ਏਕਾਂ ਗਾਂ ਯਤ੍ਰ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਵਿਧਿਵਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਵੈ
ਜਿੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪੂਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਲਿਂਗਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਤਾਵਿਤ੍ਥਂ ਲਿਂਗੇ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਦੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਾ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਲਿੰਗਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੂਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣ ਗ ਣਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਸ਼ੰਕੁਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨੇ ਸ਼ੰਕੁਕਰਨੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਾਦ੍ਵਾਯੁਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਸ਼ਂਕੁਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਰਃ
ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ ਦੇ ਵਾਯੁ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕੁਕਰਨੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਮਹਾਕਾਲਗਣਾਰ੍ਚਿਤਮ੍
ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਗਣਾਂ ਨੇ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਨਾਥੋਥ ਪ੍ਰਾਹੈਪੀਦਪਰੌ ਗਣੌ ।। 4.2.53.
ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਗਣਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਘਂਟਾਕਰ੍ਣ ਤ੍ਵਮਾਗਚ੍ਛ ਮਹੋਦਰ ਮਹਾਮਤੇ
ਘੰਟਾਕਰਨ, ਇੱਥੇ ਆ; ਮਹੋਦਰ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ!
ਇਤ੍ਯਗਸ੍ਤੇ ਗਣੌ ਤੌ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਕਾਸ਼ੀਂ ਮਹਾਪੁਰੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਸਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੇ ਉਹ ਦੋ ਗਣ ਕਾਸ਼ੀ ਮਹਾਂਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਘਂਟਾਕਰ੍ਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਘਂਟਾਕਰ੍ਣ ਗਣੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਤਮ ਗਣ ਘੰਟਾਕਰਨ ਨੇ ਉਥੇ ਘੰਟਾਕਰਨੇਸ਼ਵਰ ਲਿੰਗਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਕੁਂਡਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਨਪਨਕਰ੍ਮਣੇ
ਉਥੇ ਹੀ ਲਿੰਗਾ ਦੇ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ ਇੱਕ ਕੁੰਡ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮਹੋਦਰੋਪਿ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਚ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਮਹੋਦਰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸੀ।
ਮਹੋਦਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਮਹੋਦਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਉਤਮ ਦਵਿਜ!
ਘਂਟਾਕਰ੍ਣ ਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਾਸੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਘੰਟਾਕਰਨ ਨੇ ਘੰਟਾਕਰਨ ਦੇ ਹ੍ਰਦ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਿਅਾਸੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ।
ਘਂਟਾਕਰ੍ਣੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਘੰਟਾਕਰਣ ਦੇ ਮਹਾਂ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਕੇ,
ਨਿਮਜ੍ਜ੍ਯਾਦ੍ਯਾਪਿ ਤਤ੍ਕੁਂਡੇ ਕ੍ਸ਼ਣ ਯੋਵਹਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਉਸੇ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਡੁੱਬੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਵਦਂਤਿ ਪਿਤਰਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਘਂਟਾਕਰ੍ਣੇਮਲੇਜਲੇ 4.2.53.
ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰ pure ਘੰਟਾਕਰਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਯਦ੍ਵਂਸ਼੍ਯਾ ਮੁਨਯਃ ਕਾਸ਼੍ਯਾਂ ਘਂਟਾਕਰ੍ਣੇ ਮਹਾਹ੍ਰਦੇ
ਕਾਸੀ ਦੇ ਘੰਟਾਕਰਣ ਦੇ ਮਹਾਂ ਸਰੋਵਰ 'ਚ ਵੰਸ਼ਜ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ,
ਵਿਸਿਸ੍ਮਾਯ ਸ੍ਮਰਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਮੌਲਿਮਾਂਦੋਲਯਨ੍ਮੁਹੁਃ
ਇੱਛਾ ਤੇ ਵੈਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਆਪਣਾ ਮੋੜ ਮੁੜ ਤਾਜ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਉਵਾਚ ਚ ਮਨਸ੍ਯੇਵ ਹਰਃ ਸ੍ਮਿਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਹਰ ਨੇ ਮੁੜ ਮੁੜ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ।
ਪੁਰਾਵਿਦਃ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਮੋਹਹਾਰਿਣੀਮ੍
ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮੋਹ ਭੁੱਲਣ ਵਾਲੀ ਵਜੋਂ ਸਲਾਹਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭਵਤੀ ਮੋਹਯਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੇਂਗੀ।
ਤਥਾਪਿ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਾਵਾਨ੍ਮੇਸ੍ਤਿ ਪਰਿਚ੍ਛਦਃ
ਫਿਰ ਵੀ, ਜਿੰਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਾਂਗਾ।
ਨੋਦ੍ਯਮਾਦ੍ਵਿਰਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕ੍ਵਾਪਿ ਕਾਰ੍ਯੇ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਸਿਆਣੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਯਤਨ ਛੱਡਦੇ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਭਾਨੂ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁ ਗ੍ਰਸ੍ਤਾਵਪਿ ਨਭੋਂਗਣੇ
ਚਾਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਹੂ ਤੇ ਕੇਤੂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲਿਆ ਹੋਵੇ,
ਦੈਵਂ ਪੂਰ੍ਵਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕਥ੍ਯਤੇ ਨੇਤਰਤ੍ਪੁਨਃ 4.2.53.
ਕਿਸਮਤ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਭਾਜਨੋਪਸ੍ਥਿਤਂ ਦੈਵਾਦ੍ਭੋਜ੍ਯਂ ਨਾਸ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਸ਼ੇਤ੍
ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਭੋਜਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਇਤ੍ਯੁਦ੍ਯਮਂ ਸਮਰ੍ਥ੍ਯੇਸ਼ੋ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਦੈਵਜਿਤ੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਮਰਥਤਾ ਦਾ ਮਾਲਕ ਯਤਨ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮਨਂਦੀ ਨਂਦਿषੇਣਃ ਕਾਲਪਿਂਗਲਕੁਕ੍ਕੁਟਾਃ
ਸੋਮਨੰਦੀ, ਨੰਦੀਸ਼ੇਣ, ਕਾਲਪਿੰਗਲ ਤੇ ਕੁੱਕੁਟ—
ਤੇਪਿ ਸ੍ਵਨਾਮ੍ਨਾ ਲਿਂਗਾਨਿ ਸ਼ਂਭੁਸਂਤੁष੍ਟਿ ਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਹ ਵੀ, ਆਪਣੇ ਨਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।