ਕਪਿਲਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਵਰ੍ਣਿਃ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਃ ਪਿਗਲੋਂਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਕਪਿਲ, ਸਾਵਰਣੀ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਪਿਗਲ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ —
ਏਕਦਾ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਾਪਿਪੂਜਨਮ੍ 4.2.74.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਉਥੇ ਅਜੋਬਾ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ।
ਏਕਾ ਭੇਕੀ ਮੁਨੇ ਤਤ੍ਰ ਚਰਂਤੀ ਲਿਂਗ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮੇਡਕ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਫਿਰਦੀ ਰਹੀ।
ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਪ੍ਰਾਪ ਸ਼ਿਵਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭੋਗ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਖਾਧੇ।
ਵਰਂ ਵਿषਮਪਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਵਂ ਨੈਵ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲੈਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਿਪੁष੍ਟਾਂਗਾਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾ ਨ ਸਾਧੁਭਿਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦੇ।
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਕਃ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮਂਡੂਕੀਂ ਤਾਮਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਇੱਕ ਕਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਮੇਡਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਤੋਂ ਉਸ ਵੱਲ ਆਇਆ।
306a ਵਰ੍षਾਭ੍ਵੀ ਤੇਨ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਕਾਕੇਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕਰਣਤੋ ਲਿਂਗਸ੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦਪਿ
ਲਿੰਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਛੂਹਣ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ੁਭਾਵਯਵਸਂਸ੍ਥਾਨਾ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਆਕਾਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਗੀਤਰਹਸ੍ਯਜ੍ਞਾ ਨਿਤਰਾਂ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਾ 4.2.74.
ਉਹ ਗੀਤ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਨਾ ਏਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ ਤਾਲਾ ਏਕੋਤ੍ਤਰਂਸ਼ਤਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਨਚਾਸ ਧੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਤਾਲਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
306b षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਰਾਗਰਾਗਿਣ੍ਯ ਇਤਿ ਰਾਗਿ ਮੁਦਾਵਹਾਃ
ਉਹ ਛਬੀਹ ਰਾਗਾਂ ਵਿਚ ਲਗਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਗ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ।
ਯਾਵਂਤ ਏਵ ਤਾਲਾਃ ਸ੍ਯੁ ਰਾਗਾਸ੍ਤਾਵਂਤ ਏਵ ਹਿ
ਜਿੰਨੇ ਤਾਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਰਾਗ ਹਨ।
ਮਾਧਵੀ ਮਧੁਰਾਲਾਪਾ ਸਦੋਂਕਾਰਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਮਾਧਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਓਂਕਾਰ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜਨ੍ਮਵਾਸਨਾਯੋਗਾਦੋਂਕਾਰਂ ਬਹ੍ਵਮਂਸ੍ਤ ਵੈ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਓਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾਣਿਆ।
ਦਮਨਸ੍ਥੈਰ੍ਯਮਗਮਦ੍ਯੋਗੇਨੇਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਢਿੱਲ ਨਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਅਤਂਦ੍ਰਿਤਮਨਾ ਆਸੀਤ੍ਸਾ ਤਲ੍ਲਿਂਗ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਸ੍ਤਯਾ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਾ ਮਹਾਨ੍ਵਿਘ੍ਨੋऽਨੁਮੀਯਤੇ ਲਿਂਗਾਨਵੇਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਕਥਂ ਭਵੇਤ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਨਾ ਤੱਕਿਆ, ਵੱਡਾ ਰੁਕਾਵਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ; ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਇਤਿ ਸਂਚਿਤਯਂਤ੍ਯੇਵ ਸੇਵਾਂ ਤਤ੍ਯਾਜ ਨੋਂਕृਤੇਃ
ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਓਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਛੱਡੀ ਨਹੀਂ।
ਨਾਨ੍ਯ ਦ੍ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਤਸ੍ਯਾ ਅਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਗੇ ਅਪਿ 4.2.74.
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹੋਰ ਕੁਝ ਸੁਣਨ ਦੀ ਚਾਹ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਬ੍ਦਗ੍ਰਹੌ ਨਾਨ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦਗ੍ਰਹਣਤਤ੍ਪਰੌ
ਉਸ ਦੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਆਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਚਰਣੌ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਤਃ ਸੁਖਵਾਂਛਯਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਸੁਖ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਚਲਦੇ।
ਓਂਕਾਰਂ ਪ੍ਰਣਵਂ ਸਾਰਂ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍
ਓਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਧੁਨੀ, ਸਾਰ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਦਕ੍ਸ਼ਰਂ ਚਾਦਿਰੂਪਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਾਵਰਮ੍
ਇਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਧੁਨੀ ਹੈ, ਆਦਿ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਦੋਹਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੈ।
307a ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਜਨਕਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੈਕਰਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਆਦ੍ਯਂਤਰਹਿਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰ੍ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਂਕਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਇਹ ਆਰੰਭ ਤੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਨਿਰੁਪਾਧਿਂ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰਂ ਨਿਰਂਜਨਮ੍
ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਰੂਪ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਬਦਲਾਅ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਦਾਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਰਾਮਮਨਂਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਗਂ ਸਰ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਮ੍
ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ, ਅਨੰਤ, ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।