ਆਂਦੋਲ੍ਯ ਮੌਲਿਮਸਕृਤ੍ਕੁਂਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍ 4.2.72.
ਉਸਦਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਕਈ ਵਾਰੀ ਝੂਲਦੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼ੈਲਾਕਾਰਂ ਤਮਾਯਾਂਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਗਵਤੀ ਗਜਮ੍
ਜਦੋਂ ਭਗਵਤੀ ਨੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ—
ਤਤੋਤ੍ਯਂਤਂ ਸ ਚੀਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾਕृਤ੍ਤਕਰਃਕਰੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਿਸ ਹਾਥੀ ਦਾ ਹੱਥ ਦੇਵੀ ਨੇ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕ ਮਾਰ ਕੇ—
ਅਚਲਾਂ ਸਚਲਾਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਰਘਾਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੜਤ ਅਤੇ ਚਲਤ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਂਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਵਾਤਨਿਹਤਾਃ ਪੇਤੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਦੀ ਹਵਾ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਮਹਾਮਹਿषਰੂਪੇਣ ਤੇਨ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਂਡਪਃ
ਉਸ ਮਹਾਂ ਮਹਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਪ੍ਯਕਾਂਡੇਨ ਤਦ੍ਭਯੇਨ ਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਘਾਤਵਿਭ੍ਰਾਂਤਃ ਪਤਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰੁਤ੍ਥਿਤਃ
ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸ ਦੁਰ੍ਗੋ ਨਿਤਰਾਂ ਦੁਰ੍ਗੋ ਵਿਬਭੌ ਸਮਰਾਜਿਰੇ
ਉਹ ਦੁਰਗਾ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਡਰਾਉਣੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਥ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਸ੍ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਰਣਕੋਵਿਦਾਮ੍
ਫਿਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦੀ ਮਾਹਰ ਉਸ ਦੇਵੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਨਭੋਂਗਣਾਦ੍ਦੂਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਜਗਦਂਬਿਕਾਮ੍ 4.2.72.
ਫਿਰ, ਦੂਰੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਥਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਾ ਦੇਵੀ ਤਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਣਮਧ੍ਯਗਾ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਗਈ।
ਤਂ ਵਿਧੂਯ ਸ਼ਰਤ੍ਰਾਤਂ ਨਿਜੇषੁ ਨਿਕਰੈਰਲਮ੍
ਉਸ ਤੀਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਪਾਸੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਹृਦਿ ਵਿਦ੍ਧਸ੍ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸ ਚ ਤੇਨ ਮਹੇषੁਣਾ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਵੱਡੇ ਤੀਰ ਵਲੋਂ, ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਘਾੳੁ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਾਰੁਧਿਰਧਾਰਾਭਿਃ ਸ੍ਰਵਂਤੀਂ ਚ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਿ ਜਗਂਤਿ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜ ਪਏ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਝੂਮ ਉਠੇ।
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਂਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵਾ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ
ਦੇਵਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਦ੍ਰੁਮਕੁਠਾਰਕੇ
ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਹੇ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ, ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ,
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵ੍ਯਾਪਿਨਿ ਸ਼ਿਵੇ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਿ
ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਹੇ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ,
ਹਂਸਯਾਨੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸृष੍ਟਿਵਿਧਾਯਿਨਿ
ਹੇ ਹੰਸ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੈਂਦ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਕੌਬੇਰੀ ਵਾਯਵੀ ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮਂਬੁਪਾ 4.2.72.
ਤੂੰ ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਕੁਬੇਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਾਯੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਸ਼ਸ਼ਾਂਕਕੌਮੁਦੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸੌਰੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਚ
ਤੂੰ ਚੰਦ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਗੌਰੀ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਤੂੰ ਗੌਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਗਾਇਆਤਰੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈਂ।
ਚੇਤਃ ਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇਂਦ੍ਰਿਯਰੂਪਿਣੀ
ਤੂੰ ਚਿੱਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ।
ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਿ ਰੂਪਿਣੀ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਕਰਣਾਨੁਗ੍ਰਹਾ ਤ੍ਵਮੁ
ਤੂੰ ਸ਼ਬਦ ਆਦਿਕਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਪਰਾਸਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਦੇਵਿ ਪਰਾਪਰਾ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਤੇ ਅਪਰਮ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵਰੂਪਾ ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਾਨਿ ਤ੍ਵਮਰੂਪਾਸਿ ਸਰ੍ਵਗੇ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਾਲਕਣ, ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।
ਵषਡ੍ਵੌषਟ੍ਸ੍ਵਰੂਪਾਸਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਣਵਾਤ੍ਮਿਕਾ
ਤੂੰ ਵਸ਼ਟ ਤੇ ਵੌਸ਼ਟ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਓਂਕਾਰ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਹੈਂ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਮਿਕਾ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲੋਦਯੇ
ਤੂੰ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਯਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਂ ਯਦਦृਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਥੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਤਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਨਾ ਵੇਖਣ ਯੋਗ, ਜਿਹੜਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਜਾਂ ਸੁਕਸ਼ਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ,