ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਮਵਾਰਾਨੁਰਾਧਯੋਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ, ਸੋਮਵਾਰ ਤੇ ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ,
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਤਦਾਭੂਦਪਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.63.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜੇਠ ਦਾ ਥਾਂ ਬੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਲ੍ਲਿਂਗਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪੁਂਸਾਂ ਪਾਪਂ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਵਾਪ੍ਯਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਜੇਠ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੇ ਕੇ,
ਆਵਿਰਾਸੀਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਸ਼੍ਵਰ ਸਮੀਪਤਃ
ਉਹ ਆਪ ਉਥੇ ਜੇਠੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਹੋਤ੍ਸਵਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਂ ਗੌਰੀਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਵਾਪੀ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾ
ਜੇਠਾ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਜੇਠ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਿਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲਾ ਕੇ,
ਨਿਵਾਸਂ ਕृਤਵਾਞ੍ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਯਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਨਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸੇਵਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਃ
ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੇਠ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰਾਧ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਤੀਰ੍ਥੇ ਨਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜੇਠਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਸ਼੍ਵਰੋ ਰ੍ਚ੍ਯਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋਰ੍ਥਿਭਿਰ੍ਨਰੈਃ 4.2.63.
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜੋ ਉੱਤਮਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਜੇਠੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਨਂਦਿਨਮਾਹੂਯ ਧੂਰ੍ਜਟਿਃ ਸ ਕृਪਾਨਿਧਿਃ
ਫਿਰ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਧੂਰਜਟੀ, ਜੋ ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ,
ਤਦਂਤਰੇਸ੍ਤਿ ਮੇ ਭਕ੍ਤੋ ਜੈਗੀषਵ੍ਯਸ੍ਤਪੋਧਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਜੈਗੀਸ਼ਵਯਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਧਨਵਾਨ ਹੈ।'
ਮਹਾਨਿਯਮਵਾਨ੍ਨਂਦਿਸ੍ਤ੍ਵਗਸ੍ਥਿਸ੍ਨਾਯੁ ਸ਼ੇषਿਤਃ
ਨੰਦੀ ਵੱਡੀ ਨਿਯਮਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਚਮੜੀ, ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਨਸਾਂ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਯਦਾਪ੍ਰਭृਤ੍ਯਗਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾ ਮਂਦਰਂ ਸਰ੍ਵਸੁਂਦਰਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕਾਸ਼ੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਮੰਦਰ ਬਣ ਗਈ।
ਗृਹਾਣ ਲੀਲਾਕਮਲਮਿਦਂ ਪੀਯੂषਪੋषਣਮ੍
ਇਹ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਪਲਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਲੈ ਲਵੋ।
ਤਤੋ ਨਂਦੀ ਸਮਾਦਾਯ ਤਲ੍ਲੀਲਾਕਮਲਂ ਵਿਭੋਃ
ਫਿਰ ਨੰਦੀ ਨੇ ਉਹ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਕਮਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਨਂਦੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਧਾਰਣਾਦृਢਮਾਨਸਮ੍
ਉਥੇ ਨੰਦੀ ਨੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਪਾਂਤੇ ਵृष੍ਟਿਸਂਯੋਗਾਚ੍ਛਾਲੂਰ ਇਵ ਕੋਟਰੇ
ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੋਹ ਵਿਚ ਕਮਲ ਖਿੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਨਂਦੀ ਸਮਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਫਿਰ ਨੰਦੀ ਨੇ ਉਹ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਜੈਗੀषਵ੍ਯੋਥ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤਃ ਪੁਰਤੋ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ 4.2.63.
ਜੈਗੀਸ਼ਵਯ, ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਪਰਿਲੁਠ੍ਯ ਸਮਂਤਤਃ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋੜ ਲਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਗਦਾਨਂਦਕਂਦਾਯ ਪਰਮਾਨਂਦਹੇਤਵੇ
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਆਨੰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਅਰੂਪਾਯ ਸਰੂਪਾਯ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾਯ ਚ
ਜੋ ਨਿਰਾਕਾਰ ਵੀ ਹੈ, ਸਾਕਾਰ ਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਵਰਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਜਂਗਮਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁਤੇ
ਅਡੋਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਕਾਮ੍ਯਾਯ ਕਾਮਾਂਗਦਹਨਾਯ ਚ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕਾਮ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼੍ਰੀਕਂਠਾਯ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿषਕਂਠਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਕੰਠ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਧਦੇਹਾਯ ਵਿਦੇਹਾਯ ਸੁਦੇਹਿਨੇ
ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਨਿਰਦੇਹ ਨੂੰ, ਸੋਹਣੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਾਲਾਯ ਕਾਲਕਾਲਾਯ ਕਾਲਕੂਟ ਵਿषਾਦਿਨੇ
ਕਾਲ ਨੂੰ, ਕਾਲ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤੇ ਕਾਲਕੂਟ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।