ਮਹਾਕਾਲਪਤਾਕਾਗ੍ਰੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਪृष੍ਠਾਸ੍ਤੁਰਂਗਮਾਃ
ਮਹਾਕਾਲ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਮਹਾਕਾਲਮਹਾਕਾਲਮਹਾਕਾਲੇਤਿਸਂਤਤਮ੍
ਮਹਾਕਾਲ, ਮਹਾਕਾਲ, ਮਹਾਕਾਲ — ਇਹ ਨਾਮ ਲਗਾਤਾਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ 4.1.7.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ।
ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਪਰਿਤੋ ਮੁषਨ੍ 4.1.7.
ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਦੁਆਰਾਵਤੀ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰਤਨ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਿਂਤਾਰ੍ਣਵੇ ਨਿਮਗ੍ਨੋਭੂਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਸ਼ੋ ਜੀਵਿਤੇ ਧਨੇ 4.1.7.
ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੀਵਨ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੀਡਾਸੀਦਤਿਦਾਰੁਣਾ 4.1.7.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਪੀੜਾ ਹੋਈ।
ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਮਥਾਰੁਹ੍ਯ ਪੀਤਵਾਸਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਇਮਾਂ ਗਂਧਵਤੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪੁਰੀਂ ਵਾਯੋਰ੍ਵਿਲੋਕਯ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਸੁਗੰਧਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਵਨ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਂਜਨੋ ਨਾਮ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਾਣੋਦਿਗੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਥੇ ਪ੍ਰਭੰਜਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਾਂਸ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਕਸ਼੍ਯਪਦਾਯਾਦਃ ਪੂਤਾਤ੍ਮੇਤਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਕਦੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਪੂਤਾਤਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਲੱਖ ਸਾਲ ਜੀਵਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਕਰੁਣਾਮृਤਸਾਗਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਦਇਆ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ।
ਅਨੇਨ ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਰਾਧਨੇਨ ਚ
ਇਸ ਤਿੱਖੀ ਤਪस्या ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਰਾਹੀਂ।
ਦੇਵਦੇਵਮਹਾਦੇਵ ਦੇਵਾਨਾਮਭਯਪ੍ਰਦ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਚ ਵਿਂਦਂਤਿ ਕਿਮਾਤ੍ਮਕ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੋ 4.1.13.
ਵੇਦ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵੋਪਿ ਗਿਰਾਂ ਗੋਚਰੋ ਨ ਚ ਵਾਕ੍ਪਤੇਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੀ ਬੋਲ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵੀ।
ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਪ੍ਰਮਿਮੀਤੇਸ਼ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤੁਤਿਕਰ੍ਮਣਿ
ਪ੍ਰਭੂ, ਸਿਰਫ਼ ਭਗਤੀ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਭੇਦਸ੍ਤ੍ਵਮੇਕਃ ਸਰ੍ਵਗੋ ਯਤਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਗਾਤ੍ਪੁਰਾ ਭਵਾਨੇਕੋ ਰੂਪਨਾਮ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਇਕਲਾ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਨਾ ਨਾਮ।
ਯਦੈਕਲੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋषਿ ਰਂਤੁਂ ਸ੍ਵੈਰਚਰ ਪ੍ਰਭੋ
ਜਦ ਤੂੰ ਇਕਲਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਮੇਕੋ ਦ੍ਵਿਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਃ ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭੇਦਤਃ
ਤੂੰ ਇਕਲਾ ਸੀ, ਪਰ ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਦੋ ਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਤਿਭ੍ਯਾ ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਜਲੀਲਯਾ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਜ੍ਞਾਨਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਾਨੀਸ਼ ਇਚ੍ਛਾਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਮਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਪ੍ਰਭੂ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਭਵਾਨੀ ਹੈ; ਇੱਛਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਮਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂਗਂ ਤਵ ਵਿਧਿਰ੍ਵਾਮਾਂਗਂ ਤਵ ਚਾਚ੍ਯੁਤਃ
ਤੇਰੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਅਚਲ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ।
ਤ੍ਵਤ੍ਸ੍ਵੇਦਾਦਂਬੁਨਿਧਯਸ੍ਤਵ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਂ ਸਮੀਰਣਃ 4.1.13.
ਤੇਰੇ ਪਸੀਨੇ ਤੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣੇ, ਤੇਰੇ ਕੰਨ ਤੋਂ ਹਵਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਰਾਜਨ੍ਯਵਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਬਾਹੁ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਊਰੁਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਿਆਂ ਤੇਰੇ ਬਾਂਹਾਂ ਹਨ; ਵੈਸ਼ ਤੇਰੇ ਉਰੂਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਂ ਪੁਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਮਸृਜਃ ਪੁਰਾ
ਤੂੰ ਪੁਰੁਸ਼ ਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਰੂਪ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਬਣਾਇਆ।
ਅਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਨ ਮਨ੍ਯੇऽਹਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਭਿਨ੍ਨਂ ਜਗਨ੍ਮਯ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੁऽਭ੍ਯਂ ਨਮੋਨਮਃ
ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ!