ਯੌਵਨਂ ਗਤ੍ਵਰਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਜਰਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਰਿਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਮ੍
ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਚਲਦੇ ਸੁਭਾਵ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ ਤੇ ਵਧਦੀ ਬੁਢਾਪਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਪਠਤੋ ਮੇ ਗਤਃ ਕਾਲਸ੍ਤਥੋਪਾਰ੍ਜਯਤੋ ਧਨਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ, ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ; ਤੇ ਧਨ ਜੋੜਦਿਆਂ ਵੀ ਸਮਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨ ਮਯਾ ਤੋषਿਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰੋ ਹਰਿਃ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਰਿ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਤਮਸ੍ਤੋਮਹਰਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨਾਰ੍ਚਿ ਤੋ ਵੈ ਮਯਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ 4.1.7.
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਨ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾ ਮਯਾ ਦੇਵਾ ਯਜ੍ਞੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮृਦ੍ਧਿਦਾਃ
ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਯਗਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਰਾਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨ ਮਯਾ ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮृष੍ਟਾਨ੍ਨੈਰ੍ਮਧੁਰੈ ਰਸੈਃ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਬਹੁਪੁष੍ਪਫਲੋਪੇਤਾਃ ਸੁਚ੍ਛਾਯਾਃ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਪਲ੍ਲਵਾਃ
ਮੈਂ ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ, ਚੰਗੀ ਛਾਂ ਤੇ ਨਰਮ ਪੱਤੀਆਂ ਹੋਣ।
ਦੁਕੂਲੈਃ ਸ੍ਵਾਨੁਕੂਲੈਸ਼੍ਚ ਚੋਲੈਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗਭੂषਣੈਃ
ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਤੇ ਸੁਹਣੇ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਹਰ ਅੰਗ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ।
ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਨੋਰ੍ਵਰਾ ਦਤ੍ਤਾ ਯਮਲੋਕਨਿਵਾਰਿਣੀ
ਮੈਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਨਾਲਂਕृਤਾ ਸਵਤ੍ਸਾ ਗੌਃ ਪਾਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤਾ
ਮੈਂ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਬੱਚੇ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਯੋਗ ਪਾਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ऋਣਾਪਨੁਤ੍ਤਯੇ ਮਾਤੁਃ ਕਾਰਿਤੋ ਨ ਜਲਾਸ਼ਯਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਮੁਕਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਜਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ।
ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਤ੍ਕੁਂਡਿਕਾਸ਼੍ਚ ਨਾਧ੍ਵਗਾਯ ਸਮਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਮੈਂ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘੜੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਚ ਕਨ੍ਯਾਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਵਸੁ ਕ੍ਵਾਪਿ ਮਯਾਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਕੁੜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਦੌਲਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਵਾਜਪੇਯਾਵਭृਥੇ ਸ੍ਨਾਤੋ ਲੋਭਵਸ਼ਾਦਹਮ੍ 4.1.7.
ਮੈਂ ਵਾਜਪੇਯ ਯਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਸਨਾਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨ ਮਯਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਲਯਂ ਸ਼ੁਭਮ
ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿष੍ਣੋਰਾਯਤਨਂ ਨੈਵ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਸਮृਦ੍ਧਿਦਮ੍
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਮੰਦਰ, ਜੋ ਸਭ ਰੁਝੀਆਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ।
ਨ ਗੌਰੀ ਨ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੇਪਿ ਪਰਿਲੇਖਿਤੇ
ਮੈਂ ਗੌਰੀ ਜਾਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ।
ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਨ੍ਯਂਬਰਾਣ੍ਯਪਿ
ਮੈਂ ਨਾਂ ਹੀ ਸੁਤੰਤਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਨ ਤਿਲਾਸ਼੍ਚ ਘृਤੇਨਾਕ੍ਤਾਃ ਸੁਸਮਿਦ੍ਧੇ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਤਿਲਾਂ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲ ਰਹੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਸੂਕ੍ਤਂ ਪਾਵਮਾਨੀ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਮਂਡਲਾਨਿ ਚ
ਸ਼੍ਰੀਸੂਕਤ, ਪਾਵਮਾਨੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹੇ ਗਏ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥ ਸੇਵਾ ਨ ਕृਤਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਰ੍ਕਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀਮ੍
ਅਸ਼ਵੱਥ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਰਵੀਂ ਤਰੀਕ ਨਹੀਂ ਮਨਾਈ ਗਈ।
ਸ਼ਯਨੀਯਂ ਨ ਚੋਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਮृਦੁਲਾ ਚ ਪ੍ਰਤੂਲਿਕਾ
ਸੋਣ ਵਾਲਾ ਬਿਸਤਰਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਤਕੀਆ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਮ ਹੀ ਰਿਹਾ।
ਅਜਾਸ਼੍ਵਮਹਿषੀ ਮੇषੀ ਦਾਸੀ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਂ ਤਿਲਾਃ
ਬकरी, ਘੋੜਾ, ਮਹਿਸ, ਭੇਡ, ਦਾਸੀ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਅਤੇ ਤਿਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਪਾਦਾਭ੍ਯਂਗਂ ਦੀਪਦਾਨਂ ਪ੍ਰਪਾਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ 4.1.7.
ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਮਲਿਸ਼, ਦੀਵੇ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਭੂਤਬਲਿਂ ਤਥਾऽਤਿਥਿ ਸਮਰ੍ਚਨਮ੍
ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ, ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਨ ਯਮਂ ਯਮਦੂਤਾਂਸ਼੍ਚ ਨਯਾਮੀਰਪਿ ਯਾਤਨਾਃ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਯਮ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਗਿਆ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣਾਦੀਨਿ ਤਥਾ ਨਕ੍ਤਵ੍ਰਤਾਨਿ ਚ
ਕ੍ਰਿਚ੍ਛਰ, ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਪਵਾਸਾਂ ਦੀ ਰੀਤ, ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਂ ਚ ਨੋਦਤ੍ਤਂ ਕੋਕਂਡੂਤਿਰ੍ਨ ਵੈ ਕृਤਾ
ਗਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਨਾਰ੍ਥਿਨਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤੈਰਰ੍ਥੈਃ ਕृਤਾਰ੍ਥਾ ਹਿ ਮਯਾ ਕृਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਨ ਵੇਦਾ ਨ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਨਾਰ੍ਧੋ ਦਾਰਾ ਨ ਨੋ ਸੁਤਃ
ਨਾ ਵੈਦ, ਨਾ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਨਾ ਅੱਧੀ ਪਤਨੀ, ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਹਨ।