ਤੇ ਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਨ੍ਯਪਤਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਂਡੇ ਨਭੋਂਗਣਾਤ੍
ਉਹ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਉਸ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਵਂਤਸ੍ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾ ਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਮਿਲਿਤਾ ਜਨਾਃ
ਉਥੇ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣੇषੁ ਕਾਕਾਃ ਕੁਂਡੇਤ੍ਰ ਯੇ ਪਤਨ੍
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ, ਉਹ ਕਾਂ ਜੋ ਕੁੰਡ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਰਹੇ ਸਨ—
ਹਂਸਤੀਰ੍ਥਂ ਤਦਾਰਭ੍ਯ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸ ਸਮੀਪਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇਹ ਹੰਸ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਮਲਿਨਾਤ੍ਮਾਨੋ ਮਹਾਮਲਿਨ ਕਰ੍ਮਭਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਬਹੁਤ ਮਲੀਨ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਲੀਨ ਹਨ,
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਸਦੈਵ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਤਵ੍ਯਂ ਹਂਸਤੀਰ੍ਥਕੇ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੰਸ-ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਲਿਂਗਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਮੁਨੇ ਸਂਤਿ ਪਦੇਪਦੇ 4.2.68.
ਮੁਨੀ ਜੀ, ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਹਰ ਪੈਰ 'ਤੇ ਅਨੇਕ ਲਿੰਗ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ,
ਜਪੋ ਦਾਨਂ ਤਪੋ ਹੋਮਸ੍ਤਰ੍ਪਣਂ ਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਜਪ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਹੋਮ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ—
ਤੀਰ੍ਥਂ ਤ੍ਵਨਾਦਿਸਂਸਿਦ੍ਧਮੇਤਤ੍ਕਲਸ਼ਸਂਭਵ
ਕੂੰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਤੀਰਥ ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੀ ਪੂਰਨ ਹੈ।
ਏਤਾਨਿ ਸਿਦ੍ਧਲਿਂਗਾਨਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨਿ ਸ੍ਯੁਰ੍ਯੁਗੇਯੁਗੇ
ਇਹ ਸਿੱਧੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੁਕਵੇਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਂਸਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪਰਿਤੋ ਲਿਂਗਾਨਾਮਯੁਤਂ ਮੁਨੇ
ਹੰਸਾ ਤੀਰਥ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਲਿੰਗ ਹਨ।
ਏਕੈਕਂ ਸਿਦ੍ਧਿਦਂ ਨृਣਾਮਵਿਮੁਕ੍ਤਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਲੋਮਸ਼ੇਸ਼ਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਲੋਮਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਲੋਮਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮਾਲਤੀਸ਼ਂ ਸ਼ੁਭਂ ਲਿਂਗਂ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੋਤ੍ਤਰੇ ਮਹਤ੍
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮਾਲਤੀਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਅਂਤਕੇਸ਼੍ਵਰ ਸਂਜ੍ਞਂ ਚ ਲਿਂਗਂ ਤਦ੍ਰੁਦ੍ਰਦਿਕ੍ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅੰਤਕੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਦਾ ਲਿੰਗ ਵੀ ਹੈ।
ਜਨਕੇਸ਼ਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਜ੍ਞਾਨਦਂ ਪਰਮ੍ 4.2.68.
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਜਨਕੇਸ਼ਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ ਹੈ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਮਹਾਮੂਰ੍ਤਿਰਸਿਤਾਂਗੋਸ੍ਤਿ ਭੈਰਵਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਭੈਰਵ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਕਾਲੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁष੍ਕੋਦਰੀ ਚ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਦੇਵੀ ਵਿਕਟਲੋਚਨਾ
ਉਥੇ ਹੀ ਸ਼ੁਸ਼ਕੋਦਰੀ ਨਾਮ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ।
ਅਗ੍ਨਿਜਿਹ੍ਵੋਸ੍ਤਿ ਵੇਤਾਲਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਨੈਰ੍ऋਤੇ
ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ, ਨੈਰਤ ਵਿੱਚ, ਅਗਨਿਜਿਹਵਾ ਨਾਮ ਦਾ ਵੇਤਾਲ ਹੈ।
ਵੇਤਾਲਕੁਂਡਂ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਵ੍ਯਾਧਿਵਿਘਾਤਕृਤ੍
ਉਥੇ ਵੇਤਾਲ ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਤਾਲਕੁਂਡੇ ਸੁਸ੍ਨਾਤੋ ਵੇਤਾਲਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਵੇਤਾਲ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵੇਤਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਗਣੋਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਭੁਜਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਾਤ੍ਪਂਚਸ਼ੀਰ੍षਕਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਗਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ, ਚਾਰ ਪੈਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸਿਰ ਹਨ।
ਤਦੁਤ੍ਤਰੇ ਮੁਨੇ ਰੁਦ੍ਰਸ਼੍ਤੁਃਸ਼ृਂਗੋਸ੍ਤਿ ਭੀषਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੁਹਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨਾਮ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਰੋਰੂਯਤੇ ਵृषਾਕਾਰਸ੍ਤ੍ਰਿਧਾ ਬਦ੍ਧਃ ਸ ਕੁਂਭਜ
ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕੁੰਭਜ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਸਂਛਿਦਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਹਂ ਧृਤਕੁਠਾਰਕਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜੋ ਕੁਠਾਰ ਫੜ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ਤੇ ਕੱਟਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਧਾਘਟਕਰਸ਼੍ਚਾਹਂ ਤਦ੍ਵਂਸ਼ਪਰਿषੇਕਕृਤ੍ 4.2.68.
ਮੈਂ ਹੀ ਸੁਧਾ ਘੜਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਹਾਮਹੋਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਨ ਵਿਘ੍ਨੈਰਭਿਭੂਯਤੇ
ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਤਮ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਹਾਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਮਣਿਕੁਂਡਂ ਤਦਗ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿषਵ੍ਯਾਧਿਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਮਣੀ ਵਾਲਾ ਕੁੰਡਲ ਹੈ, ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਮਣਿਮਾਣਿਕ੍ਯਸਂਪੂਰ੍ਣ ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਮਾਣਿਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ।