ਕਿਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਹਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਸੁਂਦਰਿ
ਸੁੰਦਰਏ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੇ ਸਬੂਤਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕਃ ਸਮੁਚ੍ਚਲਿਤਂ ਚੇਤਸ੍ਤੋਯਂਵਾ ਸਂਪ੍ਰਤੀਪਯੇਤ੍
ਕੌਣ ਉਸ ਮਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉੱਭਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਠੰਢਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰ੍ਮਾ ਵ੍ਰਜਨ੍ਸੋਥ ਦੇਸ਼ਾਦ੍ਦੇਸ਼ਾਂਤਰਂ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ 4.1.7.
ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਕਲ੍ਪੇਕਲ੍ਪੇਖਿਲਂਵਿਸ਼੍ਵਂ ਕਾਲਯੇਦ੍ਯਃ ਸ੍ਵਲੀਲਯਾ
ਜੋ ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਲੀਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪਾਪਾਦਵਂਤੀ ਸਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਵਂਤੀਤਿ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪਨ੍ਨੋ ਯਤ੍ਰ ਵੈ ਜਂਤੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ਵਤਾਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਜੀਵ ਸੌ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਯਮਦੂਤਾ ਨ ਯਸ੍ਯਾਂ ਹਿ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਂਤਿ ਕਦਾਚਨ
ਜਿੱਥੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ,
ਹਾਟਕੇਸ਼ੋ ਮਹਾਕਾਲਸ੍ਤਾਰਕੇ ਸ਼ਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਹਾਟਕੇਸ਼, ਮਹਾਕਾਲ, ਤਾਰਕੇਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਸਤ ਵੀ—
ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਿਦ੍ਧਵਟੇ ਜ੍ਯੋਤਿਸ੍ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਂਤੀਹ ਯੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਸਿੱਧਵਟ 'ਤੇ ਜੋਤ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਜੋਤ—
ਮਹਾਕਾਲਸ੍ਯ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਯੈਰ੍ਦृष੍ਟਂ ਕष੍ਟਿਭਿਃ ਕ੍ਵਚਿਤ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦਾ ਲਿੰਗਾ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ—even ਔਖਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ—
ਮਹਾਕਾਲਪਤਾਕਾਗ੍ਰੈਃ ਸ੍ਪृष੍ਟਪृष੍ਠਾਸ੍ਤੁਰਂਗਮਾਃ
ਮਹਾਕਾਲ ਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਛੂਹ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਮਹਾਕਾਲਮਹਾਕਾਲਮਹਾਕਾਲੇਤਿਸਂਤਤਮ੍
ਮਹਾਕਾਲ, ਮਹਾਕਾਲ, ਮਹਾਕਾਲ — ਇਹ ਨਾਮ ਲਗਾਤਾਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਭੂਤੇਸ਼ਂ ਮਹਾਕਾਲਂ ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ 4.1.7.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਾ।
ਯੁਗੇਯੁਗੇ ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਪਰਿਤੋ ਮੁषਨ੍ 4.1.7.
ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਦੁਆਰਾਵਤੀ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰਤਨ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਿਂਤਾਰ੍ਣਵੇ ਨਿਮਗ੍ਨੋਭੂਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਸ਼ੋ ਜੀਵਿਤੇ ਧਨੇ 4.1.7.
ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੀਵਨ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ।
ਏਵਂ ਚਿਂਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੀਡਾਸੀਦਤਿਦਾਰੁਣਾ 4.1.7.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਪੀੜਾ ਹੋਈ।
ਤਦ੍ਵਿਮਾਨਮਥਾਰੁਹ੍ਯ ਪੀਤਵਾਸਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਚਾਰ ਭੁਜਾ ਵਾਲਾ।
ਗਣਾਵੂਚਤੁਃ ਇਮਾਂ ਗਂਧਵਤੀਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪੁਰੀਂ ਵਾਯੋਰ੍ਵਿਲੋਕਯ
ਗਣਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਸੁਗੰਧਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਵਨ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਂਜਨੋ ਨਾਮ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਾਣੋਦਿਗੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਥੇ ਪ੍ਰਭੰਜਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਸਾਂਸ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਕਸ਼੍ਯਪਦਾਯਾਦਃ ਪੂਤਾਤ੍ਮੇਤਿ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਕਦੇ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਜੋ ਪੂਤਾਤਮਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵਰ੍षਾਣਾਮਯੁਤਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਲੱਖ ਸਾਲ ਜੀਵਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਵਾਚ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਕਰੁਣਾਮृਤਸਾਗਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਦਇਆ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੀ।
ਅਨੇਨ ਤਪਸੋਗ੍ਰੇਣ ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਰਾਧਨੇਨ ਚ
ਇਸ ਤਿੱਖੀ ਤਪस्या ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਰਾਹੀਂ।
ਦੇਵਦੇਵਮਹਾਦੇਵ ਦੇਵਾਨਾਮਭਯਪ੍ਰਦ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਚ ਵਿਂਦਂਤਿ ਕਿਮਾਤ੍ਮਕ ਇਤਿ ਪ੍ਰਭੋ 4.1.13.
ਵੇਦ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹੋ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣ੍ਵੋਪਿ ਗਿਰਾਂ ਗੋਚਰੋ ਨ ਚ ਵਾਕ੍ਪਤੇਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵੀ ਬੋਲ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਕ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਵੀ।
ਪ੍ਰਸਹ੍ਯ ਪ੍ਰਮਿਮੀਤੇਸ਼ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤੁਤਿਕਰ੍ਮਣਿ
ਪ੍ਰਭੂ, ਸਿਰਫ਼ ਭਗਤੀ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤ੍ਵਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵੈ ਭੇਦਸ੍ਤ੍ਵਮੇਕਃ ਸਰ੍ਵਗੋ ਯਤਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਗਾਤ੍ਪੁਰਾ ਭਵਾਨੇਕੋ ਰੂਪਨਾਮ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਇਕਲਾ ਸੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਨਾ ਨਾਮ।