ਪ੍ਰਮਥੈਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋऽਯਂ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਂ ਵਿਚਰਨ੍ਹਰਃ
ਪ੍ਰਮਥਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲੈ ਕੇ, ਹਰਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਥਾਯਾਂਤਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਪਕੁਂਡਲਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਕਾਲ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਹਨ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੰਡਲਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਪਪਾਤ ਦਂਡਵਦ੍ਭੂਮੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਰੁੜ-ਧਵਜ ਵਾਲਾ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡੰਡਵਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿਪੇਤੁਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੈਨਂ ਪ੍ਰਣਤਃ ਕਮਲਾਪਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਕਮਲ-ਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਨਮਨ ਕੀਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਮਥਨੋ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪਦ੍ਮਾਲਯਾਂ ਹਰਿਃ 4.1.31.
ਦੁੱਧ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਥਣ ਵਾਲਾ ਹਰੀ, ਪਦਮ-ਆਲਯਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਧਨ੍ਯੋऽਹਂ ਦੇਵਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਯਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਵੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਕਟ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਗਤ-ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਨਾਦਿਃ ਸ਼ਰਣਃ ਸ਼ਾਂਤਃ ਪਰਃ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਸਂਮਿਤਃ
ਉਹ ਆਦਿ ਰਹਿਤ, ਆਸਰਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਛਬੀ-ਵੀਂ ਅੰਕ ਨਾਲ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਂਤਰਾਤ੍ਮਾऽਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਦਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਧਿਯਾ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਹृਦਯੇ ਸੋਯਮਦ੍ਯ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦੇ ਹਨ; ਆਓ, ਅੱਜ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖੀਏ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਲਭ੍ਯਤੇ ਮਾਨਵੈਰ੍ਭੁਵਿ
ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸੋਯਮਾਯਾਤਿ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਃ ਸ਼ਸ਼ਿਭੂषਣਃ
ਉਹ ਹੀ ਹੁਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਭਗਵਾਨ ਤ੍ਰਿਨੈਣ, ਜਿਸਦੇ ਮੱਥੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ।
ਧਿਗ੍ਧਿਕ੍ਪਦਂ ਤੁ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਤ੍ਰ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਪਰਮ ਸ਼ੰਕਰ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਦੇਵਤ੍ਵਾਦਸ਼ੁਭਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਦੇਵਲੋਕੇ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਦੇਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਟਤਨੂਰੁਹਃ 4.1.31.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦਾ ਸਰੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਪ ਗਿਆ।
ਕਿਮਿਦਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਭੋ
ਇਹ ਕੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ?
ਕ੍ਰੀਡੇਯਂ ਤਵ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਮਹਾਮਤੇ
ਇਹ ਖੇਡ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤ੍ਰਿਨੈਣ, ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਭਗਵਤ੍ਰ੍ਛਂਭੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚਰਸਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪ
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਰਕੇ ਭਿਖ ਮੰਗਦੇ ਹੋ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ?
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤਃ ਸ਼ਂਭੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਮੇਤਦੁਦਾਹਰਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਇਹ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਘਪ੍ਰਤਿਘਂ ਵਿष੍ਣੋ ਚਰਾਮ੍ਯੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ੍ਮਿਤ੍ਵਾ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨਤਸ਼ਿਰਾਃ ਪੁਨਰੇਵਂ ਵ੍ਯਜਿਜ੍ਞਪਤ੍
ਹਲਕਾ ਮਸਕਰਾ ਕੇ, ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ।
ਮਾਯਯਾ ਮਾਂ ਮਹਾਦੇਵ ਨਚ੍ਛਾਦਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮਹਾਦੇਵ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾ ਕਰੋ।
ਕਲ੍ਪੇ ਕਲ੍ਪੇ ਸृਜਾਮੀਸ਼ ਤ੍ਵਨ੍ਨਿਯੋਗਬਲਾਦ੍ਵਿਭੋ
ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਦਾਦ੍ਯੋ ਮਹਾਦੇਵ ਮਾਯਯਾ ਤਵ ਮੋਹਿਤਾਃ
ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਸਂਹਾਰਕਾਲੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸਦੇਵਾਨਖਿਲਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ 4.1.31.
ਜਦੋਂ ਸੰਹਾਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸਮੇਤ।
ਤਦਾ ਕ੍ਵ ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਪਾਪ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਧਾਦਿਕਮ੍
ਮਹਾਦੇਵ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਪ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਅਤੀਤਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਮਸ੍ਥ੍ਨਾਂ ਸ੍ਰਕ੍ਕਂਠੇ ਤਵ ਭਾਸਤੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੁਹਾਡੇ ਗਲ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਸੁਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਤ੍ਵਾਂ ਯਃ ਸ੍ਮਰਤਿ ਭਾਵਤਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਵੇ, ਪਰ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ—
ਯਥਾ ਤਮੋ ਨ ਤਿष੍ਠੇਤ ਸਂਨਿਧਾਵਂਸ਼ੁਮਾਲਿਨਃ
ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨੇਰਾ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ—
ਯਸ਼੍ਚਿਂਤਯਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਤਵ ਪਾਦਾਂਬੁਜਦ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਨੇਕ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਤੇਰੇ ਦੋ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਵ ਨਾਮਾਨੁਰਕ੍ਤਾ ਵਾਗ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਂਸੋ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਜਾਂ ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਲੱਗੀ ਰਹੇ, ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ—