ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਪਾਸ਼ਾਸਿਪਾਣਯਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਫੰਦੇ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਦ੍ਵਾਰਮਟ੍ਟਹਾਸਸ਼੍ਚ ਗਣਕੋਟਿਪਰੀਵृਤਃ 4.2.74.
ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਮੱਟਹਾਸਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਣਗਿਣਤ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਥੈਵ ਭੂਤਧਾਤ੍ਰੀਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੂਤਧਾਤਰੀਸ਼ਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਦਗ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਘਂਟਾਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਗਣਃ
ਉੱਤਰ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਘੰਟਾਕਰਨ, ਵੱਡਾ ਗਣ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾष੍ਠਾਂ ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣੋ ਦृਮਿਚਂਡੋ ਮਰੁਦ੍ਦਿਸ਼ਮ੍
ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਮਚੰਡਾ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋਰਣ ਭਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੌਲੇਯਃ ਕਾਲਕਂਪਨਃ
ਕਾਲਾਕਸ਼ੋਰਣ, ਭਦਰ, ਕੌਲਿਆ ਅਤੇ ਕਾਲਕੰਪਨ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਨਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਦਮਾਲਿਪ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਵੀਰਭਦਰ ਅਤੇ ਨਭਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਭੀਮਃ ਕੁਂਡੋਦਰਮਹੋਦਰੌ
ਵਿਸ਼ਾਲਾਖਸ਼, ਬਹੁਤ ਭੀਮ, ਕੁੰਡੋਦਰ ਅਤੇ ਮਹੋਦਰ।
ਨਂਦਿਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਂਚਾਲਃ ਖਰਪਾਦਕਰਂਟਕਃ
ਨੰਦੀਸੇਨ, ਪਾਂਚਾਲ, ਖਰਪਾਦ ਅਤੇ ਕਰੰਟਕ —
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਲਿਂਗਮੋਂਕਾਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਹੈ ਜੋ ਓਂਕਾਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਵਰ੍ਣਿਃ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਃ ਪਿਗਲੋਂਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਕਪਿਲ, ਸਾਵਰਣੀ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਪਿਗਲ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ —
ਏਕਦਾ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਾਪਿਪੂਜਨਮ੍ 4.2.74.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਉਥੇ ਅਜੋਬਾ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ।
ਏਕਾ ਭੇਕੀ ਮੁਨੇ ਤਤ੍ਰ ਚਰਂਤੀ ਲਿਂਗ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮੇਡਕ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਫਿਰਦੀ ਰਹੀ।
ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਪ੍ਰਾਪ ਸ਼ਿਵਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭੋਗ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਖਾਧੇ।
ਵਰਂ ਵਿषਮਪਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਵਂ ਨੈਵ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲੈਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਿਪੁष੍ਟਾਂਗਾਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾ ਨ ਸਾਧੁਭਿਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦੇ।
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਕਃ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮਂਡੂਕੀਂ ਤਾਮਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਇੱਕ ਕਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਮੇਡਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਤੋਂ ਉਸ ਵੱਲ ਆਇਆ।
306a ਵਰ੍षਾਭ੍ਵੀ ਤੇਨ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਕਾਕੇਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕਰਣਤੋ ਲਿਂਗਸ੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦਪਿ
ਲਿੰਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਛੂਹਣ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ੁਭਾਵਯਵਸਂਸ੍ਥਾਨਾ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਆਕਾਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਨ।
ਸਮ੍ਯਗ੍ਗੀਤਰਹਸ੍ਯਜ੍ਞਾ ਨਿਤਰਾਂ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਾ 4.2.74.
ਉਹ ਗੀਤ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਗਈ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਾਨਾ ਏਕੋਨਪਂਚਾਸ਼ ਤਾਲਾ ਏਕੋਤ੍ਤਰਂਸ਼ਤਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਨਚਾਸ ਧੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਇੱਕ ਤਾਲਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।
306b षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਦ੍ਰਾਗਰਾਗਿਣ੍ਯ ਇਤਿ ਰਾਗਿ ਮੁਦਾਵਹਾਃ
ਉਹ ਛਬੀਹ ਰਾਗਾਂ ਵਿਚ ਲਗਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਗ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ।
ਯਾਵਂਤ ਏਵ ਤਾਲਾਃ ਸ੍ਯੁ ਰਾਗਾਸ੍ਤਾਵਂਤ ਏਵ ਹਿ
ਜਿੰਨੇ ਤਾਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਰਾਗ ਹਨ।
ਮਾਧਵੀ ਮਧੁਰਾਲਾਪਾ ਸਦੋਂਕਾਰਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਮਾਧਵੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਮਿੱਠੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਓਂਕਾਰ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਜਨ੍ਮਵਾਸਨਾਯੋਗਾਦੋਂਕਾਰਂ ਬਹ੍ਵਮਂਸ੍ਤ ਵੈ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਓਂ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾਣਿਆ।
ਦਮਨਸ੍ਥੈਰ੍ਯਮਗਮਦ੍ਯੋਗੇਨੇਵ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਢਿੱਲ ਨਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਅਤਂਦ੍ਰਿਤਮਨਾ ਆਸੀਤ੍ਸਾ ਤਲ੍ਲਿਂਗ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਸ੍ਤਯਾ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਾ ਮਹਾਨ੍ਵਿਘ੍ਨੋऽਨੁਮੀਯਤੇ ਲਿਂਗਾਨਵੇਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਕਥਂ ਭਵੇਤ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਉਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਨਾ ਤੱਕਿਆ, ਵੱਡਾ ਰੁਕਾਵਟ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ; ਉਥੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?