ਸਿਦ੍ਧਵਂਦ੍ਯਪਦਾਂਭੋਜ ਜਯਸਿਦ੍ਧਿਵਿਧਾਯਕ
ਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੇषਗੁਣਨਿਰ੍ਮਾਣ ਗੁਣਾਤੀਤ ਗੁਣਾਗ੍ਰਣੀ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ, ਤੇ ਗੁਣਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈਂ।
ਜਯ ਸਰ੍ਵਬਲਾਧੀਸ਼ ਬਲਾਰਾਤਿ ਬਲਪ੍ਰਦ
ਜੈ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਨਂਤਮਹਿਮਾਧਾਰ ਧਰਾਧਰ ਵਿਦਾਰਣ
ਤੂੰ ਅਨੰਤ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਚੀਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂਨਮਂਤਿ ਕਰੁਣਾਮਯ ਦਿਵ੍ਯ ਮੂਰ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੈਨਸਾਮਪਿ ਭੁਵੋ ਭੁਵਿਮੁਕ੍ਤਿਭਾਜਃ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜ ਭਵਤਾ ਕਰੁਣਾਕਟਾਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਂਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਤਲੇ ਕ੍ਸ਼ਣਮਾਤ੍ਰਮਤ੍ਰ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਵਘਨ ਨਾਸਕ, ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ ਵਘਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਨਤਵਿਘ੍ਨਵਿਘਾਤਦਕ੍ਸ਼ ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀਹृਦਯਪਂਕਜਤਿਗ੍ਮਰਸ਼੍ਮੇ
ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ, ਨਤ ਹੋਏ ਵਘਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉਹ ਦਕਸ਼ਾਯਣੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਸ਼ੀਲਯਂਤਿ ਸਤਤਂ ਭਵਤੋਂਘ੍ਰਿਯੁਗ੍ਮਂ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਧਨਧਾਨ੍ਯਸਮृਦ੍ਧਿਭਾਜਃ
ਜੋ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪੌਤਰੇ, ਧਨ ਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਕਾਰਣਂ ਪਰਮਕਾਰਣਕਾਰਣਾਨਾਂ ਵੇਦ੍ਯੋਸਿ ਵੇਦਵਿਦੁषਾਂ ਸਤਤਂ ਤ੍ਵਮੇਕਃ 4.2.57.
ਤੂੰ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕਾਰਨ। ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਵੇਦ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦਾ ਵਿਦਂਤਿ ਨ ਯਥਾਰ੍ਥਤਯਾ ਭਵਂਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋਪਿ ਨ ਚਰਾਚਰ ਸੂਤ੍ਰਧਾਰ
ਵੇਦ ਤੈਨੂੰ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ। ਹੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤ੍ਵਦ੍ਦੁष੍ਟਦृष੍ਟਿਵਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਨਿਹਤਾਨ੍ਨਿਹਨ੍ਮਿ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਪੁਰਾਂਧਕਜਲਂਧਰਮੁਖ੍ਯਕਾਂਸ਼੍ਚ
ਤੇਰੀ ਤਿੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਧਕ ਤੇ ਜਲੰਧਰ ਵਰਗੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਵੇषਣੇ ਢੁਂਢਿਰਯਂ ਪ੍ਰਥਿਤੋਸ੍ਤਿਧਾਤੁਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਢੁਂਢਿਤਤਯਾ ਤਵ ਢੁਂਢਿ ਨਾਮ
ਖੋਜਣ ਵਿਚ, ਇਹ ਢੂੰਢੀ ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੀ ਖੋਜ ਹਰ ਮਕਸਦ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਢੂੰਢੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਢੁਂਢੇ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਪੁਰਤਸ੍ਤਵਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਯੋ ਮਾਂ ਨਮਸ੍ਯਤਿ ਪੁਮਾਨਿਹ ਕਾਸ਼ਿਵਾਸੀ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇੱਥੇ ਕਾਸ਼ੀ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਪ੍ਰਥਮਤੋ ਮਣਿਕਰ੍ਣਿਕਾਯਾਮੁਦ੍ਧੂਲਿਤਾਂਘ੍ਰਿਯੁਗਲਸ੍ਤੁ ਸਚੈਲਮਾਸ਼ੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਮਣਿਕਰਨਿਕਾ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ—
ਸਾਮੋਦਮੋਦਕਭਰੈਰ੍ਵਰਧੂਪਦੀਪੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਃ ਸੁਗਂਧਬਹੁਲੈਰਨੁਲੇਪਨੈਸ਼੍ਚ
ਸੁਗੰਧੀ ਮੋਦਕਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਵਧੀਆ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ, ਮਾਲਾਵਾਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੇ ਲੇਪ ਨਾਲ—
ਤੀਰ੍ਥਾਂਤਰਾਣਿ ਚ ਤਤਃ ਕ੍ਰਮਵਰ੍ਜਿਤੋਪਿ ਸਂਸਾਧਯਨ੍ਨਿਹ ਭਵਤ੍ਕਰੁਣਾਕਟਾਕ੍ਸ਼ੈਃ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਨਮਤਿ ਢੁਂ ਢਿਵਿਨਾਯਕਂ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਗੇ ਪ੍ਰਤਿਹਤਾਖਿਲਵਿਘ੍ਨਸਂਘਃ
ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਕਾਸੀ ਵਿਚ ਧੂੰਧੀ ਵਿਨਾਇਕ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੋ ਨਾਮ ਤੇ ਜਪਤਿ ਢੁਂਢਿਵਿਨਾਯਕਸ੍ਯ ਤਂ ਵੈ ਜਪਂਤ੍ਯਨੁਦਿਨਂ ਹृਦਿ ਸਿਦ੍ਧਯੋष੍ਟੌ
ਜੋ ਕੋਈ ਧੂੰਧੀ ਵਿਨਾਇਕ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਅੱਠੋ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਨਾਮ ਨੂੰ ਜਪਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੂਰੇ ਸ੍ਥਿਤੋਪ੍ਯਹਰਹਸ੍ਤਵ ਪਾਦਪੀਠਂ ਯਃ ਸਂਸ੍ਮਰੇਤ੍ਸਕਲਸਿਦ੍ਧਿਦ ਢੁਂਢਿਰਾਜ 4.2.57.
ਜੋ ਕੋਈ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧੂੰਧੀ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ।
ਜਾਨੇ ਵਿਘ੍ਨਾਨਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨ੍ਵਿਨਿਹਂਤੁਮਨੇਕਧਾ
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਯਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚ ਰੂਪਾਣਿ ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਚ ਤੇਨਘ
ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਰੂਪ ਹਨ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹਨ,
ਪ੍ਰਥਮਂ ਢੁਂਢਿਰਾਜੋਸਿ ਮਮ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਮਨਾਕ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਧੂੰਧੀ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।
ਅਂਗਾਰਵਾਸਰਵਤੀਮਿਹ ਯੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੀਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੋਦਕਭਰੈਃ ਪਰਿਮੋਦਵਦ੍ਭਿਃ
ਇੱਥੇ ਅੰਗਾਰਾ ਚਤੁਰਥੀ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਜਿਹੜੇ ਚਤੁਰਥੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੋਦਕਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਮਿਹ ਪ੍ਰਤਿ ਚਤੁਰ੍ਥਿ ਸਮਰ੍ਚਯਂਤਿ ਢੁਂਢੇ ਵਿਗਾਢਮਤਯਃ ਕृਤਿਨਸ੍ਤ ਏਵ
ਜਿਹੜੇ ਹਰ ਚਤੁਰਥੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਧੂੰਧੀ ਜੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੱਚੇ ਕਾਮਯਾਬ ਹਨ।
ਮਾਘਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁੱਕਲ ਪੱਖ ਚਤੁਰਥੀ ਨੂੰ, ਜਿਹੜੇ ਰਾਤ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,
ਵਿਧਾਯ ਵਾਰ੍षਿਕੀਂ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਚਤੁਰ੍ਥੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਪਸੀਮ੍
ਸਾਲਾਨਾ ਯਾਤਰਾ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲੀ ਚਤੁਰਥੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਕਾਰ੍ਯਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਮਭੀਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਜਿਹੜੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਨਾਤ੍ਰਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਤਿਲਲਡੁਕੈਃ
ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਲੱਡੂਆਂ ਨਾਲ ਭੋਗ ਲਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਹੋਮਂ ਤਿਲਾਜ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯੇਣ ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ 4.2.57.
ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਿਲ ਤੇ ਘਿਉ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਵੈਦਿਕੋऽਵੈਦਿਕੋ ਵਾਪਿ ਯੋ ਮਂਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਗਜਾਨਨ
ਹੇ ਗਜਾਨਨ, ਤੇਰਾ ਜੋ ਵੀ ਮੰਤ੍ਰ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਵੇਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ,