ਦਿਨੇਦਿਨੇਪਰਾਧੋ ਯਃ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਾਸ਼ਿਵਾਸਿਭਿਃ
ਕਾਸੀ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜੋ ਭੁੱਲ ਜਾਂ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਦਂਢਪਾਣਸ੍ਤੁ ਵਿਰਾਧੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਨੈਰਤਿ ਪਾਸੇ, ਦੰਡਪਾਣੀ ਵਿਰਾਧੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹੈ।
ਸੁਮੁਖੇਸ਼ਂ ਮਹਾਲਿਂਗਂ ਸੁਮੁਖਾਖ੍ਯਗਣਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਸੁਮੁਖੇਸ਼ਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਲਿੰਗ, ਸੁਮੁਖਾ ਨਾਂ ਦੇ ਜਥੇ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਲਿਪਿਲਾ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸੁਮੁਖੇਸ਼ਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਚ
ਪਿਲਿਪਿਲਾ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੁਮੁਖੇਸ਼ਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ—
ਆषਾਢਿਨਾਰ੍ਚਿਤਂ ਲਿਂਗਮਾषਾਢੀਸ਼੍ਵਰਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਆਢਾ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਲਿੰਗ ਆਢੀਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦੀਚ੍ਯਾਂ ਭਾਰਭੂਤੇਸ਼ਾਦਾषਾਢੀਸ਼ਂ ਸਮਰ੍ਚਯਨ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਭਾਰਭੂਤੀ ਥਾਂ ਤੇ ਆਢੀਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ੁਚਿਸ਼ੁਕ੍ਲਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਸਫੈਦ ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਪੰਦਰਵੀ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ,
ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲਿਂਗਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਪਰਿਤੁष੍ਟਯੇ 4.2.55.
ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਤੇ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਸ਼੍ਚਿਂਤਯਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪੁਨਃ ਕਾਸ਼ੀਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਯੇ
ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਾ ਨੇ ਕਾਸੀ ਦੀ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਫਿਰ ਸੋਚਿਆ।
ਯੋਗਿਨ੍ਯਸ੍ਤਿਗ੍ਮਗੁਰ੍ਵੇਧਾਃ ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣਮੁਖਾਗਣਾਃ
ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਤੇਜ਼ ਗੁਰੂ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਖ ਵਰਗੇ ਕੰਨ-ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ,
ਧੁਵਂ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਯੇ ਤੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਮਮੋਦਰੇ
ਜੋ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਹਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਲਿਂਗਾਰ੍ਚਨਰਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਜੂਦ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਥਾਵਰਾ ਜਂਗਮਾਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਮਚੇਤਨਸਚੇਤਨਾਃ
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਦੇ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ,
ਵਾਚਿ ਵਾਰਾਣਸੀ ਯੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਵੈਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀ ਕਥਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਵਾਰਾਣਸੀਤਿ ਕਾਸ਼ੀਤਿ ਰੁਦ੍ਰਾਵਾਸ ਇਤਿ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਹੀ ਕਾਸੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੁਦਰ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ।
ਆਨਂਦਕਾਨਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯੇ ਨਿਰਾਨਂਦਭੂਮਿਕਾਮ੍
ਜੋ ਸੁਖ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ, ਦੁੱਖ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਆ ਕੇ,
ਅਦ੍ਯੈਵ ਵਾਸ੍ਤੁਮਰਣਂ ਬਹੁਕਾਲਾਂਤਰੇਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਅੱਜ ਹੀ, ਜਾਂ ਕਈ ਸਮਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਮਰਨ,
ਅਵਸ਼੍ਯਂਭਾਵਿਨੋ ਭਾਵਾ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਪਦੇਪਦੇ 4.2.55.
ਜੋ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਪੜਾਅ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਰਂ ਵਿਘ੍ਨਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸੋਢਵ੍ਯਾਨਿ ਪਦੇਪਦੇ
ਹਰ ਪੜਾਅ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਸਹਿਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਕਿਯਨ੍ਨਿਮੇषਸਂਭੋਗ੍ਯਾਃ ਸਂਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਃ ਪਦੇਪਦੇ
ਹਰ ਪੜਾਅ ਤੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਸੁਖ ਕਿੰਨੇ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਮਿਲਦੇ ਹਨ?
ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥੋ ਹ੍ਯਹਂ ਨਾਥਃ ਕਾਸ਼ਿਕਾਮੁਕ੍ਤਿਕਾਸ਼ਿਕਾ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਹਾਂ, ਸਚਮੁਚ ਮਾਲਕ, ਕਾਸੀ ਹੀ ਕਾਸੀ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਹੈ।
ਪਂਚਕ੍ਰੋਸ਼੍ਯਾਪਰਿਮਿਤਾ ਤਨੁਰੇषਾ ਪੁਰੀ ਮਮ
ਇਹ ਮੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਪੰਜ ਕ੍ਰੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣਗਣਤ, ਮੇਰੀ ਹੀ ਦੇਹ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਭਾਰਖਿਨ੍ਨਾਨਾਂ ਯਾਤਾਯਾਤਕृਤਾਂ ਸਦਾ
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਾਰਾਂ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਏ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੀ ਚੱਕੀ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਮਂਡਪਃ ਕਲ੍ਪਵਲ੍ਲੀਨਾਂ ਮਨੋਰਥਫਲੈਰਲਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਬੇਲਾਂ ਦਾ ਇਕ ਮੰਡਪ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਦੀਆਂ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਫਲ ਬਹੁਤ ਹਨ।
ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੇਰਿਯਂ ਛਤ੍ਰਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਤਾਪਹृਤ੍
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ-ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਛਤਰੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਾਣਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਯੇ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪਰਿਵਾਂਛਂਤਿ ਲੀਲਯਾ
ਜੋ ਨੇਕ ਲੋਕ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਮਮਾਨਂਦਵਨੇ ਯੇ ਵੈ ਨਿਰਂ ਤਰ ਵਨੌਕਸਃ
ਜੋ ਮੇਰੇ ਆਨੰਦਮਈ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਛੁੰਦਾ,
ਨਿਰ੍ਮਮਂ ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਮੋਹਂ ਯਾ ਮਾਮਪਿ ਵਿਮੋਹਯੇਤ੍ ।। 4.2.55.
ਉਹ ਮਮਤਾ ਅਤੇ ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਮਾਪਿ ਮਧੁਰਂ ਯਸ੍ਯਾਃ ਪਰਾਨਂਦਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਸ਼ੀਨਾਮਸੁਧਾਪਾਨਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਕਾਸੀ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਅਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਪੀਦੇ ਹਨ,