81.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਪੀਠ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ,
ਤਤ੍ਰੇਂਦ੍ਰਃ ਸ੍ਨਾਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦਿਵ੍ਯਗਂਧੋऽਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਥੇ, ਸਿਰਫ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਤੁਰੰਤ ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਥੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਨਯੋ ਨਾਰਦਾਦਯਃ
ਫਿਰ ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ,
ਅਤਰ੍ਪਯਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ਵ੍ਯਧੁਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਧਰ੍ਮਾਂਧੁਰਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਤੀਰਥ 'ਧਰਮਾਂਧੁਰ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।