ਸ਼ਂਭੁਲੋਕੇ ਗਮਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਮृਤਸ੍ਯ ਹਿ
ਜੋ ਵੀ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਾਂਤਰੇਪਿ ਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਕਦਾਪ੍ਯਾਨਂਦਕਾਨਨਮ੍ 4.2.69.
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਨੰਦ ਦਾ ਜੰਗਲ ਕਦੇ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੋਯਮਤੁਲਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਇਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਸਥਾਨ ਹਰ ਰਤਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਮਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵਤਾ ਸਾਭਿਲਾषਦਾ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦृष੍ਟੋ ਯੈਰ੍ਲਿਂਗਰੂਪਧृਕ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ,
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਸਕृਨ੍ਨਰਃ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰੇ,
ਪਵਿਤ੍ਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸਦਾ ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਮਾਸਿ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਤੇ ਸਦਾ, ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ, ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ,
ਪਿਤਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਗਯਾਤੀਰ੍ਥਾਦਿਹਾਗਤਮ੍
ਪਿਤਾਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ, ਜੋ ਗਯਾ ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ,
ਧਰ੍ਮੇਣ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਤਪ੍ਤਂ ਯੁਗਾਨਾਮਯੁਤਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਲੱਖਾਂ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਤਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ,
ਪਿਤਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਰਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਨਰੋ ਮੁਦਾ
ਉਥੇ ਪਿਤਾਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ,
ਪ੍ਰਯਾਗਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਰਾਜਾਚ੍ਚ ਸ਼ੂਲਟਂਕੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪ੍ਰਯਾਗ, ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ, ਉੱਥੋਂ ਸ਼ੂਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਮਹੇਸ਼ਵਰ,
ਨਿਰ੍ਵਾਣਮਂਡਪਾਦ੍ਰਮ੍ਯਾਦਵਾਚ੍ਯਾਮਤਿਨਿਰ੍ਮਲਃ 4.2.69.
ਨਿਰਵਾਣ ਮੰਡਪ ਤੋਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਬਿਆਨ ਤੋਂ ਪਰੇ,
ਦੇਵੇਨੈਵ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਯੁਗਾਂਤਰੇ
ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁਗ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਖੁਦ ਵਰ ਦਿਤਾ ਸੀ,
ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਗ ਇਹ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਮਸ੍ਯਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜੋ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ,
ਪ੍ਰਯਾਗਸ੍ਨਾਨਜਾਤ੍ਪੁਣ੍ਯਾਚ੍ਛੂਲਟਂਕ ਵਿਲੋਕਨਾਤ੍
ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ,
ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣਾਨ੍ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਤੇਜ ਇਤੀਰਿਤਮ੍
ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ ਦੇ ਮਹਾਨ ਖੇਤਰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮਹਾਤੇਜੋਨਿਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਸਾਦੋਤੀਵਨਿਰ੍ਮਲਃ
ਉਥੇ ਦਾ ਮੰਦਰ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਹੈ, ਬਾਗ ਤੋਂ ਪਰੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ।
ਤਲ੍ਲਿਂਗਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ੍ਤਵਨਾਚ੍ਚ ਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਪਰਸ਼, ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ,
ਵਿਨਾਯਕੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹਾਤੇਜਃ ਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਵਿਨਾਇਕੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਸਮਾਖ੍ਯਾਤਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਾਤ੍ਪਰਮਪਾਵਨਾਤ੍
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟੀ ਨਾਮਕ ਤੀਰਥ ਤੋਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ,
ਪਾਰ੍ਵਤੀਸ਼੍ਵਰ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸਮੀਪੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕृਤ੍
ਪਾਰਵਤੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਸਾਰੇ ਸਿਧੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ੍ਯ ਪਰਿਤੋ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਂ ਕੋਟਿਸਂਮਿਤਾਃ 4.2.69.
ਉਸ ਮੰਦਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ, ਲੱਖਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਥਲੀ ਸਾ ਤੁ ਪਠ੍ਯਤੇ ਵੇਦਵਾਦਿਭਿਃ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਥਾਂ ਵੈਦਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੁਦ੍ਰਸਥਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੁਪਕ੍ਸ਼ਿਮृਗਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾ ਵਾਪ੍ਯਥ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਚਾਹੇ ਪਸ਼ੂ, ਪੰਛੀ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਮਨੁੱਖ ਜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਹੋਣ — ਜੇ ਉਹ ਦীক্ষਾ ਲਏ ਹੋਏ ਹਨ —
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਸਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਪਾਪ ਇਕੱਠਾ ਹੋਇਆ ਹੈ —
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤੋਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਦੇ, ਜਾਂ ਤਿਰਯਕ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਵੇ —
ਸ੍ਵਯਮੇਕਾਂਬਰਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਤ੍ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਾ ਇਹਾਗਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਆਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਸਤ੍ਰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸਾ ਆਏ —
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਵਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਸਾਂਬਃ ਸਰ੍षਿਗਣੋ ਵਿਭੁਃ
ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਸੰਬ ਦੇਵ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਦੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚਂਡੀਸ਼ੋ ਮਰੁਜਾਂਗਲਾਤ੍
ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਚੰਡੀਸ਼ਾ, ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਰੁਜਾਂਗਲ ਤੋਂ ਆਇਆ।
ਪਾਸ਼ਪਾਣਿਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਸਮੀਪੇ ਯਃ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਪਾਸ਼ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ —