ਅਭਿਵਾਦਨਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਸੇਵਾਰਤਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਅਧੀਤੇ ਗੁਰੁਣਾ ਹੂਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਗੁਰੂ ਵੱਲੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਈ ਚੀਜ਼, ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਧ੍ਯਾਪ੍ਯਾਧਰ੍ਮਤੋਨਾਰ੍ਥਾਤ੍ਸਾਧ੍ਵਾਪ੍ਤਜ੍ਞਾਨਵਿਤ੍ਤਦਾਃ
ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਜਾਂ ਲਾਭ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਚੰਗੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਦਾਨੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਪੜ੍ਹਾਓ।
ਧਾਰਯੇਨ੍ਮੇਖਲਾਦਂਡੋਪਵੀਤਾਜਿਨਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਮੋਲੀ, ਦੰਡ, ਜਨੇਊ ਅਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਵਿਸ਼ਾਮਾਦਿਮਧ੍ਯਾਵਸਾਨਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਦੇ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ, ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਅੰਤ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹਨ।
ਵਾਗ੍ਯਤੋ ਗੁਰ੍ਵਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਭੁਂਜੀਤਾਨ੍ਨਮਕੁਤ੍ਸਯਨ੍
ਬੋਲ ਰੋਕ ਕੇ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਭੋਜਨ ਨਿੰਦਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਖਾਏ।
ਅਨਾਰੋਗ੍ਯਮਨਾਯੁष੍ਯਮਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂਚਾਤਿਭੋਜਨਮ੍
ਵਧੇਰੇ ਖਾਣਾ ਬਿਮਾਰੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਮਰ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੰਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਦ੍ਵਿਰ੍ਭੁਂਜੀਤ ਚੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਵਾ ਕ੍ਵਾਪਿ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ 4.1.36.
ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮਧੁਮਾਂਸਂ ਪ੍ਰਾਣਿਹਿਂਸਾਂ ਭਾਸ੍ਕਰਾਲੋਕਨਾਂਜਨੇ
ਸ਼ਹਦ, ਮਾਸ, ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅੰਜਨ ਲਾਉਣਾ,
ਔਪਨਾਯਨਿਕਃ ਕਾਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਾਂ ਪਰਃ
ਉਪਨਯਨ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤੋਪ੍ਯੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨ ਸਂਸ੍ਕਾਰ੍ਯਾਃ ਪਤਿਤਾ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਜੋ ਪਤਿਤ ਹਨ ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਪਤਿਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਂਬਂਧਂ ਨ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਿਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਵਸੀਰਨ੍ਨਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਸ਼ਾਣ ਕ੍ਸ਼ੌਮਾਵਿਕਾਨਿ ਚ ਭਵੇਤ੍ਤ੍ਰਿਵृਤ੍ਸਮਾਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਵਿਸ਼ਸ੍ਤੁ ਸ਼ਣਤਾਂਤਵੀ
ਹੇਮ, ਕਪਾਹ ਅਤੇ ਉਨ ਦੇ ਕਪੜੇ ਠੀਕ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਤਿੰਨ ਧਾਗਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੂੰਧਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਹੇਮ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੁਂਜਾਭਾਵੇ ਵਿਧਾਤਵ੍ਯਾ ਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਮਂਤਕਬਲ੍ਵਜੈਃ
ਜੇ ਹੇਮ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਜਨੇਊ ਮੁੰਜਾ ਘਾਸ, ਕੁਸ਼ਾ, ਅਸਮੰਤਕ ਜਾਂ ਬਲਵਜਾ ਦੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਉਪਵੀਤਕ੍ਰਮੇਣ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਾਰ੍ਪਾਸਂ ਸ਼ਾਣਮਾਵਿਕਮ੍
ਜਨੇਊ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਕਪਾਹ, ਹੇਮ ਜਾਂ ਉਨ ਨਾਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਬਿਲ੍ਵਪਾਲਾਸ਼ਯੋਰ੍ਦਂਡੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਨृਪਸ੍ਯ ਤੁ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਦੰਡ ਬਿਲਵਾ ਜਾਂ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ; ਰਾਜੇ ਲਈ ਵੀ ਇਹੀ ਲੱਕੜ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ।
ਆਮੌਲਿਂ ਵਾऽऽਲਲਾਟਂਵਾऽऽਨਾਸਮੂਰ੍ਧ੍ਵਪ੍ਰਮਾਣਤਃ
ਇਹ ਦੰਡ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਮੱਥੇ, ਸਿਰ ਦੇ ਉਪਰ ਜਾਂ ਨੱਕ ਦੇ ਆਗੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਰੀਤ੍ਯਾਗ੍ਨਿਮੁਪਸ੍ਥਾਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍ 4.1.36.
ਅਗਨਿ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ।
ਮਾਤृਮਾਤृष੍ਵਸृਸ੍ਵਸृਪਿਤृਸ੍ਵਸृਪੁਰਃਸਰਾਃ
ਮਾਂ, ਮਾਂ ਦੀ ਭੈਣ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੈਣ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲਣ।
ਯਾਵਦ੍ਵੇਦਮਧੀਤੇ ਚ ਚਰਨ੍ਵੇਦਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਦ ਦੇ ਵਰਤ ਮਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਰੀਤ ਨਿਭਾਏ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋਸਾਵੁਪਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨੈष੍ਠਿਕਃ
ਉਸਨੂੰ ਉਪਕੁਰਵਾਣਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੂਜਾ, ਉਸੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਨੈਸ਼ਠਿਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਭਾਕ੍
ਜੋ ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਵਰਤ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਸ਼੍ਰਮੀ ਨ ਤਿष੍ਠੇਤ ਦਿਨਮੇਕਮਪਿ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵੀ ਆਸ਼੍ਰਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।
ਜਪਂ ਹੋਮਂ ਵ੍ਰਤਂ ਦਾਨਂ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਪਿਤृਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਜਪ, ਹੋਮ, ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਸਵਾਧਿਆਇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਰਪਣ—ਇਹ ਸਭ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮੇਖਲਾਜਿਨਦਂਡਾਸ਼੍ਚ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਮੇਖਲਾ, ਅਜਿਨ ਅਤੇ ਦੰਡ—ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਦਂਡਾਦਿ ਯਤੇਰੁਕ੍ਤਮੁਪਲਕ੍ਸ਼ਣਮਤ੍ਰ ਵੈ
ਤਿੰਨ ਦੰਡ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਯਤੀ ਲਈ ਇਥੇ ਨਿਯਮਤ ਚਿਨ੍ਹ ਵਜੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਜੀਰ੍ਣਂ ਕਮਂਡਲੁਂ ਦਂਡਮੁਪਵੀਤਾਜਿਨੇ ਅਪਿ
ਪੁਰਾਣਾ ਕਮੰਡਲ, ਦੰਡ, ਜਨੇਊ ਜਾਂ ਅਜਿਨ—ਇਹ ਸਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍षੋਡਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਕੇਸ਼ਾਂਤਕਰ੍ਮ ਚ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ 4.1.36.
ਸੋਲਾਂਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਕੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸੰਸਕਾਰ ਠੀਕ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਪੋ ਯਜ੍ਞ ਵ੍ਰਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਚ੍ਛੁਭਕਰ੍ਮਣਃ
ਤਪ, ਯਜਨ ਅਤੇ ਵਰਤ—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਹਨ।
ਵੇਦਾਰਂਭੇ ਵਿਸਰ੍ਗੇ ਚ ਵਿਦਧ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਵਂ ਸਦਾ
ਵੇਦ ਪਾਠ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰਣਵ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।