ਪਰਿਤਃ ਪਰਿਵੇषਾਭਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਸ੍ਫੁਰਤ੍ਪ੍ਰਭਮ੍
ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰੀ ਹੋਈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਲੈ ਕੇ,
ਭੂਤਾਵਲੀ ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਸ੍ਫੁਰਚ੍ਚਕ੍ਰਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਫੁਰਤ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਵੇਖ ਕੇ,
ਅਤੀਵ ਨਿष੍ਕਂਪਹृਦਂ ਗੋਵਿਦਾਰ੍ਪਿਤਚੇਤਸਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਬਿਲਕੁਲ ਅਡੋਲ, ਮਨ ਗੋਵਿੰਦ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ,
ਸਾਪਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤਭੀਤਾਤਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਧ੍ਰੁਵਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍ 4.1.20.
ਉਹ ਵੀ, ਧ੍ਰੁਵ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚੈਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਡਰ ਗਈ.
ਗਰ੍ਜਤ੍ਕਾਦਂਬਿਨੀਜਾਲਂ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਵੈ ਵ੍ਯਾਕੁਲਂ ਯਥਾ
ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗੱਜਦੇ ਤੇ ਉਲਝੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਵਾਂਗ,
ਅਥ ਜਂਭਾਰਿਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭੀਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਫਿਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਡਰ ਗਏ.
ਨਤ੍ਵਾ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਾਮਾਸੁਃ ਪਰਿष੍ਟੁਤ੍ਯਾ ਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਮ ਸਕੇ, ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਅਰਜ਼ ਕੀਤਾ.
ਤਪਤਾ ਤਾਪਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀ ਤਲਵਾਸਿਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀ ਸਭ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਏ.
ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਵਿਦ੍ਮਹੇ ਤਾਤ ਧੁਵਸ੍ਯ ਨ ਮਨੀषਿਤਮ੍
ਪਿਆਰੇ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਧੁਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਾਡੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪਿਤੋ ਦੇਵੈਰ੍ਵਿਹਸ੍ਯ ਚਤੁਰਾਨਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਚੌਹਾਂ-ਮੁਖ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੱਸ ਪਿਆ।
ਵ੍ਰਜਂਤੁ ਵਿਜ੍ਵਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਸ ਵਃ ਪਦਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਓ; ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਥਾਨ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਨ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਗਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾਦ੍ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਕੇਨਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਰਾਧ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਂ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯੇਤਿ ਚ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾਃ ਪ੍ਰਣੀਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਃ 4.1.20.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਰਹੇ।
ਅਥ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਸ੍ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦृਢਮਾਨਸਮ੍
ਫਿਰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਵਿष੍ਣੁਰੁਵਾਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋਸ੍ਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸ਼੍ਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਵਰ ਮੰਗ।
ਵਚੋऽਮृਤਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪਰ੍ਯੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਵਿਲੋਚਨੇ
ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰਵਿਕਸਨ੍ਨੀਲੋਤ੍ਪਲਾਨਾਂ ਨਿਕੁਰਂਬਕੈਃ
ਤਾਜ਼ਾ ਖਿੜੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ—
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਦੇਵੀਕਟਾਕ੍ਸ਼ੋਘੈਃ ਕਟਾਕ੍ਸ਼ਿਤਮਿਵਾਖਿਲਮ੍
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇਵੀ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਦ੍ਯਤ੍ਕਾਦਂਬਿਨੀਮਧ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਦਾਮਸਮਾਨਰੁਕ੍
ਉਭਰਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚ, ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਰਗਾ ਚਮਕ।
ਨਭੋ ਨਿਕष ਪਾषਾਣੋ ਮੇਰੁਕਾਂਚਨ ਰੇਖਿਤਃ
ਆਸਮਾਨ, ਪਥਰ ਵਾਂਗ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸੁਨੀਲਗਗਨਂ ਯਦ੍ਵਦ੍ਭੂषਿਤਂ ਤੁ ਕਲਾਵਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਸੁੰਦਰ ਨੀਲਾ ਆਸਮਾਨ ਚੰਦ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦਂਡਵਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯਾਥ ਪਰਿਤਃ ਪਰਿਲੁਠ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲੁੱਟਦਾ ਗਿਆ।
ਨਾਰਦੇਨ ਸਨਂਦੇਨ ਸਨਕੇਨ ਸੁਸਂਸ੍ਤੁਤਃ 4.1.20.
ਨਾਰਦ, ਸਨੰਦ, ਅਤੇ ਸਨਕ ਵੱਲੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਦ੍ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮਯੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਪਰਸ਼ ਨਾਲ, ਸੁਭਾਵਕ, ਚੰਗੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਅਕਰਤੀ—
ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮਧਿਗਚ੍ਛਾਮਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਵਾਰਾਣਸੀਕਥਾਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਅਨੁਗ੍ਰਹੋ ਯਦਿ ਮਯਿ ਯੋਗ੍ਯੋਸ੍ਮਿ ਸ਼੍ਰਵਣੇ ਯਦਿ
ਜੇ ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜੇ ਮੈਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਯੋਗ ਹਾਂ,
ਕੋਸੌ ਭੈਰਵਨਾਮਾਤ੍ਰ ਕਾਸ਼ਿਪੁਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਾਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਭੈਰਵ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?
ਕਥਮਾਰਾਧਿਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਸਾਧਕਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਿਧੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਤਥਾ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਨ੍ਮਨ੍ਯੇ ਤਤੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਸ਼ੇषਤਃ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।