ਰਾਗਬੀਜਸਮੁਦ੍ਭੂਤਃ ਸਂਸਾਰਵਿਟਪੋ ਮਹਾਨ੍
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਰਾਗ ਦੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਉੱਗਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੂषਰਾਣਾਂ ਤੁ ਕਾਸ਼ੀ ਪਰਮ ਊषਰਃ 4.2.74.
ਸਭ ਉਜੜ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਜੜ ਹੈ।
ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਂਤੀਹ ਯੇ ਕਾਸ਼ੀਮਵਸ਼੍ਯਂ ਤੇਪਿ ਸਾਧਵਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਕਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸਾਧੂ ਹਨ।
ਵਿਭੂਤਿਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਸਤ੍ਯਾਦੀਨਾਂ ਸੁਭਂਗੁਰਾ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਸਚ ਆਦਿ ਦੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਾਜੁਕ ਹੈ।
ਕृਮਿਕੀਟਪਤਂਗਾਨਾਮਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਤਨੁਤ੍ਯਜਾਮ੍
ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ, ਕੀਟ ਅਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਵੀ।
ਵਾਰਾਣਸੀ ਯਦਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਦਾਚਿਤ੍ਕਾਲਪਰ੍ਯਯਾਤ੍
ਜਦੋਂ ਵੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ।
ਪੂਰ੍ਵਤੋ ਮਣਿਕਰ੍ਣੀਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮਣਿਕਰਨੀਸ਼ਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਬ੍ਰਹਮੇਸ਼ਾ ਖੜਾ ਹੈ।
305b ਇਤ੍ਯੇਤਦੁਤ੍ਤਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਮਹਾਫਲਮ੍
ਇਹ ਅਵਿਮੁਕਤ ਦਾ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਰਾਜਸੂਯਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਖੇਤਰ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਸੂਯ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤ ਸਮਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਗੋਲਕੇ
ਅਵਿਮੁਕਤ ਦਾ ਖੇਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਂਤਿ ਸਤਤਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਯਤ੍ਰ ਪਾਸ਼ਾਸਿਪਾਣਯਃ
ਉਹ ਸਦਾ ਖੇਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਫੰਦੇ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਗ੍ਦ੍ਵਾਰਮਟ੍ਟਹਾਸਸ਼੍ਚ ਗਣਕੋਟਿਪਰੀਵृਤਃ 4.2.74.
ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਮੱਟਹਾਸਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਅਣਗਿਣਤ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਥੈਵ ਭੂਤਧਾਤ੍ਰੀਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੂਤਧਾਤਰੀਸ਼ਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਦਗ੍ਦ੍ਵਾਰਂ ਤਥਾ ਰਕ੍ਸ਼ੇਦ੍ਘਂਟਾਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਗਣਃ
ਉੱਤਰ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਘੰਟਾਕਰਨ, ਵੱਡਾ ਗਣ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਃ ਕਾष੍ਠਾਂ ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣੋ ਦृਮਿਚਂਡੋ ਮਰੁਦ੍ਦਿਸ਼ਮ੍
ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿਮਚੰਡਾ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ, ਹਵਾ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋਰਣ ਭਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਕੌਲੇਯਃ ਕਾਲਕਂਪਨਃ
ਕਾਲਾਕਸ਼ੋਰਣ, ਭਦਰ, ਕੌਲਿਆ ਅਤੇ ਕਾਲਕੰਪਨ।
ਵੀਰਭਦ੍ਰੋ ਨਭਸ਼੍ਚੈਵ ਕਰ੍ਦਮਾਲਿਪ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਵੀਰਭਦਰ ਅਤੇ ਨਭਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਭੀਮਃ ਕੁਂਡੋਦਰਮਹੋਦਰੌ
ਵਿਸ਼ਾਲਾਖਸ਼, ਬਹੁਤ ਭੀਮ, ਕੁੰਡੋਦਰ ਅਤੇ ਮਹੋਦਰ।
ਨਂਦਿਸੇਨਸ਼੍ਚ ਪਂਚਾਲਃ ਖਰਪਾਦਕਰਂਟਕਃ
ਨੰਦੀਸੇਨ, ਪਾਂਚਾਲ, ਖਰਪਾਦ ਅਤੇ ਕਰੰਟਕ —
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯੇ ਲਿਂਗਮੋਂਕਾਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਹੈ ਜੋ ਓਂਕਾਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚੈਵ ਸਾਵਰ੍ਣਿਃ ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਃ ਪਿਗਲੋਂਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਕਪਿਲ, ਸਾਵਰਣੀ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ, ਪਿਗਲ ਅਤੇ ਅੰਸ਼ੁਮਾਨ —
ਏਕਦਾ ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਂਚਾਪਿਪੂਜਨਮ੍ 4.2.74.
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੰਜ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ਰ ਯਦ੍ਵृਤ੍ਤਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਉਥੇ ਅਜੋਬਾ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ।
ਏਕਾ ਭੇਕੀ ਮੁਨੇ ਤਤ੍ਰ ਚਰਂਤੀ ਲਿਂਗ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮੇਡਕ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ ਫਿਰਦੀ ਰਹੀ।
ਸਾ ਤਤ੍ਰ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਨ ਪ੍ਰਾਪ ਸ਼ਿਵਨਿਰ੍ਮਾਲ੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭੋਗ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਖਾਧੇ।
ਵਰਂ ਵਿषਮਪਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਵਂ ਨੈਵ ਭਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲੈਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਖਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਪਰਿਪੁष੍ਟਾਂਗਾਃ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾ ਨ ਸਾਧੁਭਿਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭੋਗ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦੇ।
ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਾਕਃ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਮਂਡੂਕੀਂ ਤਾਮਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਇੱਕ ਕਾਂ ਨੇ, ਉਸ ਮੇਡਕ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਤੋਂ ਉਸ ਵੱਲ ਆਇਆ।
306a ਵਰ੍षਾਭ੍ਵੀ ਤੇਨ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਕਾਕੇਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਬਾਹ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕਰਣਤੋ ਲਿਂਗਸ੍ਯਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦਪਿ
ਲਿੰਗ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਛੂਹਣ ਕਰਕੇ,