ਨਾਮਮਾਤ੍ਰਸ੍ਮृਤਿਕृਤਾਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪੂਰਕ
ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ 4.2.63.
ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਰਾਤ੍ਪਰਾਯ ਪਾਰਾਯ ਪਰਾਪਰਪਰਾਯ ਚ
ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੇ, ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਜੋ ਪਰਲੇ ਤੇ ਅਪਰਲੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਵਾਮਾਰ੍ਧਧਾਰਿਣੇ ਵृषਗਾਮਿਨੇ
ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਾਮ ਭਾਗ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ।
ਭਵਾਯ ਭਵਨਾਸ਼ਾਯ ਭੂਤਾਨਾਂਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਭਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਮृਡਾਨੀਪਤਯੇ ਨਮੋ ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਾਯ ਤੇ
ਮ੍ਰਿਡਾਨੀ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਯਾਯਜੂਕਾਯ ਯਜ੍ਞਾਯ ਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਫਲਦਾਯਿਨੇ
ਯਜਨਾ ਦੇ ਯੋਗ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਰੂਪ, ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੇਸ਼ਾਯ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਾਵਨਿਚਾਰਿਣੇ
ਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ, ਸਮਾਧੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਹਰਾਯ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤਿਰੂਪਾਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਾਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਕਰ
ਹੇ ਹਰ, ਧੀਰਜ ਦਾ ਰੂਪ, ਖੇਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ, ਮਾਫੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਂਧਕਾਰੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਾਦ੍ਯਂਤਰਹਿਤਾਯ ਚ
ਹੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਉਮਾਕਾਂਤਾਯ ਉਗ੍ਰਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸੇ
ਉਮਾ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਤੇਜੀਲੇ, ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨਂਤਕਾਰਿਣੇ ਤੁਭ੍ਯਮਂਬਿਕਾਪਤਯੇ ਨਮਃ 4.2.63.
ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅੰਬਿਕਾ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਦृਸ਼੍ਯਾਦृਸ਼੍ਯ ਯਦਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਮੁ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦਿਸਦਾ ਜਾਂ ਨਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।
ਵਾਚ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਾਚਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਾਕ੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਣਤੋਸ੍ਮਿ ਤੇ
ਤੂੰ ਹੀ ਵਰਨਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਬੋਲੀ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਨ੍ਯਂ ਨਮਾਮਿ ਗੌਰੀਸ਼ ਨਾਨ੍ਯਾਖ੍ਯਾਮਾਦਦੇ ਸ਼ਿਵ
ਹੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਸ਼ਿਵ, ਤੇਰਾ ਹੀ ਨਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪਂਗੁਰਨ੍ਯਾਭਿਗਮਨੇऽਸ੍ਮ੍ਯਂਧੋऽਨ੍ਯਪਰਿਵੀਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਦੂਜਿਆਂ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਲੰਗੜਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅੰਨਾ ਹਾਂ।
ਪਾਤਾ ਹਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਮੇਵੈਕੋ ਨਾਨਾਤ੍ਵਂ ਮੂਢਕਲ੍ਪਨਾ
ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਤਾਂ ਮੂਰਖਾਂ ਦੀ ਭੁਲਾਵਾ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਂ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਵਾਚਂਯਮੋ ਭਵਤ੍ਸ੍ਥਾਣੋਃ ਪੁਰਤਃ ਸ੍ਥਾਣੁਸਨ੍ਨਿਭਃ ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹੀਤਿ ਤਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਬੋਲੀ ਰੋਕ ਕੇ, ਠੀਕ ਠਾਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸੇ ਵਰਗਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ।'
ਮਾ ਭਵਾਨਿ ਭਵਾਨੀਸ਼ ਦੂਰਂ ਦੂਰਪਦਪ੍ਰਦ
ਹੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਭੇਜੀਂ, ਤੂੰ ਜੋ ਦੂਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਪਰਸ਼੍ਚ ਵਰੋ ਨਾਥ ਦੇਯੋਯਮਵਿਚਾਰਤਃ
ਹੋਰ ਇਕ ਵਰ ਵੀ, ਹੇ ਨਾਥ, ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ ਦੇਣਾ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇਭੀष੍ਟਂ ਵਰਮਨ੍ਯਂ ਦਦਾਮਿ ਚ ।। 4.2.63.
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਵਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋਗਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਤਵ ਨਿਰ੍ਵਾਣਸਾਧਕਮ੍
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜੋਗ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਹਸ੍ਯਂ ਯੋਗਵਿਦ੍ਯਾਯਾ ਯਥਾਵਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਜੋਗ ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਭੇਦ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਯਥਾ ਨਦੀ ਯਥਾ ਭृਂਗੀ ਸੋਮਨਂਦੀ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਨਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਭੌਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਮਨੰਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
ਸਂਤਿ ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਭੂਯਾਂਸਿ ਨਿਯਮਾਃ ਸਂਤ੍ਯਨੇਕਧਾ
ਬਹੁਤ ਤਪ ਤੇ ਨੇਮ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੇਯਸਾਂ ਸਾਧਨਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪਾਪਘ੍ਨਾਨ੍ਯਪਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪਰੋ ਹਿ ਨਿਯਮਸ਼੍ਚੈष ਮਾਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਯਦਸ਼੍ਯਤੇ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਨੇਮ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਮਰ੍ਚ੍ਯ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਪਤ੍ਰਪੁष੍ਪਫਲੈਰਪਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਫਲ ਨਾਲ ਵੀ ਬਿਨਾ ਪੂਜਾ ਕੀਤੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਮਹਤੋ ਨਿਯਮਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਭਵਤਾਨੁष੍ਠਿਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਸ ਵੱਡੇ ਨੇਮ ਦੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਅਮਲ ਕਰੇਂ—