ਤਵ ਹਸ੍ਤੇ ਮਮ ਵਧਃ ਸ਼੍ਰੇਯਾਨੇਵ ਪੁਰਾਂਤਕ
ਪੁਰਾਂਤਕ, ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਰਨਾਂ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਅਵਧੇਹਿ ਮਮੇਰਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਤ੍ਵਮੇਕੋ ਜਗਤਾਂ ਵਂਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਧਨ੍ਯੋਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਃ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਅਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਖਜਾਨਾ,
ਸ੍ਵਾਨੁਕੂਲ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਦਦਾਮਿ ਸੁਮਤੇऽਸੁਰ
ਆਪਣੀ ਮਨਪਸੰਦ ਵਰਤਾਂ ਮੰਗ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਅਸੁਰ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਗਜਾਸੁਰ ਉਵਾਚ ਯਦਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਦਿਗ੍ਵਾਸਸ੍ਤਦਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਸਾਨ ਮੇ ।। 4.2.68.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਗਜਾਸੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਜੀ ਹੈਂ, ਦਿਗੰਬਰ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸ।
ਇਮਾਂ ਕृਤ੍ਤਿਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ ਤ੍ਵਤ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਗ੍ਨਿਪਾਵਿਤਾਮ੍
ਵਿਰੂਪਾਖ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਖਾਲ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ,
ਇष੍ਟਗਂਧਿਃ ਸਦੈਵਾਸ੍ਤੁ ਸਦੈਵਾਸ੍ਤ੍ਵਤਿਕੋਮਲਾ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਗੰਧਤ ਰਹੇ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਨਰਮ ਰਹੇ।
ਮਹਾਤਪੋऽਨਲਜ੍ਵਾਲਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਪਿ ਸੁਚਿਰਂ ਵਿਭੋ
ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਪ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸਹਿ ਕੇ ਵੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਯਦਿ ਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਨੈषਾ ਮਮਕृਤ੍ਤਿਰ੍ਦਿਗਂਬਰ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਖਾਲ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦਿਗੰਬਰ,
ਅਨ੍ਯਂ ਚ ਮੇ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋਸਿ ਸ਼ਂਕਰ
ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਜੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵਰਤਾਂ ਵੀ ਦੇ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।'
ਸ਼ृਣੁ ਪੁਣ੍ਯਨਿਧੇ ਦੈਤ੍ਯ ਵਰਮਨ੍ਯਂ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸੁਣ, ਹੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਦੈਤ, ਇਕ ਹੋਰ ਵਰਤਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਪੁਣ੍ਯਸ਼ਰੀਰਂ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਸਾਧਨੇ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੀਰ, ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਾਮ ਮਹਾਪਾਤਕਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਂਤਿ ਸਂਤਿ ਲਿਂਗਾਨਿ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਂਤ੍ਯਪਿ 4.2.68.
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਲਿੰਗ ਹਨ—
ਮਾਨਵਾਨਾਂ ਹਿਤਾਯਾਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇਹਂ ਸਪਰਿਗ੍ਰਹਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸਂਸਾਰਂ ਨ ਵਿਸ਼ੇਤ੍ਪੁਨਃ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸੰਗਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਟਿਕਾਂਗਾ; ਜੋ ਮਰਤਭੀ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਮੁੜ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਪਾਸ਼ੁਪਤਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾ ऋषਯਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਚਿਂਤਕਾਃ
ਰੁਦਰ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ—
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਯੇ ਤੁ ਮਮ ਭਕ੍ਤਾ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ਵਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰੇ ਲਿਂਗੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇਹਂ ਤਦਨੁਗ੍ਰਹੇ
ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਮਾਗਮਿष੍ਯਂਤਿ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਤਿੰਨਵੇਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਆਉਣਗੇ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਦਾਚਾਰਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸਤ੍ਯਸ਼ੌਚਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਆਚਰਣ ਵਾਲੇ, ਝੂਠ ਤੇ ਗੰਦਗੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ—
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਨ੍ਨਸੇਵਿਨੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਜਿਹ੍ਵਾਲਾ ਅਤਿਲਾਲਸਾਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਭ ਬਹੁਤ ਲਾਲਚੀ ਹੈ—
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਸੇਵ੍ਯਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਤਤੋ ਨਰੈਃ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰੇ ਲਿਂਗੇ ਲਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵੇਕੇਨ ਜਨ੍ਮਨਾ ਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇ ਸ਼੍ਵਰੇਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ।।4.2.68.
ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਲਿੰਗ ਇੱਕ ਹੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਯੇਰ੍ਚਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕ੍ਰਿਤਿਵਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ—
ਅਵਿਮੁਕ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਜਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਅਵਿਮੁਕਤ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਏ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਕੋਟਿਮਹਾਰੁਦ੍ਰੈਃ ਸੁਜਪ੍ਤੈਰ੍ਯਤ੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਵੱਡੇ ਰੁਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਪ ਕੀਤੇ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰੀਏ ਤੋਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—