ਤਤੋ ਨਭੋਂਗਣਾਦ੍ਦੂਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਦਂਬਿਕਾਮ੍ 4.2.72.
ਫਿਰ, ਦੂਰੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਾ ਦੇਵੀ ਤਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਣਮਧ੍ਯਗਾ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਗਈ।
ਤਂ ਵਿਧੂਯ ਸ਼ਰਤ੍ਰਾਤਂ ਨਿਜੇषੁ ਨਿਕਰੈਰਲਮ੍
ਉਸ ਤੀਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਹृਦਿ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸ ਚ ਤੇਨ ਮਹੇषੁਣਾ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਤੀਰ ਵਲੋਂ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਘਾੳੁ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਾਰੁਧਿਰਧਾਰਾਭਿਃ ਸ੍ਰਵਂਤੀਂ ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਿ ਜਗਂਤਿ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜ ਪਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਝੂਮ ਉਠੇ।
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵਾ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਦੇਵਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਦ੍ਰੁਮਕੁਠਾਰਕੇ
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਹੇ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ,
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵ੍ਯਾਪਿਨਿ ਸ਼ਿਵੇ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਿ
ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਹੇ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ,
ਹਂਸਯਾਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸृष੍ਟਿਵਿਧਾਯਿਨਿ
ਹੇ ਹੰਸ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੈਂਦ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਕੌਬੇਰੀ ਵਾਯਵੀ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮਂਬੁਪਾ 4.2.72.
ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕੁਬੇਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਾਯੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਕੌਮੁਦੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸੌਰੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਚੰਦ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਗੌਰੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਤੂੰ ਗੌਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗਾਇਆਤਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ।
ਚੇਤਃ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਰੂਪਿਣੀ
ਤੂੰ ਚਿੱਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ।
ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿ ਰੂਪਿਣੀ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਕਰਣਾਨੁਗ੍ਰਹਾ ਤ੍ਵਮੁ
ਤੂੰ ਸ਼ਬਦ ਆਦਿਕਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਸਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੇਵਿ ਪਰਾਪਰਾ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਤੇ ਅਪਰਮ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਾਨਿ ਤ੍ਵਮਰੂਪਾਸਿ ਸਰ੍ਵਗੇ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਾਲਕਣ, ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।
ਵषਡ੍ਵੌषਟ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾਸਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਣਵਾਤ੍ਮਿਕਾ
ਤੂੰ ਵਸ਼ਟ ਤੇ ਵੌਸ਼ਟ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਓਂਕਾਰ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਹੈਂ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਮਿਕਾ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲੋਦਯੇ
ਤੂੰ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਂ ਯਦਦृਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਥੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਨਾ ਵੇਖਣ ਯੋਗ, ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਜਾਂ ਸੁਕਸ਼ਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ,
ਮਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯ ਵਿਨਿਹਤ੍ਯ ਮਹਾਸੁਰੇਂਦ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਨਿਸਰ੍ਗਵਿਬੁਧਾਰ੍ਪਿਤਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਮ੍ 4.2.72.
ਮਾਂ ਜੀ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਦੈਤ ਸੈਨਾ ਕੁਦਰਤਿ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਉਸਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਸੀ।
ਲੋਕੇ ਤ ਏਵ ਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮृਦ੍ਧਿਭਾਜਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸੁਕਲਤ੍ਰ ਸੁਮਿਤ੍ਰਵਂਤਃ
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਹੀ ਲੋਕ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਚੰਗੀਆਂ ਵਹੁਟਾਂ ਤੇ ਸੱਚੇ ਮਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਚੇਤਸਿ ਜਨੇਨ ਵਿਪਤ੍ਤਿਲੇਸ਼ਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਃ ਕ੍ਵ ਵਾਨੁਭਵਤੀ ਨਤਿਕृਤ੍ਸੁ ਪੁਂਸੁ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਮਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਛੋਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਚਿਤ੍ਰਂ ਯਦਤ੍ਰ ਸਮਰੇ ਸ ਹਿ ਦੁਰ੍ਗਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਦृष੍ਟਿਪਾਤਮਧਿਗਮ੍ਯ ਸੁਧਾਨਿਧਾਨਮ੍
ਇਹ ਵੱਡੀ ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਹ ਦੈਤ ਦੁਰਗਾ ਤੇਰੀ ਇਕ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ ਹੀ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਮृਡਾਨਿ ਪਰਿਪਾਹਿ ਸਦਾ ਨਤਾਨ੍ਨੋ ਯਾਮ੍ਯਾਮਵ ਪ੍ਰਤਿਪਦਂ ਵਿਪਦੋ ਭਵਾਨਿ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਹੇ ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ, ਸਾਡੀ ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਹੇ ਭਵਾਨੀ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਆਫਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ ਸਤਤਂ ਨਤਮੌਲਿਦੇਸ਼ਂ ਤ੍ਵਂ ਵੈष੍ਣਵਿ ਪ੍ਰਤਿਕੁਲਂ ਪਰਿਪਾਲਯਾਧਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ, ਸਦਾ ਨਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਹੇਠਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਵਿਰੋਧੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰ।
ਪਾਤੁ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮਮਲੇ ਤਵ ਮੌਲਿਜਾਨ੍ਨੋ ਭਾਲਸ੍ਥਲਂ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਮृਦੁਮਾਭ੍ਰੁਵੌ ਚ
ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇਰੇ ਮੱਥੇ ਦੀ ਚੰਨਣੀ ਸਾਡਾ ਮੱਥਾ ਬਚਾਏ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਕੋਮਲ ਭੰਵੀਆਂ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਦ੍ਵਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰਵਾ ਦਸ਼ਨਾਵਲਿਂ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚਂਡੀ ਕਪੋਲਯੁਗਲਂ ਰਸਨਾਂ ਚ ਵਾਣੀ
ਹੇ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰਵਾ, ਤੇਰੇ ਦੋ ਕੰਨ ਸਾਡੀ ਸੁਣਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਹੇ ਸ਼੍ਰੀ ਚੰਡੀ, ਤੇਰੇ ਗਲ੍ਹ ਸਾਡੇ ਗਲ੍ਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਤੇ ਹੇ ਵਾਣੀ, ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਸਾਡੀ ਬੋਲੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਕਂਠਪ੍ਰਦੇਸ਼ਮਵਤਾਦਿਹ ਨੀਲਕਂਠੀ ਭੂਦਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਰਨਿਸ਼ਂ ਚ ਕृਕਾਟਿਕਾਯਾਮ੍
ਇੱਥੇ, ਹੇ ਨੀਲਕੰਠੀ, ਸਾਡੀ ਗਲ੍ਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਸਾਡੀਆਂ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਸਦਾ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰੇ।
ਹਸ੍ਤਾਂਗੁਲੀਃ ਕਮਲਜਾ ਵਿਰਜਾ ਨਖਾਂਸ਼੍ਚ ਕਕ੍ਸ਼ਾਂਤਰਂ ਤਰਣਿਮਂਡਲਗਾ ਤਮੋਘ੍ਨੀ 4.2.72.
ਕਮਲਜਾ ਸਾਡੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਵਿਰਜਾ ਸਾਡੇ ਸੁੱਚੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।