ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਪਂਚਾਸ੍ਯਤਃ ਪਾਯਾਤ੍ਪੁਰੀਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਨਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜ-ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਛੇਤੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਹੇਰਂਬਾਦ੍ਵਹ੍ਨਿਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਚਿਂਤਾਮਣਿ ਵਿਨਾਯਕਃ
ਅੱਗ ਵਾਲੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲੋਂ ਹੇਰੰਬ ਤੋਂ, ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਵਿਨਾਇਕਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨਰਾਜਾਦਵਾਚ੍ਯਾਂ ਤੁ ਦਂਤਹਸ੍ਤੋ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਵਿਘਨਰਾਜ ਤੋਂ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਵਾਲਾ ਗਣਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਰਦਾਦ੍ਯਾਤੁਧਾਨ੍ਯਾਂ ਚ ਯਾਤੁਧਾਨਗਣਾਵृਤਃ
ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹਰਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟਃ ਪਿਲਿਪਿਲਾਤੀਰ੍ਥੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਮੋਦਕਪ੍ਰਿਯਾਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਪਿਲਿਪਿਲਾ ਘਾਟ ਤੇ, ਮੋਦਕ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਕਾਰੇ ਪਂਚਮੇ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਚਤੁष੍ਕ ਵਿਨਾਯਕਾਃ
ਪੰਜਵੇਂ ਕਿਲੇ ਦੀ ਕੰਧ ਉੱਤੇ, ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਵਿਨਾਇਕਾ ਜੋੜਿਆਂ ਤੇ ਚੌਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤੀਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਰਂਗਿਣ੍ਯਾ ਉਤ੍ਤਰੇ ਚਾਭਯਪ੍ਰਦਾਤ੍
ਸੁਰਗ ਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸਿਂਹਤੁਡਾਦੁਦਗ੍ਭਾਗੇ ਕਲਿਪ੍ਰਿਯ ਵਿਨਾਯਕਃ
ਸਿੰਹਤੁੰਡ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਕਲਿਯੁਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਵਿਨਾਇਕਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਕੂਣਿਤਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤਥੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਚਤੁਰ੍ਦਂਤੋ ਵਿਨਾਯਕਃ 4.2.57.
ਕੂਣਿਤਾਕ੍ਸ਼ ਤੋਂ, ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਚਾਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਨਾਇਕਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਮ੍ਯਾਂਸृष੍ਟਿਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਸੂਚਕਃ ੯ [ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਾਂ ਗਜਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਾਰਕਃ 4.2.57.
ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ-ਗਣੇਸ਼, ਜੋ ਰਚਨਾ ਤੇ ਸੰਹਾਰ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ; ਪੱਛਮ ਵੱਲ, ਗਜਕਰਨ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਯਥਾਯੋਗਂ ਸਰ੍ਵਾਨੁਚਿਤ ਚਂਚੁਰਃ 4.2.57.
ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਲਤ ਕੰਮ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਿਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਰਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਸ਼ੀਂ ਦृਗਾਨਂਦਾਂ ਤਾਰਕਾਰੇ ਪੁਰਾਰਿਣਾ
ਅਗਸਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤਾਰਕਾਸੁਰ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਪੁਰਾਰੀ ਵਲੋਂ, ਜੋ ਕਾਸ਼ੀ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—
ਮृਗਾਂਕਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋਤ੍ਕਂਠਂ ਕਾਸ਼ੀ ਨੇਤ੍ਰਾਤਿਥੀਕृਤਾ
ਕਾਸ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਮ੍ਰਿਗ-ਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵਲੋਂ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਾਈ ਗਈ।
ਅਥ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਨਾਥੇਨ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਚੇਤਸਾ
ਫਿਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵਲੋਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ—
ਯਮਨੇਹਸਮਾਰਭ੍ਯ ਮਦਂਰਾਦ੍ਰਿਂ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਸਤ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਤਂ ਵਾਸਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨਿਯਮਂ ਦृਢਮ੍
ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੱਕਾ ਵ੍ਰਤ ਲਿਆ।
ਵਿषਮੇਕ੍ਸ਼ਣ ਪਾਦਾਬ੍ਜਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯੇ ਯਦਾ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੁੜ, ਵਕਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਚਰਨ ਵੇਖਾਂਗਾ?
ਕੁਤਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਾਰਣਾਯੋਗਾਦਥਵਾ ਸ਼ਂਭ੍ਵਨੁਗ੍ਰਹਾਤ
ਕਦੇ ਧਿਆਨ ਦੀ ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ,
ਤਂ ਸ਼ਂਭੁਰੇਵ ਜਾਨਾਤਿ ਨਾਨ੍ਯੋ ਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਉਹ ਗੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੰਭੂ ਆਪ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਨੇ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸੋਮਵਾਰਾਨੁਰਾਧਯੋਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਤਾਰੀਖ, ਸੋਮਵਾਰ ਤੇ ਅਨੁਰਾਧਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ,
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨਂ ਤਤਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਤਦਾਭੂਦਪਿ ਪੁਣ੍ਯਦਮ੍ 4.2.63.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਜੇਠ ਦਾ ਥਾਂ ਬੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਲ੍ਲਿਂਗਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਪੁਂਸਾਂ ਪਾਪਂ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਵਾਪ੍ਯਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤਾਮਹਾਨ੍
ਜੇਠ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੇ ਕੇ,
ਆਵਿਰਾਸੀਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਸ਼੍ਵਰ ਸਮੀਪਤਃ
ਉਹ ਆਪ ਉਥੇ ਜੇਠੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਮਾਸਿ ਸਿਤਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਹੋਤ੍ਸਵਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਮੇਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਂ ਗੌਰੀਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜ੍ਯੇष੍ਠਵਾਪੀ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾ
ਜੇਠਾ ਗੌਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਜੇਠ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਿਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲਾ ਕੇ,
ਨਿਵਾਸਂ ਕृਤਵਾਞ੍ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਯਤਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਵਾਸ ਬਣਾਇਆ।
ਨਿਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸੇਵਨਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਃ
ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਨੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਥਾਨੇ ਨਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਜੇਠ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰਾਧ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।