ਇਤਿ ਸਂਚਿਤਯਂਤ੍ਯੇਵ ਸੇਵਾਂ ਤਤ੍ਯਾਜ ਨੋਂਕृਤੇਃ
ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਓਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ।
ਨਾਨ੍ਯ ਦ੍ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਤਸ੍ਯਾ ਅਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਗੇ ਅਪਿ 4.2.74.
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹੋਰ ਕੁਝ ਸੁਣਨ ਦੀ ਚਾਹ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਬ੍ਦਗ੍ਰਹੌ ਨਾਨ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦਗ੍ਰਹਣਤਤ੍ਪਰੌ
ਉਸ ਦੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚਰਣੌ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਤਃ ਸੁਖਵਾਂਛਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚਲਦੇ।
ਓਂਕਾਰਂ ਪ੍ਰਣਵਂ ਸਾਰਂ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍
ਓਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀ, ਸਾਰ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਦਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚਾਦਿਰੂਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਾਵਰਮ੍
ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਆਦਿ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ।
307a ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਜਨਕਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਰਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯਂਤਰਹਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰ੍ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਂਕਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਹ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਨਿਰੁਪਾਧਿਂ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਂ ਨਿਰਂਜਨਮ੍
ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਰੂਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਦਾਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਮਨਂਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਗਂ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਮ੍
ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ, ਅਨੰਤ, ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਾਗਿਂਦ੍ਰਿਯਂ ਤਦੀਯਂ ਚ ਪ੍ਰੋਚ੍ਚਰਤ੍ਤਦਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹੀਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸ ਨੂੰ ਉਚਾਰਦੀ ਰਹੀ।
ਏਤਨ੍ਨਾਮਾਕ੍ਸ਼ਰਰਸਂ ਰਸਯਂਤੀ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ 4.2.74.
ਉਹ ਇਸ ਅਟੱਲ ਨਾਮ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਖਦੀ ਰਹੀ।
ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਰਂਗਮਾਲਾਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਪਰਿਤਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਕਰਦੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦੀ, ਤੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹੀ।
ਤਤ੍ਰ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾ ਯੇ ਵੈ ਪ੍ਰਣਵੇਸ਼ਾਰ੍ਚਨੇ ਰਤਾਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਓਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਸ਼ੁਪਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼ਾਖਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੇਕਦਾ ਸਾ ਤੁ ਮਾਧਵੀ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਹ ਮਾਧਵੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਯਾਤ੍ਰਾਮਿਲਿਤਭਕ੍ਤੇषੁ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਜਦੋਂ ਭਗਤ ਮੇਲੇ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਆਏ,
ਗਾਯਂਤੀ ਮਧੁਰਂ ਗੀਤਂ ਨृਤ੍ਯਂਤੀ ਨਿਜਲੀਲਯਾ
ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਨੇਨੈਵ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਨ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਇਸ ਹੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲੀ,
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਯਲ੍ਲਿਂਗਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਜਟਿਲਿਤਾਂਬਰਮ੍
ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਰਾਧਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਦ੍ਯਾਪਿ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਨਃ
ਅੱਜ ਵੀ, ਰਾਧਾ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਚੰਨਣੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ
ਤਤ੍ਰ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡੋਦਰ ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਯਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ 4.2.74.
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਾਯਤਨਾਨ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਾਬ੍ਧੀਨਿ ਸ ਗਿਰੀਣ੍ਯਪਿ ।। 4.2.74.
ਸਾਰੇ ਧਾਮ, ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਵੀ ਉਥੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਿਂਦਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨਿਂਦਂਤਿ ਯੇऽਧਿਯਃ 4.2.74.
ਜੋ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਓਂਕਾਰਸਦृਸ਼ਂ ਲਿਂਗਂ ਨ ਕ੍ਵਚਿਜ੍ਜਗਤੀਤਲੇ
ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਓਂਕਾਰ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਮਮਧ੍ਯਾਯਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਨਰਸ੍ਤਦ੍ਗਤਮਾਨਸਃ
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਕਂਦ ਦੇਵ੍ਯੈ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਦਾਖ੍ਯਾਹਿ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ
ਸਕੰਦ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੱਸੋ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵਰਨਨ ਕਰੋ।
ਆਕਰ੍ਣਯ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਯਥਾ ਦੇਵੇਨ ਭਾषਿਤਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੀ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਦੇਵ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਰਂ ਨਿਹਤ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਾਰਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਅਪਾਨੁਨੁਤ੍ਸੁਸ੍ਤਦ੍ਯਾਹਿ ਕਾਸ਼ੀਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਕਾਸੀ ਗਿਆ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਉਹ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ।